Home

  • Over de manipulatieve macht van taal… en de hypnotische werking van ingekleurde woorden…

    Over de manipulatieve macht van taal… en de hypnotische werking van ingekleurde woorden…

    Al hoe ik praat of wat ik zeg
    met mijn gesproken of geschreven woorden
    ’t Is jouw perceptie die bepaalt
    hoe of wat jij van mij las of hoorde

    In alles wat ik dacht of deed
    kleur ik in mijn huidige leven
    Met al mijn gedachten en mijn daden
    vorm ik mijn toekomst uit het heden

    Al wat gezegd, geschreven, gedacht is of gedaan
    heeft haar waarachtigheid verloren
    Hoe weet je nog wat je vertrouwen kan?
    Wat is nog waarheid? Wat kun je nog geloven?

    Deze verwarring weet de elite
    handig te manipuleren
    Sterker nog… ze doen er een schepje bovenop
    door alom angst te genereren

    Dat doen ze op een manier
    die slinks is, aan het oog onttrokken
    Onder het mom van medeleven en begrip
    weet men ons in hun val te lokken

    In een ver verleden
    kon het volk niet lezen of schrijven
    Dat was voorbehouden aan adel of kerk
    Wat zij zeiden, kon de mens niet anders dan belijden

    Wij zijn nu mondiger…
    en toch…
    geloven we in de gecreëerde illusie
    omfloerst met listen en bedrog

    We weten het…
    en gedogen…
    We geloven hun ‘alwetendheid’ en
    verschuilen ons achter eigen onvermogen

    Het zijn nu de Greys en Reptilianen
    die ons lichaam en onze geest desinformeren
    Zij implanteren ons met nanotechnologie
    om via ons hun programma vorm te geven

    Velen nog laten het gelaten toe
    Maar nog veel meer mensen worden zich bewust
    van welk hypnotisch spel hier wordt gespeeld en
    hoe d’elite op macht en controle is belust

    Gesproken woorden… geschreven teksten…
    worden gekleurd door zowel gever als ontvanger.
    Al zijn de boodschappen nog zo manipulatief
    We herkennen steeds meer ‘t verhaal erachter

    Dat wat de matrix is, een holografisch universum,
    begint te kraken en te scheuren
    Controle, be,- en overheersing
    De bewuste mens laat het niet langer meer gebeuren

    Dus…
    Of het nu is gemanipuleerde taal
    of verdekte psychische indoctrinatie
    Wij met zeer velen zijn nu wel zover dat
    we klaar zijn voor ‘t proces van transformatie

    Hoe meer we ons zijn bewust
    van de wereld om en in ons eigen Zelve
    kan zelfs nano-indoctrinatie niet beletten
    de waarheid van ons eigen Zijn weer te verwerven

    Deze waarheid ligt besloten
    in de taal van ons fysieke lichaam
    Als we ons daarvoor vol vertrouwen openen
    leren we de ware en oprechte taal verstaan

    Ons lichaam liegt niet
    Zal ons nimmer manipuleren
    Het is er helemaal op gericht
    de taal van onze ziel vorm te geven

    De boodschap van de zielsfluisteringen
    zijn altijd open, puur en inhoudelijk waar
    De ziel speelt met ons geen machtsspelletje
    Wil mij met mij verenigen en ons weer met elkaar

    De ziel laat en leert ons via ons lichaam
    de waarheid en ons licht weer (her)ont-dekken
    Ze maakt vrij, leert ons wie wij werkelijk zijn
    Zal in ons de ware taal van liefde wekken

    Liefde verruimt
    Haar taal is licht
    Het is zij die via goddelijke woorden
    ons de pure waarheid bericht

    Bekijk of beluister je liever het ‘muzikale’ gedicht?

  • Natuurlijk door de Overgang naar… mijn werkelijke Zelf (5): Ontmoeting met Papa Pimpelmees

    Natuurlijk door de Overgang naar… mijn werkelijke Zelf (5): Ontmoeting met Papa Pimpelmees

    Wat is mijn lichaam toch een mooie tempel!
    Tenminste… als ik me niet verzet tegen alle pijntjes en gewaarwordingen… als ik niet geregeerd wordt door angst… wéét dat mijn lijf me in zijn gewaarwordingen iets wil vertellen wat waardevol is voor mij, op mijn levenspad, in dit leven…
    Als ik durf te voelen…

    Dit wetende neemt niet weg dat ik dan altijd bewust weet wát mijn lijf me wil zeggen.
    Ik weet dat het iets wil zeggen, maar kan er niet altijd bij.
    Ik weet ook dat het me iets zal zeggen, als ik naar mijn hart ga.

    Maar dat is juist het punt:
    Ik kan de weg naar mijn hart niet altijd vinden, juist doordat ik vind dat ik die weg moét vinden, omdat ik weet dat dat me dichter bij me Zelf brengt.

    Juist in ‘het moeten’ zit het obstakel.
    Mijn leven is ermee doorspekt dat door te ‘moeten’ ik in deze wereld iets kan bereiken.
    Maar ik bereik daarmee niet de weg naar mijn hart…

    Het haalt me weg bij me Zelf en daarmee ook van wie ik werkelijk ben in deze wereld.
    Dat merk ik ook aan mijn verbinding met de aarde:
    Ik wil me met haar verbinden, moét me met haar verbinden. Maar hoe harder ik daarvoor werk, hoe meer ik het contact verlies…

    De tijd is rijp om daar nu eens naar te gaan kijken.

    Maar hoe doe ik dat als ik me niet kan verbinden met het hart van moeder aarde?
    Daar ligt toch de basis tot de toegang tot mijn eigen hart, mijn eigen Hogere Zelf?

    Hoe laat ik mijn hoofd los -want dat maakt dat ik moét- en hoe ont-moet ik mijn hart?




    Ik lig in bed
    Lig wat te woelen
    Ben wat onrustig
    Kan me Zelf niet voelen

    Neem ‘t me kwalijk
    Wil zo graag contact
    Weet dat het vechten
    niets heeft gebracht

    Ik besluit te praten
    Praten tegen mezelf
    Mijn adem is het klankbord
    Mijn lichaam het gewelf

    Zo weerkaatst mijn stem
    naar mezelf terug
    Ik hoor de vele akkoorden
    en sla daarmee een brug

    Een brug naar de gronding
    en van daaruit naar d’aard omlaag
    Mijn adem creëert het aardekoord
    Al is de verbinding nog vaag

    Ik kan nu gelukkig wel
    door het hekje langs de beukenbomen
    Loop over het bemoste klinkerpad
    naar het hart-huis van mijn dromen

    Zodra ik weer zit
    in het voor mij vertrouwd vertrek
    komen al gauw overgegane vrienden
    innemend de voor hen bestemde plek

    Ik popel om mijn vraag te stellen
    nu we daar zo zijn bijeen:

    HOE KAN IK ME VERBINDEN MET MOEDER AARDE?
    WAAR KOMT VANDAAN DAT IK MOÉT ZOVEEL?

    Mijn moeder en oma komen naar voren
    nemen mij met beide handen vast
    leiden me door mijn boom naar boven
    naar een huis met ‘n donkere bast

    Ik twijfel…
    Wil ik hier wel ontmoeten
    de ziel in dit huis aanwezig?
    Het voelt zo eenzaam en zo donker!
    Ja, die gedachte houdt me volop bezig

    Mijn geliefden begrijpen ten volste
    mijn schroom en aarzeling
    Die was echter al ras verdwenen, toen
    uit ‘t niets een pimpelmees verscheen

    “Ik ben pimpelmees. Ik fladder onbezorgd door je leven. Ik weet dat mensen graag willen weten war de reis naartoe gaat. Ik vraag je om eerst even van de reis te genieten, want die is minstens zo belangrijk. Haal je hoofd uit de toekomst en breng het bij je lichaam in het hier en nu. Geniet van de omwegen op je pad, de zijstraatjes en de onbedoelde verdwalingen. Het is allemaal zoals het hoort te zijn, het is allemaal om jou te helpen op je pad, om jou te leren wat je leren wilt. Het enige wat jij hiervoor hoeft te doen is in het hier en nu te zijn, volledig opgaan in elk moment omdat je nergens anders meer hoeft te zijn dan daar waar jij al bent. Geniet met volle teugen! (sheiasnatuurbewustwording)

    Meteen begon te dagen
    wie daarbinnen zal gaan zijn
    Iemand uit mijn oog verloren
    vanwege in m’n leven geleden pijn

    Tegelijk wist ik dat hierin lag
    een belangrijke les en kans
    Ik zou mezelf en ‘n familielijn helen
    als ‘k zou breken deze lans

    Samen met mijn moeder en oma
    leidde de pimpelmees mij naar binnen
    Het was me helder dat, wat en wie daar moge zijn
    ik, hoe dan ook, iets moois zou gaan ontginnen.

    Zoals verwacht trof ik mijn vader aan
    Ineen gedoken in ‘n donkere hoek
    Aan niets kon ik nog merken
    dat hij blij was met m’n bezoek

    Weldra werd mij duidelijk
    dat schaamte hier ten grondslag lag
    schaamte voor al het gedane in het leven
    Schaamte voor zijn eigen gedrag

    Lang was mijn pap weg uit mijn leven
    Leek hij verdwenen in verre sferen
    waar ik hem niet kon en ook niet wilde zoeken
    Tot nu… nu was dé tijd het tij te keren

    We reikten elkaar de handen
    en vormden samen een zielenkring
    Zo, met mijn pap en ik tegenover elkander
    en m’n mam en oma er tussenin

    Rechtstreeks contact met pap was nog te heftig
    voor zowel hem als ook voor mij
    Hoe mooi was echter de verbinding
    met mam en oma aan onze zij!

    Zo kon zich in pap en mij openen
    bewustzijn op ons beider stuk
    Ik voelde mijn zonnevlecht als zwaar
    en mijn voeten van de vloer gerukt

    De boodschap werd me duidelijk
    De te leren les verschenen al ras
    Als kind woog de verantwoording zwaar
    Ik had me tevens gericht naar vaders wil en pas

    Dat wat hij in zijn eigen ogen
    in het leven niet had waar gemaakt
    ben ik onbewust gaan overnemen
    en ben daarbij van m’n eigen plaats geraakt

    Als kind is dat nauwelijks te dragen
    en ook eigenlijk niet op te brengen
    Onbewust ontstaan om de ouder te dienen
    ongezonde relationele strengen

    De ouder heeft niet in de gaten dat
    hij vraagt wat hij zelf heeft ontbeerd
    Hij is er zich niet van bewust dat
    een eigen trauma wordt geprojecteerd

    Nu was het moment daar
    om deze koorden te genezen
    Ik dacht, dat doen we eventjes
    maar dat bleek niet zo te wezen

    Het viel me aan mezelf op da‘k dacht
    hard mijn best te moeten doen
    Veel op me nemen en te dragen
    Hard te werken zoals toen

    Zeker toen de streng maar niet
    wou helen en verzachten
    Dacht ik de boel wat te versnellen
    met alle in mij aanwezige krachten

    Ik werd me bewust van het mij
    welbekende, terugkerende patroon
    Om zo te handelen en te doen
    was immers voor mij natuurlijk en gewoon

    Zo ging het echter niet werken
    Dit was niet hoe het was bedoeld
    Er gebeurde vrijwel niets of weinig
    Dit was op een andere leest geschoeid

    Hier vond namelijk iets plaats
    wat ik juist was komen vragen
    over moeite doen en presteren
    en verantwoording moeten dragen

    Tegelijk begon ik te beseffen
    da’k door liefdevolle zielen was omringd
    Hun licht zou me helpen te genezen
    en wel te beginnen met m’n innerlijk kind

    M’n kleine meisje kwam naar voren
    reikend naar het kind vóór haar
    In pap’s schoot ineengedoken
    wel van de uitnodigende hand gewaar

    Ze namen elkaar bij de hand
    Dat was zo mooi om te zien!
    Twee blije krullenbollen
    Lachend, spelend, plezier voor tien

    Ze genoten van elkaars gezelschap
    Hadden elkaar innig lief
    Door elkander echt te zien
    kon genezen ‘t innerlijk grief

    Nu konden beide kinderen groeien
    Opgroeien, opgaan in volwassen staat
    Doordat de jongen stapt in de vader
    en het meisje in mijn lichaam gaat

    Als volwassenen konden we nu
    in liefde in de lijn gaan staan
    zodat het trauma kon verzachten
    en de familielijn kon helen gaan

    Weldra werd me duidelijk
    toen deze lijn was helemaal schoon
    dat wat er speelde tussen pap en mij
    ook naar opa toe was een patroon

    Ook nu was het even nodig dat
    opa’s innerlijk kind kwam ten tonele
    De liefde, nu niet van één maar van twee zijden
    was in staat ‘t patroon te transformeren

    Het was prachtig om te zien
    wat weldra was bijkomend resultaat
    Het aantal familieleden nam toe
    breide zich uit tot in ‘t kwadraat

    De helende en geheelde energie
    vulde de ruimte van pap’s woning
    Van al het gedane liefdeswerk
    Was al het licht nu de bekroning

    De donkerte die er eens was, werd
    door stralend licht verdrongen
    Uit alle hoeken klonk een lied
    door pimpelmezen gezongen

    Pap en ik vormen ‘n eigen zielenkring
    met zijn handen in de mijne
    Met overleden en levende dierbaren
    allen staand aan onze zijde

    Patronen zijn doorbroken
    De heling is gereed
    Ieder dichter bij zijn eigen Zelf
    Hier… nu… volledig en compleet…




    Deze maand is het vijfendertig jaar geleden dat pap is overleden.
    Toen hij nog leefde, had ik geen goede band met hem en dat heeft er ook aan bijgedragen dat hij al die jaren na zijn overlijden niet tot nauwelijks in mijn systeem aanwezig was.

    Hij had hoge verwachtingen van mij, waaraan ik helaas niet heb voldaan en ook niet heb willen voldoen.
    Ergens was er altijd een stemmetje in mij dat mij mijn eigen weg liet gaan, ondanks de negatieve kritiek van hem.

