Home

  • Over de manipulatieve macht van taal… en de hypnotische werking van ingekleurde woorden…

    Over de manipulatieve macht van taal… en de hypnotische werking van ingekleurde woorden…

    Al hoe ik praat of wat ik zeg
    met mijn gesproken of geschreven woorden
    ’t Is jouw perceptie die bepaalt
    hoe of wat jij van mij las of hoorde

    In alles wat ik dacht of deed
    kleur ik in mijn huidige leven
    Met al mijn gedachten en mijn daden
    vorm ik mijn toekomst uit het heden

    Al wat gezegd, geschreven, gedacht is of gedaan
    heeft haar waarachtigheid verloren
    Hoe weet je nog wat je vertrouwen kan?
    Wat is nog waarheid? Wat kun je nog geloven?

    Deze verwarring weet de elite
    handig te manipuleren
    Sterker nog… ze doen er een schepje bovenop
    door alom angst te genereren

    Dat doen ze op een manier
    die slinks is, aan het oog onttrokken
    Onder het mom van medeleven en begrip
    weet men ons in hun val te lokken

    In een ver verleden
    kon het volk niet lezen of schrijven
    Dat was voorbehouden aan adel of kerk
    Wat zij zeiden, kon de mens niet anders dan belijden

    Wij zijn nu mondiger…
    en toch…
    geloven we in de gecreëerde illusie
    omfloerst met listen en bedrog

    We weten het…
    en gedogen…
    We geloven hun ‘alwetendheid’ en
    verschuilen ons achter eigen onvermogen

    Het zijn nu de Greys en Reptilianen
    die ons lichaam en onze geest desinformeren
    Zij implanteren ons met nanotechnologie
    om via ons hun programma vorm te geven

    Velen nog laten het gelaten toe
    Maar nog veel meer mensen worden zich bewust
    van welk hypnotisch spel hier wordt gespeeld en
    hoe d’elite op macht en controle is belust

    Gesproken woorden… geschreven teksten…
    worden gekleurd door zowel gever als ontvanger.
    Al zijn de boodschappen nog zo manipulatief
    We herkennen steeds meer ‘t verhaal erachter

    Dat wat de matrix is, een holografisch universum,
    begint te kraken en te scheuren
    Controle, be,- en overheersing
    De bewuste mens laat het niet langer meer gebeuren

    Dus…
    Of het nu is gemanipuleerde taal
    of verdekte psychische indoctrinatie
    Wij met zeer velen zijn nu wel zover dat
    we klaar zijn voor ‘t proces van transformatie

    Hoe meer we ons zijn bewust
    van de wereld om en in ons eigen Zelve
    kan zelfs nano-indoctrinatie niet beletten
    de waarheid van ons eigen Zijn weer te verwerven

    Deze waarheid ligt besloten
    in de taal van ons fysieke lichaam
    Als we ons daarvoor vol vertrouwen openen
    leren we de ware en oprechte taal verstaan

    Ons lichaam liegt niet
    Zal ons nimmer manipuleren
    Het is er helemaal op gericht
    de taal van onze ziel vorm te geven

    De boodschap van de zielsfluisteringen
    zijn altijd open, puur en inhoudelijk waar
    De ziel speelt met ons geen machtsspelletje
    Wil mij met mij verenigen en ons weer met elkaar

    De ziel laat en leert ons via ons lichaam
    de waarheid en ons licht weer (her)ont-dekken
    Ze maakt vrij, leert ons wie wij werkelijk zijn
    Zal in ons de ware taal van liefde wekken

    Liefde verruimt
    Haar taal is licht
    Het is zij die via goddelijke woorden
    ons de pure waarheid bericht

    Bekijk of beluister je liever het ‘muzikale’ gedicht?

    , ,
    , ,

  • Natuurlijk door de Overgang naar… mijn werkelijke Zelf (2)

    Natuurlijk door de Overgang naar… mijn werkelijke Zelf (2)

    Ik word wakker, word me bewust van mijn omgeving.
    Voel mijn lichaam, wat meteen reageert
    met warmte… met onbehagen…
    Ik voel de warmte stijgen
    wil me verzetten
    want dat gevoel wil ik niet.