    Deze kritiek is me echter toch niet in de koude kleren gaan zitten en heeft me in mijn kinderjaren tot een onzeker, introvert en verlegen, bang meisje gemaakt, maar door mijn enorme doorzettingsvermogen ben ik toch gaan en blijven doen wat ik leuk vond.
    Mijn moeder steunde me daarin, ondanks mijn vader, en dat heeft me enorm geholpen.

    Ik heb me altijd ‘anders dan anderen’ gevoeld en me daar zelf ook op veroordeeld (zoals hij me daar ook op veroordeelde).
    Vriendinnen vond ik leuk, maar het liefst was ik toch op mezelf, bezig met creatieve dingen.
    Toen ik een jaar of elf was heb ik een meidengroepje opgericht dat iedere woensdagmiddag bij ons in ‘het berghok’ bijeen kwam om daar samen te gaan knutselen.
    Dan voelde ik mij wel goed en dat is dan ook de reden geweest dat ik op latere leeftijd creatieve cursussen voor kinderen, het liefst met een bijzondere vraag – zoals ik het zelf graag noem – ben gaan geven.

    Met kinderen… want bij hen voelde ik me veilig.
    Meer dan bij volwassenen, die ik niet begreep en zij begrepen mij ook niet.
    Ik was ook bang voor iedere kritische noot van hun kant en door met kinderen bezig te zijn, vermeed ik dat.
    Met kinderen had ik een klik en het liefst was ik dan ook met kinderen die, net als ik, op een of andere manier ‘buiten de boot’ vielen.
    Bij hen voelde ik me thuis. En zij bij mij.

    Uiteindelijk heb ik dan ook bijna 25 jaar creatieve cursussen gegeven, terwijl ondertussen ook mijn healingpraktijk opbloeide.
    Eerst alleen voor kinderen. Maar kinderen hebben ouders en soms heb je ouders nodig om het kind te kunnen helen.
    Vandaar dat ik ook steeds meer healingen aan volwassenen ging geven.

    Uiteindelijk ben ik met de healingen gestopt omdat ik mezelf steeds meer tegenkwam.
    Ik kwam ook in de overgang.

    De verinnerlijkte kritiek -en ook het perfectionisme- zijn daar voor een deel debet aan:
    Ik veroordeelde mezelf na een healing -nadat ik weer in mijn hoofd ging zitten- zoveel, dat het mij behoorlijk in de weg ging zitten. Ook al zat ik zo goed in de energie tijdens het healen zelf.
    De kritiek naar mezelf toe was zo groot, dat ik besloot nu maar eens goed voor mezelf te gaan zorgen en aan mezelf te gaan ‘werken’ voor een tijdje.

    En dat doe ik nu, vijf jaar later nog steeds.
    Met vallen en opstaan.
    De overgang heeft ervoor gezorgd dat ik behoorlijk op mezelf werd teruggeworpen, zowel geestelijk als lichamelijk.
    En soms luisterde ik wel, af en toe ook niet.
    Soms was ik bewust, vaak ook onbewust.

    Maar in mij bleef toch iets sluimeren…
    Ik wilde meer met mijn leven.
    En wel dát, waarvan ik dacht dat het leven voor mij bedoeld was.

    In eerste instantie uitte zich dat in veel voor mezelf creatief bezig zijn in de vorm van naaien en schilderen.
    Weer wat later -en mede door de overgang met alle psychische en lichamelijke ongemakken- wilde/leerde ik werken met de natuur als inspiratiebron voor kruidenmiddeltjes en gezonde voeding,- en verzorgingsproducten.
    Dat resulteerde weer in een -zo goed mogelijke- zorg voor de natuur ‘an sich’.
    Ik wil/wilde zo respectvol mogelijk omgaan met mijn omgeving en daardoor deze zo min mogelijk belasten.

    Sinds een kleine twee jaar (het is nu december 2021) zijn er veel nieuwe processen in mij in gang gezet.
    Je kunt zeggen dat ik steeds meer bewustzijn ben gaan krijgen op alles wat er zich in, en rondom mij afspeelt en wat mijn rol daarin zou kunnen en mogen zijn.
    Ik ben me steeds meer bewust van de signaaltjes die mijn lichaam afgeeft en… ik luister…en begrijp meer.

    Ik luister nu…
    omdat ik belangrijke boodschappen verneem die me stapje voor stapje de weg wijzen naar wie ik in wezen Ben.
    En ook, waarom ik HIER ben, hier NU ook mag/wil zijn en wat mijn rol is voor het collectief.

    Daarom schrijf ik deze blogs.
    Voor mezelf om mijn eigen proces beter te kunnen volgen,
    maar ook voor jou,
    zodat je dingen herkent, ze je misschien wel helpen op jouw weg, en dat je weet dat je niet alleen ben in wat je mee,- en doormaakt.



    Maar nu even terug naar het verhaal rond mijn vader en onze familielijnen:

    Mijn vader hield veel van vogels.
    Hij had een volière, bouwde zijn eigen broedkasten, waarin hij zelf eitjes van de vogels uit zijn volière uitbroedde.

    Zoals ik al zei, hadden mijn vader en ik geen goede relatie met elkaar.
    Toen ik, tegen zijn zin in, trouwde met mijn huidige man, trok hij zijn handen helemaal van mij af (dit waren letterlijk zijn eigen woorden), maar hij ontdooide een beetje toen onze oudste zoon, zijn eerste kleinkind, werd geboren.
    Met hem ging hij ‘samen naar de vogeltjes kijken’.
    Ik zie ze nog lopen, hand in hand.
    Het kan me nog ontroeren…

    Hij is jong gestorven, was pas 53 jaar.
    Hartfalen. Maar ook de vele drank en het roken zal er debet aan zijn geweest.

    We hadden geen contact met elkaar en net zes weken voor zijn overlijden was het hersteld.
    Min of meer… voor de lieve vrede.
    En op verzoek van mijn moeder, die ergens voorvoelde dat het niet goed met hem ging.
    Ik had niet het gevoel dat er een nieuwe (harts-)verbinding was ontstaan, maar er was in ieder geval geen ruzie meer.

    Pap en zijn vogels…
    Wij hebben een vogel van pap, die hij zelf had uitgebroed (zeg je dat zo?!?), na zijn dood overgenomen.
    Een kanarie en zijn naam was Jedje.
    J-ed-je, het kanariepietje (Mijn vader heette Eduard).
    Soms mocht hij uit zijn kooi en rondvliegen in de kamer. Hij ging dan op een foto van pap zitten, die op de schouw stond.

    Maar Jedje floot niet…

    Mijn oom had alle vogels van mijn vader overgenomen.
    Hij zei dat ik Jedje kon verruilen voor een andere, maar dat wilden we niet.
    We hadden voor Jedje gekozen – fluiten of niet fluiten- en dat moest zo zijn.
    Dus Jedje is tot aan zijn dood bij ons gebleven.

    Ikzelf houd ook veel van vogels.
    Bij ons in de tuin kun je allerlei vogels vinden: van boomklevers tot roodborstjes, van koolmezen en gaaien tot winterkoninkjes en ganzen en buizerds in de lucht.
    En ‘s nachts horen we vaak een uil, hoewel ik die nog nooit in het echt heb gezien (wel in mijn dromen: zie daarvoor één van mijn vorige blogs).
    Pimpelmezen zag ik echter nog nooit, terwijl die er toch echt wel moesten zijn.

    Na mijn meditatie waarin ik ‘bezig was’ de relatie met mijn vader en de familielijnen te helen op het thema ‘Staan voor mezelf’ en ‘Het ‘moeten’-stuk’ verscheen er ineens een pimpelmees in het voederhuisje op de boom vlakbij het keukenraam.

    Ik was helemaal verbaasd, maar vooral diep ontroerd!
    Mijn vader is/was in de buurt en laat/liet zich aan mij zien!
    Mijn hart maakte een sprongetje…

    Op dat moment ging de heling nog wat stroef:
    de innerlijke kinderen speelden
    maar familielijnen waren nog niet geheeld.

    Maar er was dus wel al wat in beweging.
    Voor mijn gevoel stond mijn vader al meer open voor heling.
    Het pimpelmees liet zich niet voor niets zien in het voederhuis.

    Ik wilde het filmen, maar iedere keer als ik een poging deed, was ‘de vogel weer gevlogen’.
    Hij wilde gewoonweg -nog- niet gevangen worden door mijn toestel .
    Een keer dacht ik het gefilmd te hebben, maar bleek het toch niet zo te zijn.
    De tijd was blijkbaar nog niet rijp.

    Eigenlijk wilde ik door een filmpje het bewijs leveren dat mijn vader echt weer terug was in mijn leven.
    Een bewijs is een vorm van gehechtheid en dat past toch in het geheel niet bij ‘spirituele zaken’.
    Ik moest ook denken aan de ongelovige Thomas en die wilde ik toch echt niet zijn.
    Ik besloot het te laten en er geen aandacht meer aan te schenken…

    En toen… gisteren… ineens…
    Daar was hij weer!
    En… nu kon ik hem filmen!

    En zie nou zelf!**

    We worden aan alle kanten geholpen en gesteund…
    Een parallelle wereld is in wording…

    Het is DE tijd om te helen.
    De tijd van bewustwording is NU.
    De tijd om te worden wie je in wezen Bent is NU!





    ** Orbs zijn lichtgevende, beschermende energiebollen.
    Ze zijn om je heen als gids, engel of als een overleden dierbare.
    Tijdelijk of gedurende je leven.

  • Schoonmaak Senicure

    Schoonmaak Senicure

    In een vorig blog schreef ik over de meest simpele, milieuvriendelijke, natuurlijke manier om zelf wasmiddel te maken.
    Op die manier wordt wassen een wissewasje.😉

    In een huishouden is er natuurlijk meer dan alleen een was die gedaan moet worden.
    Voor je hele huis heb je voor vele doeleinden allerlei schoonmaakmiddelen nodig, zoals een allesreiniger, glasreiniger, ontvettingsspray, schuurmiddel, een anti-kalkmiddel…
    en zo kan ik nog wel even doorgaan.

    Je kunt kiezen voor een gangbaar middel, waaraan vaak allerlei chemische stoffen zijn toegevoegd, die niet goed zijn voor mens, dier en milieu.
    Als die stoffen erin zitten, kies ik daarvoor bewust NIET.

    Ook heb ik gemerkt dat -door de overgang- ik steeds moeilijker tegen deze agressieve stoffen kan.
    Buiten dat ze mijn huid uitdrogen, reageer ik soms allergisch in de vorm van een schilferige huid of huiduitslag.
    Reden genoeg om deze chemische schoonmaakmiddelen te vermijden.

    De vrijwel enige optie is dan om zelf reinigingsmiddelen te maken, waarbij ik zoveel mogelijk -respectvol- gebruik maak van wat de natuur te bieden heeft.

    Of je je huis moet
    soppen, boenen, schrobben of schuren
    Met dit schoonmaakmiddel is
    poetsen enkel maar een senicure

    Door bewust te kiezen voor
    reiniging met respect voor de natuur
    Plezier je jezelf
    en de aarde op den duur

    Het meest doeltreffend is
    als we met z’n allen ervoor kiezen
    om op alle fronten voor groen te gaan
    Wat heb je namelijk te verliezen?

    Me dunkt dat ieder
    hier alleen maar wint
    ‘t Is een simpele en pure manier
    waar een ieder goed garen van spint

    Ik weet, het kost misschien wat extra tijd
    Maar dat drukt toch echt niet al mijn pret
    Als ik er mens, dier en natuur mee dien
    heb ik tenminste een groene toon gezet



    De basis voor alle reinigingsmiddelen heb ik de vorige keer al gelegd,
    namelijk het wasmiddel van klimop en den.
    Daarvan ga ik nu dankbaar gebruik maken.

    Allesreiniger:

    Benodigdheden:
    *1,5 liter vloeistof, waarvan 1 liter gedestilleerd water en een 1/2 liter wasmiddel, gemaakt van klimop en den
    *20 gram geraspte -biologische- marseillezeep of olijfoliezeep
    *1/2 theelepel glycerine
    *1 eetlepel azijn
    *30 druppels etherische olie van citroen, 30 druppels van sinaasappel en 15 druppels tea tree (of naar eigen keuze: neem wel altijd citroen(sap) erbij)**
    *Een lege flacon of fles(sen)

    Rasp de Marseillezeep en los deze op in 1 liter kokend water.

    Laat het een paar minuten doorkoken.

    Laat het vervolgens een paar uur staan, totdat het mengsel is afgekoeld, en giet dan de 1/2 liter wasmiddel van hedera en den erbij.

    Doe dan de andere ingrediënten erbij:

    1 theelepel glycerine:

    1 eetlepel azijn:

    Etherische olie van citroen, sinaasappel en tea tree:

    Roer het goed door en giet het in een fles…

    … en klaar is je allesreiniger!

    Glas,- en spiegelreiniger:
    (Kan eventueel ook dienen als reiniger voor gladde, niet poreuze oppervlakken)

    Benodigdheden voor ongeveer een halve liter:
    *150 ml gedestilleerd water
    *150 ml wasmiddel van hedera en den
    *150 ml azijn
    *5 druppels pepermunt etherische olie**
    *20 druppels sinaasappel of citroen etherische olie,
    of een olie naar keuze**
    *30 ml alcohol van 96%
    *een lege sprayflacon

    Meng alle ingrediënten goed door elkaar,
    giet het geheel in een sprayfles,
    schud…

    … en ook je glas,- en spiegelreiniger is klaar voor gebruik.

    Het voelt zo ontzettend goed om je eigen schoonmaak,- en verzorgingsproducten te maken!**
    Ze kosten bijna niets, zijn puur en natuurlijk en vervuilen daardoor niet of nauwelijks.
    Het kost je alleen wat tijd, en… hoe vaker je je eigen producten maakt, hoe sneller dat het gaat!

    Als je eenmaal gewend bent om het zelf te maken, wil je niet anders meer.