    Maar waarom eigenlijk niet?
    Komt het onbehagen niet mede doordat ik me zo verzet?

    Mijn lichaam geeft dit warmtesignaal, omdat het het goed met me voorheeft.
    Als dat zo is (ik weet dat het zo is!), laat me het dan eens anders benaderen:
    Warmte… innerlijk vuur…

    ‘Mijn innerlijk vuur brandt door alle blokkades heen’.

    Ik herhaal deze zin in stilte
    en ondertussen adem ik in… en uit…, in… en uit…, in… en uit…
    en verbind mezelf met mijn lichaam… de dag van vandaag… de aarde.

    Ik zoek mijn kamertje op.
    Mijn kamertje, waarin mijn Hogere Zelf huist.
    Ik kijk rond en neem de vormen en kleuren in me op.
    Hier voel ik me thuis!
    Hier kan ik me terugtrekken in mezelf
    maar ook kan ik hier tot me laten komen wie of wat ík wil.

    Door anders naar de warmte te kijken
    met een andere blik
    voel ik: de warmte is goed zo.
    Eigenlijk bekijk ik hem met mijn andere ik.

    De andere ik die gekoppeld is aan liefde
    en niet aan angst vanuit mijn gedachten
    zoals ik denk wat zou kunnen zijn.
    Dat geeft al zoveel minder verdichting
    en zoveel meer verlichting.
    Enkel door het gevoel van alleen maar laten zijn,
    er een andere cadans aan te geven
    ga ik het gevoel op een andere manier beleven.

    Ik ontmoet mijn moeder.
    Ik hoef me alleen maar op haar te richten en ze is er.
    Ook voel ik Leira heel dichtbij.
    Mijn gids… ik hoef haar maar te vragen als ik het even niet meer weet.

    Ik vraag: “ Wat is nodig voor mij op dit moment in mijn leven?”
    …en wacht op antwoord…

    Ik voel een tinteling in mijn hoofd:
    Living Arc 3.

    Living Arc 3 is een lichtremedie van de Healing Arts.

    Living Arc 3 werkt onder andere in op de hersenstam en ontkoppelt daarmee het denken en je concepten over de werkelijkheid.
    Ook werkt hij op het hormoonsysteem. Je hormonen zijn gekoppeld aan het tweede chakra en bepalen hoe je je voelt. Een onevenwichtig hormoonstelsel kleurt je emotie, je gevoel en je waarneming, net als het denken dat doet.
    Living Arc 3 brengt je terug bij de oergrond van het bestaan. Deze is objectief en zuiver, waardoor het hormoonstelsel weer in balans komt en de pijnappelklier (epifyse) weer de centrale aanstuurder wordt van alle lichaamsprocessen en je terugbrengt naar de eenheid.
    Er ontstaat rust en een objectieve nieuwe waarneming, die zich baseert op hoe de dingen zijn (zonder de oordelende emoties van de persoonlijkheid).
    Ook activeert L.A.3 lichtlijnen in de oergrond en in het stuitje. Het maakt het stuitje helder en lost programmeringen op, net als bij de hersenstam. Zo activeren deze lichtlijnen bewustzijn. Via bewustzijn besef je de samenhang in alles.

    Hoe mooi!
    En hoe het synchroniseert met wat er nu gaande is in de wereld én wat er gebeurt in mij!

    Ik visualiseer dit iedere dag, tegelijk met het sturen van Liefde, de wereld in…
    Zo wil ik bijdragen aan bewustwording en aan een nieuwe wereld.

    Maar eerst mag het nog helemaal doordringen tot in iedere cel van mijn eigen -licht-lichaam.