    Het geeft een heerlijk gevoel om zo de aarde een beetje mooier en schoner te maken.

    Doe je mee?!?😁

    **Bepaalde etherische oliën kunnen irriterend zijn. Misschien in kleine hoeveelheden niet en in grotere hoeveelheden wel.
    Daarom zijn de hoeveelheden die ik noem slechts een indicatie.
    Ga op je eigen gevoel af, wat voor jou nodig is.

    Test eventueel de olie VERDUND aan de binnenkant van je elleboog.

    ** Ik raad je bovendien aan om deze zelfgemaakte producten in huis eerst op een niet in het oog vallend plekje uit te proberen.

  • Natuurlijk door de Overgang naar… een nieuwe aarde

    Natuurlijk door de Overgang naar… een nieuwe aarde



    13 november 2021; de dag na de persconferentie.

    Op weg van 3G naar 2G… in onze huidige wereld.

    Echter ook,
    Op weg van 3D naar 5D… de Overgang naar een nieuwe Aarde
    !





    Ik zit met mijn voeten in een voetenbadje.
    Een voetenbadje met daarin het water van mijn eerste GANS (Met dank aan Tanni Koens, door wie ik ‘One cup of life’ van Mehran T. Keshe heb leren kennen. In een ander blog zal ik erover schrijven).

    Ik kijk naar alternatieve televisie,
    waar het besprokene onder de loep wordt genomen.

    Ik word enorm misselijk.
    Mijn maag zet op,
    ik begin te boeren
    en kan niet ophouden met gapen.

    De angst slaat toe, want
    de laatste paar weken had ik hier vaker last van, op het gapen na,
    en ik was blij dat het gevoel sinds een kleine week was verdwenen.

    Maar nu was het er dus weer.
    Invloed van het GANSwater?

    Schijnbaar was er toch nog iets in mij aanwezig
    wat ik nog niet los had kunnen laten.
    Al boerend en gapend
    toch maar met die steen op mijn maag naar bed.

    Gaandeweg de nacht zakte het nare gevoel wat weg.
    Ik realiseerde me dat wat hier in mij gebeurde
    positief was voor mij.
    De GANS (GAs in Nano-state of Solid) heeft me geholpen te helen wat al een tijdje in mij opgesloten zat.

    Namelijk mijn eigen angst!
    Mijn eigen angst om ziek te worden.
    Mijn vertrouwen in het zelfhelende vermogen van mijn eigen lichaam wankelde…

    Ik twijfelde:
    Had ik wel de goede beslissing genomen?
    Had ik niet beter toch gegaan voor ‘de prik’?

    Meteen na die gedachte wist ik
    ten volste uit mijn hart
    dat ik het juiste had besloten.
    Ik kan namelijk niet anders
    dan trouw blijven aan mijn eigen Zelf.

    Ook werd ik me ervan bewust
    dat niet alleen mijn eigen angst
    maar een collectieve angst me triggerde…


    In de ochtend besloot ik erop te mediteren:



    Ik loop richting boomhuis
    De wereld staat te pralen
    De zon lacht me toe, ik zie voor ‘t eerst
    hoe mijn poort is veranderd
    in een hek van houten lelietjes van dalen.

    Mijn lievelingsbloemen!
    Hier prachtig gestileerd
    Dat ik dat niet eerder heb gezien, maar ja
    Ik heb inmiddels al veel bij geleerd.

    De weg naar mijn huis
    kan ik nu veel makkelijker vinden
    Ik voel me ook steeds meer gesteund
    door engelen, gidsen, overgegane vrinden

    Door de verbinding met mijn hart
    raak ik het spoor niet snel meer kwijt
    Het is ook dit spoor, dat me
    naar mijn lichtteam heeft geleid

    Eenmaal zittend op m’n chaise longue
    en ik mijn vraag heb kunnen stellen:
    “Hoe kan ik deze angst gaan helen?’
    begint het antwoord op te wellen

    Gefocust op mijn zonnevlecht
    verschijnt er voor me al heel gauw
    een draak met vele slangenkoppen
    waar je gemakkelijk bang van worden zou

    Op dat moment wist ik nog niet
    hoe dat beest dan wel zou heten
    Pas later, terug in de 3D
    kwam ik door de mythe meer te weten
    (daarover zo dadelijk meer)

    Zo in verbinding met mijn hart
    en met de steun van moeder Aarde
    kon ik onbevangen zien en kijken
    terwijl mijn lichtteam zich achter mij schaarde

    Ik zag het koord dat was ontstaan
    vanuit ‘t monster naar mijn zonnevlecht
    van een gladde, glibberige substantie
    als stug touw aan m’n maaggebied gehecht

    Dit monster leek ongrijpbaar
    Vliegensvlug en immens groot
    In staat zich te verdubbelen
    zodra je denkt ‘t te hebben gedood

    Maar…
    ik sta in verbinding met mijn hart
    en met mijn lichtteam bovendien
    Het licht van bewustzijn is altijd sterker
    en laat altijd de waarheid zien

    In verbinding met mijn licht en liefde
    kan daar geen vijand tegenop
    verteert m’n innerlijk vuur
    elke nieuwe slangenkop

    Ik weet de moed erin te houden
    door de ondersteuning van mijn team
    Juist in deze tijd zijn zij met velen
    ook al kun je ze zelf -nog- niet zien

    Waarom krijg ik juist vandaag
    dit bijzonder beeld als een visioen?
    ’t Is om ons ALLEN te laten inzien
    wát te creëren en wát te doen:

    Blijf in je eigen licht geloven
    Volg bewust je eigen hart
    Wat er nu gaand is in de wereld
    verliest dan weldra alle kracht

    Nu lijkt het nog misschien alsof
    de staat heeft alle overmacht
    Als echter ons innerlijk licht blijft schijnen
    zal elk snood plan worden ontkracht

    Juist nu het vuur
    het meest en na ligt aan de schenen
    Juist nu de nood is het meest hoog
    zal weldra zegevieren slechts ‘de Ene’

    De Ene, onze God Almachtig
    wonend in ons ieders hart
    Alleen uit daar ontstaat een nieuwe aarde
    waar voor ons allen een eerlijk plaatsje is bedacht




    Nu even terug naar het monster
    genaamd Hydra met de vele koppen
    Ik wil laten zien hoe dit verhaal
    kan bijdragen d’plandemie te laten stoppen

    Het beeld wat ik zag
    komt uit een Griekse mythe
    waarbij vele moedigen en dapperen
    in strijd met hem het leven lieten

    Hydra van Lerna, of liever gezegd
    Hydra van ‘Vaxxa’ is zijn naam
    Hak je z’n kop eraf
    groeien er weldra twee nieuwe aan.

    Hij kan zichzelf snel
    en makkelijk vermenigvuldigen
    Hard en meedogenloos slaat hij om zich heen
    Dicteert, zonder zich te verontschuldigen.

    Het bloed van hem vergiftigt ‘t jouwe
    en kan zijn dodelijk voor andere velen
    Wees ook op j’hoede voor zijn adem
    Hij kan de jouwe zomaar van jou stelen

    Zie je hoe het verhaal van toen
    het plan van nu heeft ingehaald?
    Symboliek spreekt vele talen
    De boodschap is klink en klaar vertaald

    Uiteindelijk versloeg Heracles
    het monster met de slangenhoofden
    Ook jij kunt met jouw licht en liefde
    De huidige dictatuur ‘onthoofden’.



    Blijf dus staan,
    Vertrouw op j’eigen liefde en licht
    Weet, we zijn met o, zo velen
    Leggen zo in de schaal heel veel gewicht

    De schaal… de heilige graal…
    is dichter dan dichtbij
    Sterker nog, zij IS in ieder van ons
    Dé levende Liefde is zij




    … en deze liefde zal zegevieren…
    … in stilte…
    … door gewoon te Zijn…

    Naar deze nieuwe aarde zijn we nu op weg…
    maken we nu de Overgang…

  • Natuurlijk door de Overgang naar… de vrouw die ik werkelijk Ben

    Natuurlijk door de Overgang naar… de vrouw die ik werkelijk Ben

    (Vervolg op ‘Natuurlijk door de Overgang naar… mijn werkelijke Zelf)

    Wist je dat ongeveer 10 procent van de vrouwen in Nederland in de overgang is?
    Wist je dat 80 procent van deze vrouwen klachten heeft en van dit percentage bijna 25 procent zoveel last dat het het dagelijks leven beïnvloedt ?

    Vroeger, zodra de vrouw ging trouwen, gaf ze haar baan op.
    Tegenwoordig blijft de vrouw meestal werken, ook vaak uit financiële noodzaak. Al dan niet parttime.

    Tijden zijn veranderd.
    Het leven is jachtiger en meer stressvol.
    Op zekere hoogte is daarmee om te gaan, maar als je ouder wordt en zeker tijdens de overgang, wordt dit hoe langer hoe lastiger.

    Alle overgangsprocessen die zich afspelen in de vrouw zijn al stress voor lichaam en geest.
    Laat staan als daar nog de stress bij komt van het werk en het hectische leven daar omheen.

    Nog nooit in de geschiedenis heeft zich dit voorgedaan.
    Nooit ging de tijd zo snel en stonden mensen bloot aan zoveel prikkels van buitenaf.
    Nooit ook was er zoveel invloed op lichaam en geest van onnatuurlijke stoffen als chemicaliën, herbiciden, pesticiden, additieven enzovoorts.

    Het is voor een redelijk stabiel mens al een uitdaging om zich staande te houden.
    En het wordt zeker een enorme trigger als je ook nog in de overgang bent.
    Want, wat doen al die xeno-oestrogenen als jouw hele hormoonhuishouding toch al uit balans is?

    Nee, vrouwen in de overgang, in deze tijd, hebben het beslist niet gemakkelijk.
    Buiten dat ze hun eigen lichaam niet meer -(h)er-kennen en daarmee al lopen te stoeien, moeten ze ook in de buitenwereld alle ballen omhoog weten te houden.

    Dit moet een keer spaak lopen!

    Maar… je bent niet voor niets vrouw in deze tijd!
    In deze, nu toch nog voor een groot deel, mannenwereld.
    Vrouwen zijn krachtige wezens,
    al zou hun lichaam dat vaak niet zeggen,
    toch zijn vrouwen sterk en veerkrachtig.

    Je bent niet voor niets vrouw in de overgang in deze tijd!
    In deze roerige, overspannen tijd
    waar je neigt het loodje te zullen leggen…

    Maar juist op dat moment kan jouw sterkste kracht naar voren komen!
    Word je uitgenodigd jouw vrouw-zijn te laten zien.
    te benutten,
    te leven!…

    Op dit moment is er veel verwarring, chaos en angst.
    Zekerheden en vrijheden vallen weg.
    Je ziet het overal om je heen.
    Je voélt het overal om je heen.
    Controle en zelfs manipulatie is nu aan de orde van de dag.
    Tenminste… dat beoogt men/man te bereiken
    .

    Maar… je bent niet voor niets vrouw in deze tijd!
    In deze roerige, overspannen tijd,
    waarin je steeds meer neigt om in opstand te komen.
    Je niet anders meer kunt
    dan je krachtige vrouw-zijn te laten zien

    Juist een vrouw in de overgang ervaart
    dat ze doorgaans geen oplossing vindt voor haar klachten en pijnen
    in deze -nog hoofdzakelijk – mannenwereld.

    Wat weten mannen van een vrouwenlichaam en een vrouwengeest
    Als dat voor de vrouw zelf al vaak onduidelijk is?
    Eigenlijk is de vrouw door de tijden heen zelf nog altijd pionier op het vrouwelijke vlak.
    Hoe kan het ook anders? Als de vrouw nooit vrouw heeft mogen zijn en ze haar eigen waarde nauwelijks heeft onderkend?
    Zichzelf nooit heeft -mogen- zien?
    Hoe kan ze zichzelf dan zien?
    En bovendien dan nog geloven dat ze haar eigen wijsheid over het vrouw-zijn volledig in zich draagt?

    Juist deze tijd VRAAGT erom dat de vrouw zichzelf in al haar volheid ziet en laat zien!

    Tijden zijn veranderd, een nieuwe tijd breekt aan.
    De vrouw heeft moeten gaan door diepte om nu
    met zachte kracht voor vrouwelijke grootsheid te kunnen staan.

    DIE TIJD IS NU!!!

    Steeds meer wordt de vrouwelijke energie (in zowel man als vrouw) wakker.
    Voelt ze wat klopt en wat klopt niet.
    Ze erkent zichzelf en kent zichzelf steeds beter.
    Haar eigen wijsheid groeit en is steeds meer haar leidraad in het leven
    .

    En omdat ze zich wordt steeds meer bewust,
    voelt ze feilloos manipulatie aan.
    Ook als de oude energie achter de schermen
    probeert om de vrouw dingen te laten doen,
    die op het eerste gezicht vrouw-vriendelijk lijken,
    maar uiteindelijk toch weer zijn bedoeld
    om de vrouw in de oude energie te trekken
    .

    Dus, lieve vrouw,
    lieve, wijze (Overgangs)vrouw,
    Je bent nu zover
    dat je diep in jezelf kunt voelen
    of iets al dan niet met jou vibreert.
    Voel je blijdschap? Vrijheid? Liefde?
    Dan strookt het met jouw ziel en vrouwenstuk.
    Voel je angst? Verwarring? Pijn? Verdriet?
    Dan synchroniseert het duidelijk niet.


    Ikzelf werd gisteravond in een oud stuk gezogen.
    Een oude angst , die te maken heeft/had met mannelijke dominantie (Ik doel hiermee met name op landelijke bepalingen, maatregelen en -vrouw-onvriendelijke- onderzoeken).
    Bijna werd ik er weer in mee gezogen, totdat ik in mezelf ging voelen wat hier eigenlijk met mij gebeurde.

    Als ik vanuit mijn hart, mijn Hogere Zelf, naar mezelf kijk, is er geen oordeel over mezelf en is er geen angst.
    Ik kijk als het ware onbevooroordeeld naar mezelf alsof ik iemand anders ben, speler in mijn eigen toneelstuk.

    Ik werd me ervan bewust dat hier geen sprake was van directe dominantie en een duidelijke autoriteit die dingen van mij gedaan wilde hebben, maar dat via een omweg werd geprobeerd om -uit zogenaamd respect voor mijn vrouwelijkheid en vrouw-zijn- op een verdekte, manipulatieve manier macht over mij uit te oefenen.

    Echter, nu was ik me ervan bewust wat hier gebeurde.
    En de angst, die voorheen nog zo lang kon voortslepen en ik maar niet kon loslaten, was in no time verdwenen.

    Zoals ik hierboven al schrijf: je moet eerst gaan door grote diepte om vervolgens voor grootsheid te kunnen staan.

    In eerste instantie kwam boosheid. Vooral naar mezelf toe.
    Ik dacht toch dat ik deze angst al lang had los gelaten?
    Nu bleek van niet. Dacht ik…
    Nu weet ik dat het nog een restje angst was, wat ik nog even moest ervaren.
    Om me er vervolgens ten volste van bewust te worden en het grotere geheel te doorzien:

    Oude angst werd geraakt, dat is zo…

    Echter, de oude angst deed een laatste wanhopige poging om, op een andere manier, een verdekte manier, voor elkaar te krijgen dat ik mezelf -dus niet vanuit een autoriteit van buitenaf- terugwierp in de oude energie.
    En dat onder het mom van dat, als ik het zelf op deze bepaalde manier doe, het uit volle respect voor mijn eigen lichaam en vrouw-zijn is.

    Maar uit disrespect voor de gevolgen…

    Bullshit!

    Indirecte manipulatie, dat is het…
    Daarvan werd ik mij bewust.
    Ik doorzag wat hier gebeurde…

    Uit respect voor mijn vrouw-zijn en mijn lichaam
    volg ik nu echter de stem van innerlijke vrouw en mijn lichaam
    door te luisteren naar mijn hart.
    En dan weet ik dat hier iets niet klopt(e)…

    Ik ben mijn hart weer een bezoekje gaan brengen naar aanleiding van wat er in mij gebeurde.
    Graag wil ik dit hier met jou delen:



    Ik loop weer door mijn poortje
    langs de lange beukenlaan
    Blij en huppelend
    zie in de verte al mijn boomhuis staan

    Komend in mijn kamer
    is deze al geheel gevuld
    met mijn bekende gidsen
    in heerlijke energie gehuld

    Ik vlei me neer
    voel mij geborgen en vertrouwd
    bij deze lieve wezens
    waar ik o, zo veel van houd

    Ik kan bij hen terecht
    voor al mijn levensvragen
    Voelt heel goed te weten
    lasten niet alleen te hoeven dragen

    “Wat betekent deze tijd?
    Wat doe ik hier op aarde?
    Ik, als mens, die wordt geraakt
    in haar vrouwelijke waarde?”

    Stella Maris treedt naar voren
    mijn lieve Sterre van de zee
    Ze neemt me bij de hand en zegt
    kom, ga je met mij mee?

    Ik volg haar naar de plek
    naar waar zij komt vandaan
    Ik proef de zilte smaak al op mijn lippen
    Hoor hoe de golven komen en gaan

    Even staan we daar te kijken
    Daar samen, aan het strand
    Stella vraagt me m’n ogen te sluiten
    Ondertussen pakt zij zacht mijn hand

    Ik voel hoe haar hand zich in mij opent
    als een fototoestel-lens
    Ik zie met mijn gesloten ogen
    een beeld, beslagen met condens…

    Het beeld wordt langzaam helderder
    naarmate de zeespiegel gaat stijgen
    en de golven beginnen te beuken
    en de rotsen in tweeën splijten

    Over de woelige baren komt gereden
    met veel lawaai gepaard
    Poseidon, heerser van zee en water
    Hij, die de aarde schudden laat

    Wat een enorme kracht
    schuilt in deze enorme god
    Alles ter wereld zal voor hem wijken
    Niets kan ontvluchten aan zijn lot

    Poseidon echter,
    nu moe van al hij heeft gedaan
    vleit zich neder op het strand
    onder ‘t schijnsel van de maan

    Nu hij is gaan liggen
    om te rusten
    helpt de stilte om hem heen hem
    te reizen naar het onbewuste.

    Dit is het moment
    dat uit de golven rijst Amphitrite
    Staande op een grote oesterschelp
    Tenminste, zo vertelt de mythe

    In de oester ligt een parel
    van de zuiverste kwaliteit
    die de toekomst kan voorspellen, en
    naar meer inzicht en helderheid leidt

    Hij helpt boosheid absorberen
    verwijdert tevens mentale ruis
    brengt warmte, zachtheid en verbinding
    wijst je Zelf de weg naar Huis



    Amphritite stapt uit haar schelp
    behoedzaam en met zachte tred
    Ze wil hoe dan ook voorkomen
    dat Poseidon wordt gewekt

    Zie hem daar eens slapen
    Onschuldig als een kind
    Zo is hij makkelijk te verleiden
    tot een nieuw, meer liefdevol bewind

    Ze vleit zich naast hem neer
    vervult van liefde voor haar man
    Liefde zo groot en allemachtig
    dat angst en rampspoed wijken zal

    Uit de parel schiet een straal van licht
    louterend alles op haar pad
    Inzicht gevend aan ‘n nieuwe wereld,
    Dovend elke dominante macht en kracht

    Poseidon wordt wakker
    Ziet licht van liefde in z’n godin
    Bekijkt de wereld met andere ogen
    Droomt nu van een nieuw begin

    Als één zwemmen ze naar hun ware huis:
    de zee van pure schepping
    Om van daaruit vorm te geven aan
    een nieuwe aarde bedding

    Die aarde wordt werkelijkheid
    als je het zelf kunt geloven
    Temeer de vrouw in ieder ontwaakt
    zal Licht de wereld over stromen





    Wij vrouwen weten dat er een tijd is
    waarin de zaken van aarde, mensheid en mensen
    een poosje met rust moeten worden gelaten.

    We hebben geleerd dat we als amfibieën zijn:
    we kunnen op het land leven, maar niet voorgoed,
    niet zonder tochten naar het water en naar huis.

    Al te beschaafde en al te strenge culturen
    proberen de vrouw te beletten naar huis terug te keren
    Te vaak wordt ze gewaarschuwd van het water weg te blijven
    tot ze haar glans verloren heeft.

    Maar, wanneer de roep komt die haar opwekt
    voor langere tijd naar huis terug te keren,
    is er een deel van haar dat de roep altijd hoort,
    daar steeds op heeft gewacht.

    Ze heeft zich er, heimelijk of niet zo heimelijk, op voorbereid om er gehoor aan te geven.

    Zij en alle bondgenoten van haar innerlijke psyche
    zullen haar vermogen om terug te keren herstellen.

    Dit stimulerende proces is niet alleen van toepassing
    op een enkele vrouw hier en daar,
    maar is van toepassing op ons allemaal.

    Elk van ons kan, door de aandacht voor onze eigen natuurlijke cycli,
    voor de liefde en aandacht voor onze natuurlijke seizoenen,
    voorkomen dat we in ons leven gedwongen worden
    ons te schikken naar het ritme, de dans of de honger
    van iemand anders.

    De oude in de zee roept iedereen.
    Iedereen moet terugkeren.

    Geen van deze manieren om naar huis terug te keren
    zijn afhankelijk van economische positie, sociale status,
    of lichamelijke mobiliteit.
    Dan nog kunnen we onze cycli in en met de natuur zien.
    We kunnen allemaal naar zee zwemmen.

    Alle vrouwen moeten deze verbinding hebben:
    moeders met kinderen, vrouwen met minnaars, alleenstaande vrouwen, vrouwen met een baan, vrouwen die in de put zitten, vrouwen in de overgang, vrouwen die het voor de wind gaat, introverte vrouwen, extroverte vrouwen, vrouwen met loodzware verantwoordelijkheden.

    Jung heeft gezegd:
    Wanneer ‘spiritus’ zwaar wordt, verandert het in water.

    Daarom leidt de weg van de ziel naar het water.
    De weg terug naar huis.

    Uit: ‘De ontembare vrouw’,
    Clarissa Pinkola Estés.





  • Wasjes worden wissewasjes…

    Wasjes worden wissewasjes…

    … met een wasmiddel zero-waste
    Neem je uit respect voor Moeder Aarde,
    beloont zij je met een feest…

    …van nog meer oogst en overvloed.

    Ja, zo moet het zijn, zo zal het gaan
    Samen werken aan ‘n nieuwe wereld
    en de Natuur niet naar het leven staan.

    Uit respect voor moeder Aarde
    in verbinding met de natuur
    werk je mee aan ‘n schone wereld
    met selfmade wasmiddel, geheel puur

    Je hoeft ervoor niet ver te zoeken
    Het is ook nog gratis en voor niets
    Soms zelfs in j’eigen achtertuin
    vind je van dit blad wel iets

    Voor een wasje heb je nodig
    bladeren, een stuk of acht
    Kies daarbij de allerdonkerste
    Daarin schuilt de grootste kracht


    Ik praat hier over blad
    groen in alle seizoenen
    Het is zonder moeite in staat
    al jouw wasgoed schoon te boenen

    Het blad zit vol met saponinen
    een stofje, bestaand uit zeep
    beschermend tegen bacteriën en schimmels
    houdend menig vijand in zijn greep

    Je kunt je voorstellen
    de mogelijke waarde voor je eigen huid
    Minder kans op schimmels, jeuk, eczeem
    en luchtwegproblemen…? Over en uit

    Zeker in de overgang
    kan, onder invloed van hormonen,
    je gebruikelijke middel voor de was
    de huidbalans totaal verstoren

    Dit wetend, waarom zou je dan nog kiezen
    voor iets chemisch en vol troep?
    Wat zou het toch een boel gaan schelen
    als ieder z’n gedrag nam onder de loep
    ?

    Gangbaar wasmiddel wast misschien
    een berg en kost een beetje
    Maar met alle meuk erin
    belast je je Natuur, weet je

    En goedkoper als dit blad
    is werkelijk nergens te vinden
    Weet je op welk blad ik doel?
    Ik zal er geen doekjes meer om winden



    Het is de Hedera Helix
    In de volksmond de Klimop
    Klimt, zoals het woord al zegt,
    tegen bomen en muren op

    Kneus een blad eens in je handen
    wat je merken zult is dat
    ze zacht en gladder aan gaan voelen
    als na ‘n weldadig handenbad

    Voor je was werkt het iets anders
    heeft de zeep wat andere taken
    kan daar vet en vuil verwijderen
    en je wasgoed frisser maken.

    Wil je ‘n extra lekker geurtje?
    Voeg dan toe wat spar of dennen
    Oo, wat gaat dat heerlijk ruiken
    Je zou er zo aan kunnen wennen!
    😉

    Je zult je nu wel af gaan vragen:
    Hoe maak je dit wonderwasmiddel dan?
    Ik laat je nu niet langer wachten
    We gaan nu eindelijk aan de gang.

    Je hebt dus nodig een achttal bladeren
    en spar of den; drie zal volstaan
    Heb je meer flessen dan een liter?
    pas je de ‘groen’hoeveelheid aan.

    Let wel, dit middel bevat geen conservering
    Dit middel houdt dus niet zo lang
    Gebruik het maximaal ‘n week of twee
    Anders gaat het schimmelen, ben ik bang.



    Scheur d’ Hedera in stukjes
    Stamp de naalden in vijzel of nap…

    …Doe alles in ‘n pan met water
    Breng aan de kook, is dan de stap

    Kook het goedje ‘n minuut of twintig
    Roer het regelmatig om
    Laat dan staan tot aan handwarm
    Zeef ‘het groen’ in beker of kom

    Heb je echter een ‘hooimadame’?
    ‘n Soort oven met vaste temp’ratuur?
    Het lijkt wat op een warmtekussen
    verbruikt echter geen energie of vuur

    Door je gerecht, of brouwsel in dit geval,
    een tijdlang in de ‘madame’ te laten zitten
    genereert het zijn eigen energie, en
    zal ze je gerecht urenlang verhitten.

    Een ultieme uitkomst in deze dure tijden
    Je gebruikt minder van gas of electriek
    Beperkt de uitstoot en vervuiling
    en maakt daarmee de aarde minder ziek

    Is dit niet helemaal geweldig!
    Word ook jij niet enthousiast?
    Dit is toch iets wat heden ten dage
    Perfect in het plaatje past?!?



    Maar enfin, we dwalen af
    Even terug naar het recept
    van ons natuurlijk no-waste wasmiddel
    waar je nu ‘n vloeistof van over hebt

    Schenk ‘t in ‘n fles, het liefst van glas
    Heb je echter een fles van plastic
    dan is ook dat oké
    Door hergebruik dien je daar de wereld mee.

    Wat doe je met het gebruikte blad?

    Wees dankbaar dat het jou bediende
    en geef het aan de aarde weer
    Door zo bewust te gaan recyclen
    toon je hoe zeer je haar begeert.




    Om het geheel te completeren
    maak ik wasverzachter met azijn
    Zo voelt mijn was tenslotte ook nog
    donzig zacht en uiterst fijn.

    Daarbij neem ik citroen en den
    als gebruikte ingrediënten
    En…
    aangezien ‘t is voor bijna nop
    spaar je wederom je centen

    Hoe mooi is het om zo jezelf te helpen
    en de natuur nog bovendien?
    Jijzelf bént de Natuur natuurlijk!
    Laten we het alsjeblief zo blijven zien!!!

  • Wallen tot op mijn wangen…

    Wallen tot op mijn wangen…


    Rimpels, vouwen en lijnen
    die nimmer meer verdwijnen
    van mijn gezicht, lijf en leden.
    Tja… ik zal ermee moeten leven…

    Helaas het verval slaat toe.
    Er is niets wat ik daar nog aan doe.
    Hoewel… ik kan proberen me zo blij mogelijk met mezelf te voelen
    door mijn huid van binnen en van buiten te voeden.
    Van binnen met voeding, onbewerkt en ongeraffineerd,
    hopende dat het tij zich dan wat keert.
    Daarnaast een crèmepje, afgestemd op de woelige baren
    zodat ik een rimpelloze zee wat meer kan evenaren.