    En DIT is wat ik daarbij heb ervaren:

    ‘s Nachts werd ik wakker doordat ik een siddering ervoer in mijn onderbuik.
    Niet vervelend, maar juist erg fijn!
    Ik wilde het fijne gevoel vasthouden, maar hoe meer ik in mijn dagbewustzijn kwam, hoe meer het verdween.
    Werking Living Arc 3?
    Dat voelt voor mij wel zo.
    Net die avond had ik deze remedie voor het eerst ingenomen.
    En… hoewel ik weet dat ik dat fijne gevoel vanuit mijn dagbewustzijn niet kan vasthouden, wéét ik dat de ‘werking’ ervan doorgaat.
    Net zo lang en zoveel als nu nodig is voor mij…

    Ik droomde… (sinds de inname van LA3 droom ik -heel frappant – heel helder).
    Ik droomde dat ik de ruimte om me heen probeerde vast te leggen met mijn fototoestel.
    Ik deed dit vanuit een rijdend voorwerp en daardoor lukte het maar moeizaam, totdat ik uiteindelijk deze uil in beeld had. Hij maakte een duikvlucht naar beneden en net op het moment dat hij voor mij was en me met zijn grote ogen recht aankeek, heb ik zijn beeld kunnen vastleggen.

    Wat wil deze uil me eigenlijk zeggen?
    Ik ben het gaan opzoeken en dit is wat ik erover vond:

    Als een uil in je droom verschijnt, weet je dat je innerlijke wijsheid bezit en dat je leven vol bewustzijn en wijsheid is.
    Uilen zijn zeer krachtige voortekenen en dus kan het zien in je droom betekenen dat ze je enkele belangrijke boodschappen brengen.
    Als je droomt van een vliegende uil kan dat betekenen dat je je ultieme doelen bereikt als je in je eigen mogelijkheden gelooft en harder werkt.
    Een zwarte of zwart getinte uil zien in je dromen duidt op het bereiken van je doelen. Het kan iets donker en moois vertegenwoordigen. Hij staat voor je bewustzijn en ontwaken.
    De zwart getinte uil ziet wat er in je ziel gebeurt en probeert de innerlijke transformatie die je doormaakt te ondersteunen.

    Ook droomde ik van een toren, waar iets bovenop lag.
    Hij leek wat op deze toren, maar was geen zendmast.
    Het was enkel een hoge, smalle toren met daarop een langwerpig voorwerp.
    Ik kon de toren naar beneden buigen, zodat ook anderen het voorwerp konden zien en gebruik van konden maken,

    Symbolische betekenis van een toren in je dromen:
    Een hoge toren voorspelt dat je moeilijkheden gaat overwinnen.
    Dromen over een toren met een schat suggereert spirituele rijkdom.

    Tijd om te geloven in mijn eigen innerlijke wijsheid en wat ik de ander/de wereld daarin/daarmee kan bieden?
    Eindelijk durven te geloven dat ik innerlijk wijs ben, dit niet langer hoef te verbloemen, maar dat de tijd er nu is om mijn Zijn, mijn wijsheid naar buiten te brengen?
    Durven geloven dat ‘mijn wijsheid leven’ een belangrijk levensdoel is?

    Allemaal vragen die in mij rijzen en die mij weer doen twijfelen of de essentie ervan ook daadwerkelijk bij mij past.

    Ik realiseer me dat dat een oud gevoel is, want… heb ik niet alle jaren van mijn leven zo gedacht van “laat me maar ‘gewoon’ doen, dan doe ik al gek genoeg”?
    De neiging is er om me weer te gaan aanpassen, maar tegelijkertijd realiseer ik me dat ik, vooral in deze tijd, me niet meer aan kan passen!
    Maar mag gaan leven waar ik blij van word en waarvan ik voel dat het bij mij hoort!

    En in wat voor vorm dat zal zijn…?!?

    ‘S Ochtends, als ik wakker word, weet ik de droom nog heel helder.
    Dat is ook het moment dat ik het dichtste bij meZelf ben en het is dé gelegenheid om ‘mijn kamertje (lees: Hogere Zelf) te bezoeken.
    Dan heb ik het helderste beeld hoe het eruitziet en treed het gemakkelijkst in contact.

    Sinds die tijd kan ik gemakkelijker mijn gids Leira ontmoeten.
    (Ik weet, het zijn er nog meer, maar die zie en voel ik nu -nog- niet, en, als het nodig is voor mij, zal ik ze vast nog eens ontmoeten ;)).