    Ik vrees echter dat het proces onomkeerbaar zal blijken te zijn.
    Echter… door goed voor mezelf te zorgen voel ik me toch wel erg fijn.

    Als ik me goed voel met mezelf van binnen
    valt er toch wel ‘t een en ander te winnen.
    Straal ik van binnen, zie je het van buiten, nietwaar?!?
    En verdwijnt de woelige in een, in mijn eigen ogen, rimpelloze baar.
    ’t Is maar hoe je het ziet… hoe je jezelf bekijkt.
    Dan is alles niet dat wat het lijkt.
    Bekijk je jezelf met liefde, ben je voor jezelf zacht
    geeft je lijf je een blik vol kracht en mooie pracht.

    Tekenen des tijds spreken wijsheid in vele talen
    Gleufjes en groefjes vertellen de wijste verhalen.

    Dus, luister…
    en zie jezelf als wijs mens
    als een mooie, wijze vrouw
    en blijf je eigen lichaam trouw
    in hoe en wat het is.

    Ik kijk naar mezelf in de spiegel
    en zie een mooi mens
    Vluchtig gezien…
    Als ik langer voor de spiegel blijf staan
    en kritisch kijk vanuit mijn hoofd
    zie ik hoe langer hoe meer
    en neemt mijn oordeel toe.
    Waar mijn oog vooral op valt
    (letterlijk en figuurlijk!😉)
    zijn de beginnende wallen…

    Ze blijven mijn aandacht vragen
    en in mijn ogen worden ze hoe langer hoe dikker en donkerder
    Wat een kritisch hoofd niet kan bewerkstelligen!

    Ik neem wat afstand
    Niet van de spiegel, maar van mijn hoofd
    En proberen te kijken met een open blik
    Alsof een ander naar mij kijkt
    Die kijkt, blijkt nu, met hele andere ogen
    die mij helpen ook het mooie aan mezelf te zien.

    ‘Ik heb een mooie, zachte huid
    en mooie, volle lippen
    Ook een volle bos krullend haar
    en lieve lachrimpeltjes‘.

    Door te focussen op wat wel mooi is en niet op wat me niet bevalt
    en dit regelmatig te herhalen
    verander ik mijn eigen kijk op mezelf
    steeds een beetje meer…

    Ik merk door mezelf toe te spreken in de spiegel
    hoe mooi ik ben en ik van mezelf houd
    mijn zelfbeeld positiever wordt
    Zelfs mijn uiterlijk voorkomen verandert!
    En ook innerlijk voel ik mij stukken beter.

    En dat heeft dan weer een mooie wisselwerking met elkaar!…

    Zelfs zó, dat wat ik in mezelf afkeurde
    opeens minder of helemaal niet meer zichtbaar is!

    Zo worden wallen steeds meer walletjes
    en rimpels tekeningen van wijsheid…

    Waarom was ik eigenlijk zo gaan kijken naar mezelf?
    Met o, zo’n kritische blik?

    Ik zie/zag steeds meer vlekken in mijn ogen, vooral rechts,
    die mijn zicht belemmeren
    en in mijn optiek vertoonde vooral mijn rechteroog een dikkere wal.

    Hoor mij praten!
    … optiek…:
    ‘De manier waarop je naar iets of iemand kijkt’.
    Na het bovenstaand moge duidelijk zijn
    hoezeer je eigen optiek de kijk op je lichaam bepaalt
    en hoe je jezelf ziet.

    Ik heb het boek van Christiane Beerlandt er ook maar even bij gehaald over de psychologische betekenis van vlekken.
    En, guess what!

    Psychologische betekenis van het zien van vlekjes en vertroebelingen:
    Deze vragen om het oerverdriet in mij op te lossen, te stoppen met het miskennen van mijn innerlijke grootsheid en mezelf onvoldoende waarderen en liefhebben.
    Daarentegen geloven in de enorme scheppingskrachten die in mij zitten. Ik hoef me niet meer af te schermen tegenover niets of niemand.
    Niet langer vechten tegen iets buiten mezelf, maar IN mezelf oplossen waartegen ik in opstand kom: twijfel aan mijn eigen Zijn, mijn eigen Ik.
    Erkennen van mijn eigen zinvolheid in dit leven, erkenning van mijn eigen unieke Ik.
    Tijd om in het volle daglicht te treden van mijn Zijn.
    De oorzaak van mijn pijn en verdriet ligt niet buiten mijzelf, maar IN mij.
    Leven in de wetenschap dat ik een goed mens ben, een engelenmens.
    Ik kruip niet meer weg. Ik manifesteer mezelf in volle glorie en wéét, voél dat ik mag Zijn wie ik Ben.
    Ik neem de totale verantwoordelijkheid voor mezelf, over mijn bestaan in eigen handen.
    Zelfverzekerd, zelfbewust en liefdevol!
    Uit: De sleutel tot Zelf-Bevrijding.


    Ik mag Zijn wie ik werkelijk Ben!

    Wat toch fijn, dat mijn ogen me dat op dit moment vertellen en laten zien!

    Dat neem ik toch weer mooi met me mee…

    Echter…
    Om het zicht op mijn gezicht en met name op mijn ogen, niet alleen in psychologische zin, maar ook fysiek gezien wat te versterken, ben ik – je kent mij, hè 😉 – wat mooie verzorgingsproducten gaan maken.
    Speciaal voor het gezicht en met name voor het gebied rondom de ogen.

    Basis voor de door mij gemaakte producten zijn de -gedroogde- kruiden van kamille, rozen en goudsbloem:

    Als eerste de verkwikkende en verzorgende oogpads.

    Nodig:

    Gedroogde Goudsbloem, Kamille, Rozenblad, Aloë Vera gel en katoenen wattenschijfjes.

    Doe de gedroogde kruiden in een pan met een hoeveelheid water, zodat de kruiden goed onder staan..
    Laat het mengsel, met het deksel op de pan, 5 tot 10 minuten koken.
    Zeef de kruiden eruit.
    Druk met een lepel het laatste vocht eruit.
    Roer de Aloë Vera gel door het afgekoelde vocht…
    … tot je een smeuïge massa hebt.
    Doordrenk de wattenschijfjes met deze gel.
    Stop de schijfjes in een diepvriesvak en doe deze in de diepvries.

    Ik heb een speciaal zijden oogmasker gemaakt, waarin ik de gel-wattenschijfjes kan plaatsen, maar je kunt ze natuurlijk ook in een zakdoek wikkelen*.

    In het begin zijn de schijfjes erg koud, omdat ze natuurlijk uit de diepvries komen. Dan biedt zo’n masker (of zakdoek) een fijne uitkomst tegen de ergste kou.
    Als je ze te koud vindt, kun je de schijfjes ook in de koelkast leggen en van daaruit gebruiken.

    Ikzelf stop het masker met wattenschijfjes en al in de diepvries, zet het oogmasker van daaruit rechtstreeks op en als de schijfjes in het masker zijn afgekoeld, leg ik ze nog even direct op mijn gesloten ogen.

    Ik voel dat mijn ogen dan heerlijk ontspannen en dat mijn ‘wallen’ verbleken en vervagen.

    En, doordat mijn ogen ontspannen, ontspant de rest van mijn lichaam ook gemakkelijker en daardoor kom ik weer dichter bij mijn intuïtie en alle informatie die ik op dat moment nodig heb om te worden waargenomen.

    Het voelt voor mij zo dat, doordat mijn ogen en lijf ontspannen -als het ware indommelen- mijn derde oog wakker wordt!

    Dé gelegenheid om mijn boomhuis te bezoeken!
    (Zie mijn blogs over ‘Natuurlijk door de Overgang naar mijn werkelijke Zelf’) .

    Als toefje op de room heb ik nog een voedende, niet vette oogcrème gemaakt, speciaal voor de tere huid rondom de ogen.

    De belangrijkste ingrediënten zijn:

    De -gedroogde- kruiden van Goudsbloem, Kamille en Roos.

    Goudsbloem (Calendula) is ontstekingsremmend, wondgenezend en ontsmettend. Bovendien bevat het veel luteïne en zeaxanthine, wat goed is voor de ogen.
    Kamille werkt ook licht ontstekingsremmend en ontsmettend.
    Daarnaast heeft het een licht ontspannend effect.
    Rozenblaadjes reguleren de emoties en geven positiviteit.

    Vitamine E olie beschermt de huid tegen vrije radicalen – ook van de zon – en ondersteunt de barrièrefunctie van je huid.

    De etherische olie van Basilicum heeft een kalmerende werking. Bovendien bevat het veel vitamine A, wat we nodig hebben voor een gezonde huid en voor een goede werking van de ogen.

    Als laatste maakte ik een heerlijk geurend hydrolaat, ook om je gezicht te hydrateren.
    Een hydrolaat heeft een zuiverend, kalmerend en verzorgend effect, en heeft voor mij het gunstige bij-effect dat ik me ook mentaal fris, rustig en helder voel.

    Hier vormden wederom Goudsbloem, Kamille en Rozenblaadjes de basis.
    Je zou eventueel nog Korenbloem kunnen toevoegen (wat ik nu niet heb gedaan, maar wat ik de volgende keer wel zeker ga doen):l

    Korenbloem heeft zowel reinigende als verzachtende eigenschappen. Omdat het mild werkt is het extra goed voor gebruik bij gevoelige en dunne huid zoals rond de ogen. Het helpt gevoelige ogen te kalmeren en is ook ontstekingsremmend.

    Zelf een hydrolaat maken is helemaal niet zo moeilijk.

    Wat je nodig hebt is een pan, waarvan je de knop van het deksel kunt omkeren, zodat je de bolle kant in de pan kunt plaatsen.
    Ook heb je een stoommandje nodig en een hittebestendig kommetje wat je midden op het mandje kunt plaatsen (het handvat in het midden van het mandje moet je dus verwijderen; anders past er geen kommetje op).
    Zoek iets waar je de rand van de pan mee kunt afdekken, bijv. een theedoek, zodat de stoom aan de zijkant niet kan ontsnappen.

    Als je dat hebt, giet je gedestilleerd water in de pan, plaats je het stoommandje erin met het kommetje er bovenop en strooi je rondom het kommetje de kruiden in het mandje.
    Gas aan… en stomen maar…!

    Wanneer een hydrolaat net gedestilleerd is, heeft het nog een beetje een ‘aarde’geur.
    Deze onplezierige geur verdwijnt na een dag of vier en hoort bij het natuurlijke proces.
    De specifieke geur verschijnt pas na ongeveer een maand en dan is de geur heerlijk!

    Na het reinigen van je huid kun je het op een wattenschijfje aanbrengen, rechtstreeks sprayen op je gezicht of, gebruiken als oogwater.
    En weet je, ik spray het ook in mijn haar.
    Dat wordt er lekker zacht van!

    *Mocht je belangstelling hebben in één van mijn gemaakte producten?
    Neem dan contact met mij op, want ze zijn binnenkort ook op aanvraag te koop.😀

  • Natuurlijk door de Overgang naar… mijn werkelijke Zelf (4)

    Natuurlijk door de Overgang naar… mijn werkelijke Zelf (4)

    De hele dag was ik druk
    en met van alles in de weer
    Morgen is een belangrijke dag, vandaag staat
    in het teken van
    bakken, zorgen en zo meer

    Wat ik wilde doen is
    me vooral goed voorbereiden
    Morgen is een belangrijke dag, vandaag staat
    in het teken van
    alles wat mijn lichaam zegt, zoveel als mogelijk is, vermijden.

    Toen ik alle jobs van wat ik moest
    eindelijk had geklaard,
    gunde ik mijn lijf de rust
    Mijn geest bleek echter niet bedaard

    Ik zocht mijn afleiding
    op tv en in 3D
    Dat lukte vrij aardig
    Echter, in bed kwam ik daar niet weg mee

    ‘Ik moet de rust nú gaan pakken
    Morgen moet ik op voor dag en dauw
    Het is voor mij een belangrijke dag, dus lichaam:
    ga asjeblieft slapen, nou!’

    Het helpt niet.
    Ik lig te draaien en te woelen
    Wil mezelf richten op mijn ademhaling
    Weet, dat ‘k me dan beter kan gaan voelen

    Forceer een reisje naar mijn hart
    Wens een ontmoeting met de gidsen in mijn huis
    Moet van mezelf aandacht geven aan mijn kind
    Maar geen van allen geven thuis.

    Ik raak in paniek
    Mijn lijf begint te shaken
    Schouders en nek zitten vast
    Mijn hoofd lijkt wel een wattendeken

    Hoe meer ik me verzet
    en wegzink in de brei der wanhoop
    Hoe meer mijn lijf gaat sputteren
    En mijn geest met mij gaat aan de loop

    Morgen is een belangrijke dag
    die ik niet zomaar kan laten gaan voorbij
    Ik heb me er zo op verheugd
    Dus lijf, wees toch eens lief voor mij!

    Val in slaap!
    Kom tot rust!
    Laat jezelf los…
    Ben je nu eindelijk gesust?!?

    Ik kan mijn lijf niet tegenhouden.
    Hoe harder ik roep, hoe meer ik commandeer
    Het verzet wordt alleen maar groter
    en mijn hart gaat hoe langer hoe meer tekeer

    Wie gaat hier nu zegevieren?
    Loopt mijn ego hier niet in een welbekende strik?
    Als ik niet oplet, zijn er twee verliezers
    Zowel dit trillende lijf als deze vasthoudende ik.

    Inmiddels gloort de ochtend
    De nieuwe dag staat te beginnen
    Mijn lijf is moe, gaat eindelijk rusten
    Al wat mijn ik daarvan mag denken of vinden…

    Ik word wakker
    Mijn lijf is nog moe
    Vandaag is een belangrijke dag
    Maar wat doet het er nog toe?!?

    Hoe belangrijk is deze dag eigenlijk voor mij?
    Is ‘dit belang’ niet in mijn geest ontstaan?
    Gekleurd door al mijn overtuigingen en waarden:
    Als ik niet meedoe, dan mijn eigen groei in de weg zal staan?

    Mijn lijf heeft hard geroepen:
    ‘Vandaag is niet de dag!
    Kijk liever naar wat ‘de aanvaring’ met mij
    voor jou vandaag brengen mag’

    ‘Deze aanvaring op je weg
    laat je op dit moment graag zien
    dat je nu halt houdt op de juiste plek
    om vanuit stilstand jouw weg te kunnen overzien’.

    Dit mag precies zo zijn in mijn leven nu
    Ik hoef er niets van te vinden of waarde aan te geven
    Dit is het perfecte moment
    om toe te voegen aan mijn leven.

    Het perfecte moment vanuit een andere laag
    Precies de juiste timing
    Door het vanuit een ander perspectief te zien
    Haal ik eraf de 3D lading.

    Ik zie nu dat mijn lijf is dienend
    door divine energie geleid
    De aan mij gerichte les is duidelijk:
    heb vertrouwen in jouw heiligheid!

    Verzet je je,
    dan lijdt je
    Stel je je open
    dan glijdt je…

    … mee met het leven …

    Alle schuldgevoel, overtuigingen en tegenslag
    leer je neutraler te bekijken
    en meer met verwondering bezien
    waardoor 3D voor 5D kan wijken.

    Ik zie nu de overtuiging
    Die bepalend is voor mij zo vaak
    Van: ‘Zeg je A, zeg dan ook B,
    En houd je aan de afspraak’
    ‘Al wat je lijf ook doet,
    Al welke beslissing je hebt genomen
    Die afspraak heb je gemaakt
    En moet je dan ook na gaan komen’

    Mijn lijf was het daar niet mee eens
    En liet me dat ook duidelijk weten
    De afspraak volgde niet mijn kosmisch plan
    Dat plan was ik ‘vergeten’

    Ik voelde me schuldig:
    Het is toch niet mooi naar de ander toe
    als ik niet nakom wat ik overeen gekomen ben
    en ik daarbij de ander mogelijk tekort doe?

    Nu weet ik dat het goed is zo
    Mijn lijf zegt het me allemaal
    verloochen ik mezelf en niet de ander
    gaat mijn lijf terecht met me aan de haal.

    Alles gaat hier om Vertrouwen
    Vertrouwen dat alles wat gebeurt me voedt
    Probeer ik dit echter te begrijpen
    Brengt de 3D me weer naar daar ‘wat moet’

    Kunst is te leren kijken zonder oordeel of verlangen
    Als een waarnemer met een neutrale blik
    Als een waarnemer van je eigen leven
    Je weet dan dat alles allang in jou zit!

    Na het vorige inzicht, te lezen in het vorige blog, heb ik het gevoel dat ik weer laagjes heb aangeboord, die zijn geheeld en me weer dichter bij mezelf brengen.
    De krachtige vrouw, die helemaal mag Zijn!

    Mijn buik en basis heb ik me weer meer toegeëigend, voelen meer in balans.

    Het viel me dan ook erg tegen dat nu weer iets anders begon op te spelen:
    Ik kreeg erge last van mijn maag.

    In eerste instantie dacht ik: ‘Dit ligt aan iets wat je hebt gegeten of gedronken’.
    Dus ik heb het drinken van waterkefir even gelaten, want dat dronk ik voor het ontbijt en is nogal koolzuurhoudend en kan dan de maag prikkelen.

    Al snel kwam ik tot het inzicht dat mijn maag me niet alleen fysiek gezien iets liet zien wat ik moeilijk kon verteren.
    Energetisch was er namelijk al iets aanwezig, waar ik nog geen zicht op had, maar wat – na een bezoek aan mijn boomhuis – steeds meer begon te dagen.

    Mooi is dat ik daarbij een nieuwe gids heb ontmoet, namelijk Stella Maris.
    Sterre der Zee, ofwel moeder Maria (Ik kwam erachter dat het moeder Maria is, omdat ik dit daarna op internet heb opgezocht).

    Ik ben zo blij dat ik haar kan ontmoeten en kan vragen als ik in nood ben!

    In mijn ontmoeting in mijn boomhuis kwam ik tot de ontdekking dat de maagpijn met mijn vader te maken heeft/had, en wel met zijn autoriteit.
    Van hem heb ik aangenomen en verinnerlijkt dat ik hard moet werken en presteren om iets te bereiken en vooral moet afmaken waar ik aan begin en gehoor moet geven aan wat een ander verlangt of nodig heeft.
    Anders ben ik niet waardevol.
    Hij is/was zo verankerd in mijn systeem , dat ik niet eens in de gaten had dat die overtuiging er zit/zat.
    Ik dacht eigenlijk dat ik naar mijn vader toe al het een en ander had geheeld (hij is op de leeftijd van 53 jaar gestorven, alweer 35 jaar geleden).
    Ik weet ook dat dat zo is, maar dat zich nu weer een nieuwe laag aandient.

    In mijn bezoek aan mijn boomhuis kwam de Zonnebloem naar voren, die ik nu als remedie ben gaan innemen:

    De Zonnebloem werkt op het principe van de vader en het mannelijke in zowel man als vrouw.
    De remedie laat je opkomen voor jezelf, herstelt de verbinding met de vader en helpt je om oude vader-problemen op te ruimen.

    Ik was de remedie een kleine week geleden beginnen in te nemen.

    Vooralsnog bleef de maagpijn.

    Tot gebeurde wat ik in mijn gedicht beschrijf.

    Ik merk bij mezelf dat ik eigenlijk de hele week al zit te boksen tegen ‘Wat ik moet doen’ en ‘ wat mijn lijf me zegt om nu te doen’.

    ‘Te doen?’
    Liever gezegd: ‘Wat mijn lijf me zegt om nu te laten!’

    Niet middenin de gebeurtenissen gaan staan, wat me belet om overzicht te hebben en te houden, maar van een afstandje te kijken naar mezelf en me niet deel te laten zijn van de gebeurtenis.

    Zit ik midden in de gebeurtenis en middenin een 3D patroon wat ik heb ontwikkeld, dan laat mijn lijf me dat weten.
    Ik weet nu, na afgelopen nacht, dat ik NU leer ‘te laten Zijn wat Is).

    Dat ik mag vertrouwen op dat wat nu Is.
    En dat het ook precies het goede moment is dat het zich laat zien.

    Ik weet het nu, maar verzet me nog enigszins…
    Maar… ben me wel steeds meer bewust!

    En ook dat is groei!

    In de praktijk betekent dit dat, als mijn lijf onrustig is (en dat voel ik nu heel duidelijk), ik mag gaan luisteren en…

    VERTRAGEN…

    Nu ik heb losgelaten dat het vandaag een belangrijke dag was, waar ik bij moest zijn, is mijn maag weer rustig…







  • Natuurlijk door de Overgang naar… mijn werkelijke Zelf (3)

    Ik loop wat te dwalen
    Met mijn ziel onder m’n arm
    Ik krijg allemaal seintjes
    Mijn lichaam slaat alarm

    Begrijp niet wat gaande is
    Kan er niet bij
    Wat wil mijn lichaam
    Toch meedelen aan mij?

    Ik loop wat te dwalen
    Besluit naar binnen te gaan
    Eerst door een poortje
    Dan langs een lange beukenlaan

    Bij iedere stap die ik zet
    Voel ik mijn voeten sterker in de aarde
    En dat de onrust die er was
    Langzaamaan bedaarde

    Bedaarde… Bed-Aarde

    De aarde geeft mij bedding
    Nodigt me zachtjes uit
    Me met haar te verbinden
    Via mijn voeten en mijn stuit.

    Door me aan haar toe te vertrouwen
    Kan ik beter zien wat gaande is in NU
    Herstelt het koordje met mijn hart
    en passeren d’mooiste taferelen de revue

    Ik loop door het poortje
    Langs de lange beukenlaan
    Het beeld wordt steeds helderder
    ‘k Zie in de verte al mijn boomhuis staan.

    De trap nodigt me uit naar boven
    Richting een glazen deur
    De zon weerspiegelt in de glazen
    en tovert daarbij een kakofonie aan kleur

    Ik reik uit naar de klink
    De deur gaat open als vanzelf
    Alsof de hele ruimte heeft staan wachten
    Op d’opening van mijn eigen Zelf

    Ik ga naar binnen,
    Dit is mijn Zelf haar hoger huis
    Hier is waar ik wanneer ik wil kan wonen
    Hier is waar ik voel me thuis!

    Ik vlei me neer op een chaise longue
    zoals ik die altijd heb gewild
    Nu manifesteert hij zich terstond
    Naar mijn eigen vorm en beeld

    Zo in contact met mijn werkelijke Zelf
    Kan ik scheppen wat ik wil
    Zolang het mijn hoogste goed blijft dienen
    En ‘k in mijn hart kan zijn, zacht en stil.

    Waarom was ‘k ook alweer gekomen?
    Waarvoor was mijn reis naar hier bedoeld?
    O ja, ik wil graag antwoord op mijn vraag
    Waarom mijn lichaam voelt zoals het voelt.

    ‘t Is tevens een uitnodiging aan mijn helpers, engelen en gidsen
    Om in mijn hoger huis te komen op bezoek
    Me te helpen en herinneren
    Aan de opdracht, geschreven in mijn zielenboek

    En zie ze daar eens zitten op de bank
    Mijn moeder en gids Leira
    Ik hoef ze maar te denken, en
    Ze verschijnen als de wiedeweerga

    Mijn onderlijf voelt rauw en pijnlijk
    In mijn dagbewustzijn vergezelt met angst
    ’t Liefst wil ik mijn blik afwenden
    Om niet te voelen waarvoor ik ben het bangst.

    Gelukkig ben ik nu veilig
    Omhuld met liefde en in een andere sfeer
    Waardoor ik op een andere manier kan kijken
    Naar pijnlijke ervaringen van weleer

    Ik zie hoe ik ben gebruikt als vrouw
    Mannelijke energie me kleineerde in waarde
    Door vele lagere dimensies heen
    Op, en buiten deze aarde.

    Ik heb namelijk de toegang geweigerd
    Uit bescherming van mijn heiligheid
    Ben daarbij uit het oog verloren
    Ik daarbij m’n intiemste zelf raakte kwijt.

    Nu, in de veiligheid van mijn hoger huis
    En mijn liefste Leira en mam
    Kunnen de koorden weer gaan helen
    Wordt weer terug gegeven wat men mij ontnam

    Ik ga liggen, laat me verwarmen
    Geniet van de geur en kleur van de mij omringende natuur*
    Dompel me onder in deze overvloed
    van liefde en licht, zo rein en puur.

    Middenin de tuin is engel Ariël**
    Die mij geeft een stille wenk
    In zijn/haar vleugels rust een grote graal
    De inhoud is voor mij, als waardevol geschenk

    Een levende graal ***, mijn innerlijk kind
    Ligt daar te wachten op mijn heling
    Het is niet veel wat zij mij vraagt
    Enkel warmte en een liefdevolle streling

    Door haar te zien en mijn liefde te geven
    En haar op te nemen in mijn hart
    Heel ik daarbij ons beider wonden
    En onze gezamenlijke smart

    Zodat we met elkaar vergroeien
    en versmelten telkens weer
    Liefde en Licht zal ons verbinden
    Keer op keer, steeds beetjes meer.

    Ik besluit te gaan
    Neem afscheid
    Met de belofte om te eren
    Mijn lieve kleine meid

    Ik loop weer op de lange beukenlaan
    Weer naar buiten door de poort
    Mijn lijf voelt anders, is zacht aan ‘t soezen
    Tevreden, omdat het eindelijk werd gehoord…

    ‘Ik ga liggen, laat me verwarmen…’

    * In contact met mijn hart en op het thema ‘Ge(Mis-)bruik’ lig ik in een veld vol goudsbloemen.

    Calendula of Goudsbloem
    Goud is de kleur van volheid, overvloed en schittering, de universele liefde en idealisme.
    Goud transformeert kennis in begrip, helpt bij het overwinnen van psychische onzekerheden en ondersteunt de geest op zijn weg naar universele wijsheid.
    Oranje is de kleur van levensvreugde, is verwarmend, stimulerend en verhelderend en zet aan tot actie.


    Het veld is afgebakend door klaprozen en teunisbloemen.
    Terug in mijn dagbewustzijn heb ik daarop remedies uitgekozen:

    De Klaproos versterkt de kracht van de innerlijke vrouw.
    Het is een verwarmende en versterkende remedie, speciaal wanneer je je kwetsbaar voelt.
    Ze versterkt de eigen innerlijke waarde van liefde en laat je opkomen voor jezelf.
    De Teunisbloem staat samen met de Klaproos symbool voor de vrouwelijke kracht.
    Ze laat niet alleen je vrouwelijke schoonheid ontwaken, maar ze versterkt ook het vertrouwen in jezelf en geeft de waardering voor het vrouwelijke.
    Ze helpt met het loslaten van oude pijn, veroorzaakt door overheersingen (ook emotioneel) door anderen, vooral in situaties met machtsmisbruik en seksualiteit.
    Ze brengt je in verbinding met je seksuele kracht en geeft je weer een gevoel van zelfwaardering en schoonheid.
    Samen met de Klaproos een krachtige combinatie:
    De Klaproos versterkt de zon in het vrouwelijke en de Teunisbloem de schoonheid en de scheppende kracht van de maan (Teunisbloem bloeit tijdens de avond en de nacht).

    Mijn engel Ariël**:
    (met de graal, wiegend in haar vleugels)


    Ariël betekent ‘leeuwin van God’.
    Deze engel vertegenwoordigt meer de vrouwelijke energie en is verbonden met de elementen lucht en aarde.
    Haar lichtroze energie, soms ook waarneembaar als een lila of paarse straal, geneest het hartchakra.
    De aartsengel helpt je bij het verkrijgen van inzichten en de gave van helderziendheid te ontwikkelen.
    Haar energie is zeer verfijnd, zacht en liefdevol en tegelijkertijd zeer krachtig omdat ze je leert om in overgave te gaan staan.