    Met mijn moeder had ik al langer contact (sinds haar overlijden in 2008).
    Helaas heb ik haar een tijdlang ‘verwaarloosd’ door mijn eigen drukte, en veel met mezelf bezig te zijn vanuit mijn hoofd.
    De 3D-wereld slorpte veel van mijn aandacht op, wat natuurlijk geheel aan mezelf lag dat ik dit zo liet gebeuren.
    En dat is ook gedeeltelijk goed, zolang er maar balans is.
    Maar daarmee hield ik me niet bezig., hoewel ik me toch ook niet lekker in mijn vel voelde.
    Die onvrede in mezelf probeerde ik met mijn hoofd dan op te lossen, wat overigens niet echt hielp.
    Maar dat zag ik op dat moment niet zo.

    Ik weet dat mijn moeder er al die tijd wel ‘was’, maar omdat ik zelf niet met haar in contact trad, kon ze er ook niet zijn.

    Natuurlijk moet ik het ‘hier doen’, maar dat ga ik nu toch op een iets andere manier doen dan voorheen, en daarmee bedoel ik dat ik bij elke keuzes of beslissing die ik maak, eerst VRAAG!

    VRAAG aan mijn lichaam,
    VRAAG aan mijn Hogere Zelf,
    VRAAG aan mijn engelen en gids(en),
    VRAAG aan mijn moeder, die ook een soort gids van mij is.

    Als je VRAAGT, krijg je altijd antwoord.
    Hoe dan ook!
    Door jezelf te oefenen in stil zijn, luisteren en de tekens te willen zien.

    Ook voor mij is dat nog een oefenproces.
    Maar ik weet wel dat het zo werkt!
    En dat juist in deze tijd de engelen en gidsen staan te trappelen om in contact te komen met ons hier op aarde!

    Juist als ik het moeilijk heb/ als wij het moeilijk hebben, zijn ze er.
    Juist dan voelen we ons vaak alleen, maar de spirituele wereld is volledig aanwezig!
    Ze willen zo graag contact
    maar het initiatief moet van mij/ons uit komen.

    Ik moet daarbij denken aan het volgende gedicht:

    Voetstappen in het zand

    Ik droomde eens en zie
    ik liep aan ’t strand bij lage tij.
    Ik was daar niet alleen,
    want ook de Heer liep aan mijn zij.

    We liepen samen het leven door,
    en lieten in het zand,
    een spoor van stappen; twee aan twee,
    de Heer liep aan mijn hand.

    Ik stopte en keek achter mij,
    en zag mijn levensloop,
    in tijden van geluk en vreugde,
    van diepe smart en hoop.

    Maar als ik het spoor goed bekeek,
    zag ik langs heel de baan,
    daar waar het juist het moeilijkst was,
    maar één paar stappen staan.

    Ik zei toen “Heer waarom dan toch?
    Juist toen ik U nodig had,
    juist toen ik zelf geen uitkomst zag,
    op het zwaarste deel van mijn pad…”

    De Heer keek toen vol liefde mij aan,
    en antwoordde op mijn vragen;
    “Mijn lieve kind, toen het moeilijk was,
    toen heb ik jou gedragen…”

    Altijd al heb ik gevoeld dat bepaalde dingen niet klopten of onrechtvaardig waren.
    Nu voel ik het nog veel sterker.

    Daarom wil ik zo puur mogelijk met de Natuur omgaan.
    Zowel met de Natuur van moeder Aarde als met de Natuur van mijn lichaam.

    En met alles wat er om ons heen gebeurt
    en alles wat ons wordt ontnomen en hoe ons mens-zijn wordt verkracht
    de Natuur blijft overeind
    en blijft nog steeds ons Geven
    wat we nodig hebben.
    Vaak hoeven we niet eens te vragen
    en geeft ze toch!
    Een pure liefdesdaad!
    We hoeven alleen stil te zijn en te luisteren…

    Zo helpt de Natuur ons door de Overgang naar een nieuwe aarde en naar ons oorspronkelijke Zelf.

    Ik ben dankbaar dat ik Nu mag leven
    Ik weet ook dat de reden dat ik hier nu ben
    van belang is in deze tijd.