    Living Grail 7***:


    We hebben eigenlijk beperkende aannames over de mogelijkheden van het fysieke lichaam. Het licht in de cel is hetzelfde als het licht in de Bron.
    We zijn alleen vergeten dat we die pulserende frequenties zelf kunnen maken in de cel en uit onszelf.
    Wij zijn zelf Licht.
    Ons bewustzijn herinnert zich dat in de cel de Bron aanwezig is, waardoor het atomair bewustzijn in cellen een impuls krijgt die gelijk is aan de Bron.
    Mee pulseren op de hartslag van moeder aarde en het gevoelslichaam.

    Door mezelf de liefde te geven,
    sta ik stevig in mijn hernieuwde vrouwelijke kracht.
    Ik geef mezelf daarmee het recht om helemaal te Zijn wie ik werkelijk Ben!

  • Natuurlijk door de Overgang naar… mijn werkelijke Zelf (2)

    Natuurlijk door de Overgang naar… mijn werkelijke Zelf (2)

    Ik word wakker, word me bewust van mijn omgeving.
    Voel mijn lichaam, wat meteen reageert
    met warmte… met onbehagen…
    Ik voel de warmte stijgen
    wil me verzetten
    want dat gevoel wil ik niet.

    Maar waarom eigenlijk niet?
    Komt het onbehagen niet mede doordat ik me zo verzet?

    Mijn lichaam geeft dit warmtesignaal, omdat het het goed met me voorheeft.
    Als dat zo is (ik weet dat het zo is!), laat me het dan eens anders benaderen:
    Warmte… innerlijk vuur…

    ‘Mijn innerlijk vuur brandt door alle blokkades heen’.

    Ik herhaal deze zin in stilte
    en ondertussen adem ik in… en uit…, in… en uit…, in… en uit…
    en verbind mezelf met mijn lichaam… de dag van vandaag… de aarde.

    Ik zoek mijn kamertje op.
    Mijn kamertje, waarin mijn Hogere Zelf huist.
    Ik kijk rond en neem de vormen en kleuren in me op.
    Hier voel ik me thuis!
    Hier kan ik me terugtrekken in mezelf
    maar ook kan ik hier tot me laten komen wie of wat ík wil.

    Door anders naar de warmte te kijken
    met een andere blik
    voel ik: de warmte is goed zo.
    Eigenlijk bekijk ik hem met mijn andere ik.

    De andere ik die gekoppeld is aan liefde
    en niet aan angst vanuit mijn gedachten
    zoals ik denk wat zou kunnen zijn.
    Dat geeft al zoveel minder verdichting
    en zoveel meer verlichting.
    Enkel door het gevoel van alleen maar laten zijn,
    er een andere cadans aan te geven
    ga ik het gevoel op een andere manier beleven.

    Ik ontmoet mijn moeder.
    Ik hoef me alleen maar op haar te richten en ze is er.
    Ook voel ik Leira heel dichtbij.
    Mijn gids… ik hoef haar maar te vragen als ik het even niet meer weet.

    Ik vraag: “ Wat is nodig voor mij op dit moment in mijn leven?”
    …en wacht op antwoord…

    Ik voel een tinteling in mijn hoofd:
    Living Arc 3.

    Living Arc 3 is een lichtremedie van de Healing Arts.

    Living Arc 3 werkt onder andere in op de hersenstam en ontkoppelt daarmee het denken en je concepten over de werkelijkheid.
    Ook werkt hij op het hormoonsysteem. Je hormonen zijn gekoppeld aan het tweede chakra en bepalen hoe je je voelt. Een onevenwichtig hormoonstelsel kleurt je emotie, je gevoel en je waarneming, net als het denken dat doet.
    Living Arc 3 brengt je terug bij de oergrond van het bestaan. Deze is objectief en zuiver, waardoor het hormoonstelsel weer in balans komt en de pijnappelklier (epifyse) weer de centrale aanstuurder wordt van alle lichaamsprocessen en je terugbrengt naar de eenheid.
    Er ontstaat rust en een objectieve nieuwe waarneming, die zich baseert op hoe de dingen zijn (zonder de oordelende emoties van de persoonlijkheid).
    Ook activeert L.A.3 lichtlijnen in de oergrond en in het stuitje. Het maakt het stuitje helder en lost programmeringen op, net als bij de hersenstam. Zo activeren deze lichtlijnen bewustzijn. Via bewustzijn besef je de samenhang in alles.

    Hoe mooi!
    En hoe het synchroniseert met wat er nu gaande is in de wereld én wat er gebeurt in mij!

    Ik visualiseer dit iedere dag, tegelijk met het sturen van Liefde, de wereld in…
    Zo wil ik bijdragen aan bewustwording en aan een nieuwe wereld.

    Maar eerst mag het nog helemaal doordringen tot in iedere cel van mijn eigen -licht-lichaam.

    En DIT is wat ik daarbij heb ervaren:

    ‘s Nachts werd ik wakker doordat ik een siddering ervoer in mijn onderbuik.
    Niet vervelend, maar juist erg fijn!
    Ik wilde het fijne gevoel vasthouden, maar hoe meer ik in mijn dagbewustzijn kwam, hoe meer het verdween.
    Werking Living Arc 3?
    Dat voelt voor mij wel zo.
    Net die avond had ik deze remedie voor het eerst ingenomen.
    En… hoewel ik weet dat ik dat fijne gevoel vanuit mijn dagbewustzijn niet kan vasthouden, wéét ik dat de ‘werking’ ervan doorgaat.
    Net zo lang en zoveel als nu nodig is voor mij…

    Ik droomde… (sinds de inname van LA3 droom ik -heel frappant – heel helder).
    Ik droomde dat ik de ruimte om me heen probeerde vast te leggen met mijn fototoestel.
    Ik deed dit vanuit een rijdend voorwerp en daardoor lukte het maar moeizaam, totdat ik uiteindelijk deze uil in beeld had. Hij maakte een duikvlucht naar beneden en net op het moment dat hij voor mij was en me met zijn grote ogen recht aankeek, heb ik zijn beeld kunnen vastleggen.

    Wat wil deze uil me eigenlijk zeggen?
    Ik ben het gaan opzoeken en dit is wat ik erover vond:

    Als een uil in je droom verschijnt, weet je dat je innerlijke wijsheid bezit en dat je leven vol bewustzijn en wijsheid is.
    Uilen zijn zeer krachtige voortekenen en dus kan het zien in je droom betekenen dat ze je enkele belangrijke boodschappen brengen.
    Als je droomt van een vliegende uil kan dat betekenen dat je je ultieme doelen bereikt als je in je eigen mogelijkheden gelooft en harder werkt.
    Een zwarte of zwart getinte uil zien in je dromen duidt op het bereiken van je doelen. Het kan iets donker en moois vertegenwoordigen. Hij staat voor je bewustzijn en ontwaken.
    De zwart getinte uil ziet wat er in je ziel gebeurt en probeert de innerlijke transformatie die je doormaakt te ondersteunen.

    Ook droomde ik van een toren, waar iets bovenop lag.
    Hij leek wat op deze toren, maar was geen zendmast.
    Het was enkel een hoge, smalle toren met daarop een langwerpig voorwerp.
    Ik kon de toren naar beneden buigen, zodat ook anderen het voorwerp konden zien en gebruik van konden maken,

    Symbolische betekenis van een toren in je dromen:
    Een hoge toren voorspelt dat je moeilijkheden gaat overwinnen.
    Dromen over een toren met een schat suggereert spirituele rijkdom.

    Tijd om te geloven in mijn eigen innerlijke wijsheid en wat ik de ander/de wereld daarin/daarmee kan bieden?
    Eindelijk durven te geloven dat ik innerlijk wijs ben, dit niet langer hoef te verbloemen, maar dat de tijd er nu is om mijn Zijn, mijn wijsheid naar buiten te brengen?
    Durven geloven dat ‘mijn wijsheid leven’ een belangrijk levensdoel is?

    Allemaal vragen die in mij rijzen en die mij weer doen twijfelen of de essentie ervan ook daadwerkelijk bij mij past.

    Ik realiseer me dat dat een oud gevoel is, want… heb ik niet alle jaren van mijn leven zo gedacht van “laat me maar ‘gewoon’ doen, dan doe ik al gek genoeg”?
    De neiging is er om me weer te gaan aanpassen, maar tegelijkertijd realiseer ik me dat ik, vooral in deze tijd, me niet meer aan kan passen!
    Maar mag gaan leven waar ik blij van word en waarvan ik voel dat het bij mij hoort!

    En in wat voor vorm dat zal zijn…?!?

    ‘S Ochtends, als ik wakker word, weet ik de droom nog heel helder.
    Dat is ook het moment dat ik het dichtste bij meZelf ben en het is dé gelegenheid om ‘mijn kamertje (lees: Hogere Zelf) te bezoeken.
    Dan heb ik het helderste beeld hoe het eruitziet en treed het gemakkelijkst in contact.

    Sinds die tijd kan ik gemakkelijker mijn gids Leira ontmoeten.
    (Ik weet, het zijn er nog meer, maar die zie en voel ik nu -nog- niet, en, als het nodig is voor mij, zal ik ze vast nog eens ontmoeten ;)).

    Met mijn moeder had ik al langer contact (sinds haar overlijden in 2008).
    Helaas heb ik haar een tijdlang ‘verwaarloosd’ door mijn eigen drukte, en veel met mezelf bezig te zijn vanuit mijn hoofd.
    De 3D-wereld slorpte veel van mijn aandacht op, wat natuurlijk geheel aan mezelf lag dat ik dit zo liet gebeuren.
    En dat is ook gedeeltelijk goed, zolang er maar balans is.
    Maar daarmee hield ik me niet bezig., hoewel ik me toch ook niet lekker in mijn vel voelde.
    Die onvrede in mezelf probeerde ik met mijn hoofd dan op te lossen, wat overigens niet echt hielp.
    Maar dat zag ik op dat moment niet zo.

    Ik weet dat mijn moeder er al die tijd wel ‘was’, maar omdat ik zelf niet met haar in contact trad, kon ze er ook niet zijn.

    Natuurlijk moet ik het ‘hier doen’, maar dat ga ik nu toch op een iets andere manier doen dan voorheen, en daarmee bedoel ik dat ik bij elke keuzes of beslissing die ik maak, eerst VRAAG!

    VRAAG aan mijn lichaam,
    VRAAG aan mijn Hogere Zelf,
    VRAAG aan mijn engelen en gids(en),
    VRAAG aan mijn moeder, die ook een soort gids van mij is.

    Als je VRAAGT, krijg je altijd antwoord.
    Hoe dan ook!
    Door jezelf te oefenen in stil zijn, luisteren en de tekens te willen zien.

    Ook voor mij is dat nog een oefenproces.
    Maar ik weet wel dat het zo werkt!
    En dat juist in deze tijd de engelen en gidsen staan te trappelen om in contact te komen met ons hier op aarde!

    Juist als ik het moeilijk heb/ als wij het moeilijk hebben, zijn ze er.
    Juist dan voelen we ons vaak alleen, maar de spirituele wereld is volledig aanwezig!
    Ze willen zo graag contact
    maar het initiatief moet van mij/ons uit komen.

    Ik moet daarbij denken aan het volgende gedicht:

    Voetstappen in het zand

    Ik droomde eens en zie
    ik liep aan ’t strand bij lage tij.
    Ik was daar niet alleen,
    want ook de Heer liep aan mijn zij.

    We liepen samen het leven door,
    en lieten in het zand,
    een spoor van stappen; twee aan twee,
    de Heer liep aan mijn hand.

    Ik stopte en keek achter mij,
    en zag mijn levensloop,
    in tijden van geluk en vreugde,
    van diepe smart en hoop.

    Maar als ik het spoor goed bekeek,
    zag ik langs heel de baan,
    daar waar het juist het moeilijkst was,
    maar één paar stappen staan.

    Ik zei toen “Heer waarom dan toch?
    Juist toen ik U nodig had,
    juist toen ik zelf geen uitkomst zag,
    op het zwaarste deel van mijn pad…”

    De Heer keek toen vol liefde mij aan,
    en antwoordde op mijn vragen;
    “Mijn lieve kind, toen het moeilijk was,
    toen heb ik jou gedragen…”

    Altijd al heb ik gevoeld dat bepaalde dingen niet klopten of onrechtvaardig waren.
    Nu voel ik het nog veel sterker.

    Daarom wil ik zo puur mogelijk met de Natuur omgaan.
    Zowel met de Natuur van moeder Aarde als met de Natuur van mijn lichaam.

    En met alles wat er om ons heen gebeurt
    en alles wat ons wordt ontnomen en hoe ons mens-zijn wordt verkracht
    de Natuur blijft overeind
    en blijft nog steeds ons Geven
    wat we nodig hebben.
    Vaak hoeven we niet eens te vragen
    en geeft ze toch!
    Een pure liefdesdaad!
    We hoeven alleen stil te zijn en te luisteren…

    Zo helpt de Natuur ons door de Overgang naar een nieuwe aarde en naar ons oorspronkelijke Zelf.

    Ik ben dankbaar dat ik Nu mag leven
    Ik weet ook dat de reden dat ik hier nu ben
    van belang is in deze tijd.

    Wat de Natuur me wil vertellen,
    (of dat nu de Natuur van mijn lichaam is of de Natuur van moeder Aarde)
    ik wil er dienstbaar aan zijn
    en daarmee meZelf dienen
    en iedereen die daarvoor wakker is
    of daar wakker voor wil worden
    Zo geven we moeder Aarde en ook onsZelf
    het recht terug om degene te mogen Zijn
    zoals we in oorsprong zijn bedoeld te Zijn.

    ZIJN WIE WE WERKELIJK ZIJN!

  • Natuurlijk door de Overgang naar… mijn werkelijke Zelf (1)

    Leef in harmonie met je/de Natuur.

    Wanneer je oog krijgt voor wat er allemaal in de Natuur om je heen gebeurt,
    heb je toegang tot één van de grootste leerscholen.

    Om het leven te begrijpen, zul je eerst de Natuur moeten begrijpen.

    Ons huidige leven is een leerschool
    De Natuur is onze meester.

    De Natuur is constant in beweging.
    Alles heeft een eigen ritme:
    Er is een periode van groei, van bloei, van verwelking en van verstilling.
    Alles ontstaat… en alles gaat voorbij…
    zoals het leven is
    Het is de ‘ Circle of Life’.

    Hoe verbonden ben jij nog met de Natuur?

    De Natuur brengt je tot rust…
    zorgt voor aarding…
    geeft je energie…
    lucht om te ademen.

    Door af en toe één te zijn met de Natuur
    kun je de waan van de dag makkelijker af en toe vergeten.

    De Natuur brengt harmonie… zuiverheid… en balans in je leven.

    Leef dus meer in verbondenheid met de Natuur.
    Dit biedt de kans om in contact te komen met je eigen Natuur!

    Spreek je dankbaarheid uit naar Moeder Aarde
    naar de Oneindige Intelligentie
    naar de grote Schepper die ons bestaan mogelijk maakt.
    Bedank Moeder Aarde dat je hier mag zijn.

    Wees dankbaar voor jouw lichaam, jouw fysieke lichaam.
    Wees dankbaar voor de Natuur van jouw fysieke lichaam,
    waarin je leeft in dit leven hier op aarde.

    Wees dankbaar voor dit leven wat je is gegeven
    Wees dankbaar voor het lichaam wat je is gegeven

    Wees dankbaar dat de Natuur van jouw lichaam precies wéét.

    Soms is het goed om even stil te staan..
    Stilstaan bij de Natuur van jouw lichaam.

    Stilstaan geeft je ruimte
    om na te denken.
    Na te denken over je Zelf.
    Over het omgaan met elkaar, met de wereld en met de/je Natuur.

    Bewust stilstaan..
    Bewust Zijn…
    Bewust Leven.

    Inmiddels zit ik in de post-menopauze.
    Opvliegers heb ik die nog? Ik weet het niet.
    Het is namelijk zo dat ik ‘s ochtends, als ik wakker wordt, soms nog overmand word door een onrustig gevoel, wat vervolgens onbehaaglijk wordt en uiteindelijk uitmondt in het ontzettend warm hebben.

    Zijn dit nog opvliegers?

    Ik vraag het aan mijn lieve lichaam:
    Zijn dit nog opvliegers?

    Ik wacht even… adem… tot ik antwoord krijg en…
    jawel hoor, mijn lichaam heeft mij gehoord
    en ik luister wederom naar mijn lichaam:

    “Het zijn je hormonen.
    Net zoals in de Overgang spelen hormonen je parten.
    Alleen zijn het nu niet je oestrogenen maar is het cortisol wat hier een rol speelt”.

    Natuurlijk! Ik begrijp het.
    Er zijn allerlei hormonen en niet alleen de geslachtshormonen!
    Cortisol is een stress-hormoon:
    Zodra ik wakker word, beginnen mijn spieren zich weer aan te spannen. En als je je bewust wordt van de wereld om je heen, je richt op de komende dag en daardoor misschien al wat gestresst bent (wat bij mij door de overgang is versterkt), ervaar je dus dezelfde sensaties als van een opvlieger. Alleen is het nu het gevolg van alert worden door het wakker worden, waardoor spieren aanspannen alsof je zou moeten vechten of vluchten.

    Spieren spannen zich aan en ook je brein wordt wakker.
    En ook andersom: je brein wordt wakker en je spieren spannen zich aan, met als gevolg: je lijf produceert warmte, energie om in actie te komen.

    Wat wil ik nu zeggen met dit hele verhaal?

    Ik ervaar, nu ik in de post-menopauze zit, nog steeds regelmatig stress-gevoelens, die me belemmeren om in de rust te komen (of te blijven als ik net wakker word).

    De onrust haalt me weg bij mijn lijf en wat het wil vertellen, want ik ben te onrustig om ernaar te willen en kunnen luisteren.
    En wat doe ik dan?
    Ik weet dat de oplossing ligt in het loslaten van mijn hoofd en de aanvaarding van wat mijn lijf aan signaaltjes geeft, maar wat doe ik? Ik trek me terug en verleg mijn aandacht om niet te hoeven voelen.

    Bang voor wat ik zou kunnen voelen…

    Wat doet mijn lijf vervolgens?
    Het geeft nog meer signaaltjes.
    En als ik niet luister, nog meer signaaltjes
    tot het uiteindelijk Signalen worden.
    Tot mogelijk ziekmakend aan toe…

    Wat doe ik?
    De uitnodiging is om toch maar te gaan luisteren…

    Mijn lichaam heeft het goed met mij voor.
    Mijn lichaam wijst mij de weg.
    De weg die past bij mijn bestaan.
    Die past bij mijn leven hier op aarde.
    De weg die ik geacht wordt te gaan omdat deze weg helemaal mijn weg is!

    Als ik niet luister, voel ik me niet goed.
    Ben ik onrustig, gestresst en moe.
    Ben ik verdrietig, angstig en voel ik pijn.
    Pijn in mijn lichaam en niet goed in mijn hoofd.
    Losgetrokken van de aarde
    en los van alle boodschappen die het mij wil brengen.
    Onverbonden met de kosmos
    en verstrikt in verwarrende gedachten.

    Hoe kom ik hieruit?
    Hoe vind ik de weg terug naar mij Zelf?
    Naar degene die ik eigenlijk Ben?
    En heb te leven? In dit leven?

    Even terug naar de adem
    Naar mijn ademhaling:
    In door mijn neus… uit door mijn mond… (gedachten flitsen door mijn hoofd),
    in door mijn neus… uit door mijn mond…(in gedachten zet ik de gedachten op een wolkje),
    in door mijn neus… uit door mijn mond (de gedachten vloeien weg en verdwijnen als een stip aan de horizon).

    Ik ben Hier en ik ben Echt.

    HALLO LICHAAM!

    Ik luister…
    Ik vraag ook mijn Gidsen om me te helpen luisteren.
    En als ik hun vraag, zijn ze er ook meteen! Wat fijn!

    Hallo lichaam,
    wat wil je mij vertellen?

    Ik VOEL mijn lichaam.
    Ik ga met mijn aandacht naar het plekje wat ik voel en vraag:
    Wat wil je mij zeggen door mij dit plekje te laten voelen?
    Ik wacht op antwoord, schiet regelmatig weer in mijn – schijnveilige- gedachten en richt mijn aandacht, zonder mezelf te veroordelen over mijn gedachten maar ze te laten zijn, weer op mijn ademhaling.
    En… door dit regelmatig te oefenen, krijgt ik antwoord!

    Zo leer ik steeds weer een beetje meer luisteren naar de taal van mijn lichaam.
    Ik leer luisteren naar DE NATUUR VAN MIJN LICHAAM.

    En kom daarbij steeds weer een beetje meer dichter bij degene die ik werkelijk Ben…
    Dichter bij mijn ‘Ik Ben’ …, mijn werkelijke Zelf!

    Iedere dag leer ik weer een beetje meer.
    Iedere dag leer ik, met vallen en opstaan, een beetje meer om de overgang te maken naar mijn werkelijke Zelf.

    Zoals gezegd, met vallen en opstaan.

    Wees dankbaar voor jouw lichaam en wat het jou te vertellen heeft.
    Wees dankbaar wanneer je valt en moeite hebt met opstaan. Ook dat is goed en hoort erbij.
    Want daarin schuilen de mooiste lessen voor jou!
    Veroordeel jezelf dus niet.

    Zo leer je iedere dag weer een beetje meer om op een natuurlijke manier – een manier die helemaal past bij jou en zich aandient precies op het voor jou juiste moment – de overgang te maken naar jouw werkelijke Zelf.

    EEN NATUURLIJKE OVERGANG NAAR JOUW WERKELIJKE ZELF!

    Zoals gezegd, de overgang ben ik nu voorbij.
    Nu ben ik zover om – te leren – de Overgang te maken naar degene, die ik in Wezen Ben.

    En de Natuur van mijn lichaam helpt me daarbij en wijst me de weg…

    In de Natuur van mijn lichaam ligt alle informatie besloten die voor mij van belang is in dit leven.

    De Natuur van mijn lichaam is nauw verbonden met de Natuur van de Aarde.
    Met de authentieke aarde.
    Niet de aarde die bezoedeld en bevuild is door respectloze inmenging van de mens.

    Door die plekjes op te zoeken waar het contact met Moeder Aarde het sterkte is, kun je, vanuit de Natuur van jouw lichaam, contact maken met de Natuur van Moeder Aarde.
    Door te kijken, voelen, ruiken, in stilte te zijn, kun je vele boodschappen horen.
    Het is toch mooi dat Moeder Aarde, ondanks alles wat de mens haar aandoet, nog steeds gééft en je vele signaaltjes geeft als je je ervoor openstelt!

    Wij zijn méér dan ons fysieke lichaam.
    We hebben ook nog een een mentaal lichaam, waarvan de informatie ligt opgeslagen in het geheugen van al onze cellen. Onze gedachten zijn gevormd door onze ervaringen en onze overtuigingen. Dat, wat we hebben meegemaakt in dit en andere levens en over generaties heen. Ook trauma’s liggen hierin opgeslagen.
    Daarnaast hebben we nog een energetisch en spiritueel lichaam, wat leven geeft aan jouw andere lichamen door onder andere, en vooral door je ademhaling.

    Door te leren jouw fysieke lichaam te voelen en te vragen wat het jou wil zeggen, leg je gemakkelijker contact met jouw energetische lichaam.
    Je eigen ademhaling neemt je daarbij als het ware bij de hand.
    Je ademhaling brengt je in het NU, maakt het gemakkelijker je gedachten los te laten en dat maakt het gemakkelijker in verbinding te treden.
    Zo wordt je steeds meer uitgenodigd om je werkelijke Zelf te leren kennen.

    Zou je je alleen richten op je fysieke lichaam, dan neem je een pilletje of crèmepje om het probleem op te lossen om zo snel mogelijk van het vervelende gevoel af te zijn.
    Je richt je aandacht naar buiten. Iets van buitenaf moet jou helpen ervan af te komen.

    Voel je werkelijk wat je lijf je wil zeggen door te luisteren naar, en te vragen aan de wijsheid binnenin jou, treed je in contact met iets hogers in jou, jouw Hogere Zelf. Nauw verbonden met energetische informatie, die voor jou op dat moment van belang is.
    Je richt je aandacht naar binnen. Je weet dat de signalen van jouw lichaam positief bedoeld zijn.
    Om jou weer op jouw pad te brengen.
    Om jou bewust te maken, te laten ontwaken.

    De tijd, waarin wij nu leven, is een uitdagende tijd.

    De uitdaging is om juist in deze tijd om op ontdekking te gaan en/of in verbinding te treden met het Hogere in jou, jouw Hogere Zelf, jouw werkelijke Zelf, degene die jij in wezen Bent.
    Bewust Zijn.
    Sterker nog, er wordt gevraagd jouw werkelijke Zelf te Zijn en te Léven!

    Dan blijken alle uiterlijkheden een illusie te zijn.
    Een illusie die jij doorziet omdat je Bewust Bent.
    En tegelijkertijd creëer je mee aan een nieuwe wereld.
    Want er zijn velen met jou en velen zoals jij!
    Misschien niet zozeer fysiek, maar wel energetisch.

    En omdat er steeds meer zijn… vele meer…
    zal de overgang naar de nieuwe wereld natuurlijk gaan.

    NATUURLIJK DOOR DE OVERGANG NAAR EEN NIEUWE WERELD!

    Ik, persoonlijk, ben bezig (zoals je in al mijn voorgaande blogs hebt kunnen lezen) om mijn fysieke lichaam zo natuurlijk mogelijk te voeden en ondersteunen.
    Of dat nu is door zoveel mogelijk pure voeding, of door natuurlijke verzorgingsproducten, ik ben ervan overtuigd dat door lief te zijn voor mijn lichaam op een zo puur mogelijke manier, en vooral ook door te Luisteren, ik beter in staat ben om mijn werkelijke Zelf te ontmoeten, herkennen en te leven in dit leven.

    Daarvoor heb ik Moeder Aarde nodig.
    Zij geeft mij eerlijke en natuurlijke voeding.
    Zij geeft uit liefde.
    Door zelf lief te zijn voor haar, geeft ze mij haar liefdevolle vruchten van de aarde, zuiver en onbezoedeld.
    Zodat ik voor mezelf kan zorgen en mijn lichaam zoveel mogelijk puur en rein kan laten zijn.

    In een volgende, hierop aansluitende blog, zal ik je meenemen op mijn weg.

    Tot die tijd… wéét… jij bent niet voor niets Nu op deze Aarde.
    Je bent hier Nu, omdat je hier Nu wilde zijn.
    Om juist in deze tijd te leven.
    En ook al is het soms niet gemakkelijk en kom je niet in contact met wie je werkelijk Bent… nu nog niet… en word je belemmerd door vervelende gevoelens, sensaties en pijntjes… wéét dat je hoe dan ook op dit moment van onschatbare waarde bent om hier Nu te zijn!


    Ook ik heb soms mijn twijfels, angsten en lichamelijke ongemakken, ben het contact met meZelf kwijt, maar ik wéét dat ik precies op het goede moment op de juiste plek ben. NU dus.

    Ik heb me altijd al anders gevoeld dan anderen. Mezelf er lang op veroordeeld (“Doe toch ‘gewoon’”, “Denk er toch niet zover over na”) en daarmee ook verzwegen wat ik werkelijk voelde en dacht. Ik ben me gaan aanpassen.

    Maar die tijd is nu voorbij!
    Nu mag ik laten zien wie Ik Ben!
    Wie ik werkelijk Ben!