    Wat de Natuur me wil vertellen,
    (of dat nu de Natuur van mijn lichaam is of de Natuur van moeder Aarde)
    ik wil er dienstbaar aan zijn
    en daarmee meZelf dienen
    en iedereen die daarvoor wakker is
    of daar wakker voor wil worden
    Zo geven we moeder Aarde en ook onsZelf
    het recht terug om degene te mogen Zijn
    zoals we in oorsprong zijn bedoeld te Zijn.

    ZIJN WIE WE WERKELIJK ZIJN!

  • Natuurlijk door de Overgang naar… mijn werkelijke Zelf (1)

    Leef in harmonie met je/de Natuur.

    Wanneer je oog krijgt voor wat er allemaal in de Natuur om je heen gebeurt,
    heb je toegang tot één van de grootste leerscholen.

    Om het leven te begrijpen, zul je eerst de Natuur moeten begrijpen.

    Ons huidige leven is een leerschool
    De Natuur is onze meester.

    De Natuur is constant in beweging.
    Alles heeft een eigen ritme:
    Er is een periode van groei, van bloei, van verwelking en van verstilling.
    Alles ontstaat… en alles gaat voorbij…
    zoals het leven is
    Het is de ‘ Circle of Life’.

    Hoe verbonden ben jij nog met de Natuur?

    De Natuur brengt je tot rust…
    zorgt voor aarding…
    geeft je energie…
    lucht om te ademen.

    Door af en toe één te zijn met de Natuur
    kun je de waan van de dag makkelijker af en toe vergeten.

    De Natuur brengt harmonie… zuiverheid… en balans in je leven.

    Leef dus meer in verbondenheid met de Natuur.
    Dit biedt de kans om in contact te komen met je eigen Natuur!

    Spreek je dankbaarheid uit naar Moeder Aarde
    naar de Oneindige Intelligentie
    naar de grote Schepper die ons bestaan mogelijk maakt.
    Bedank Moeder Aarde dat je hier mag zijn.

    Wees dankbaar voor jouw lichaam, jouw fysieke lichaam.
    Wees dankbaar voor de Natuur van jouw fysieke lichaam,
    waarin je leeft in dit leven hier op aarde.

    Wees dankbaar voor dit leven wat je is gegeven
    Wees dankbaar voor het lichaam wat je is gegeven

    Wees dankbaar dat de Natuur van jouw lichaam precies wéét.

    Soms is het goed om even stil te staan..
    Stilstaan bij de Natuur van jouw lichaam.

    Stilstaan geeft je ruimte
    om na te denken.
    Na te denken over je Zelf.
    Over het omgaan met elkaar, met de wereld en met de/je Natuur.

    Bewust stilstaan..
    Bewust Zijn…
    Bewust Leven.

    Inmiddels zit ik in de post-menopauze.
    Opvliegers heb ik die nog? Ik weet het niet.
    Het is namelijk zo dat ik ‘s ochtends, als ik wakker wordt, soms nog overmand word door een onrustig gevoel, wat vervolgens onbehaaglijk wordt en uiteindelijk uitmondt in het ontzettend warm hebben.

    Zijn dit nog opvliegers?

    Ik vraag het aan mijn lieve lichaam:
    Zijn dit nog opvliegers?

    Ik wacht even… adem… tot ik antwoord krijg en…
    jawel hoor, mijn lichaam heeft mij gehoord
    en ik luister wederom naar mijn lichaam:

    “Het zijn je hormonen.
    Net zoals in de Overgang spelen hormonen je parten.
    Alleen zijn het nu niet je oestrogenen maar is het cortisol wat hier een rol speelt”.

    Natuurlijk! Ik begrijp het.
    Er zijn allerlei hormonen en niet alleen de geslachtshormonen!
    Cortisol is een stress-hormoon:
    Zodra ik wakker word, beginnen mijn spieren zich weer aan te spannen. En als je je bewust wordt van de wereld om je heen, je richt op de komende dag en daardoor misschien al wat gestresst bent (wat bij mij door de overgang is versterkt), ervaar je dus dezelfde sensaties als van een opvlieger. Alleen is het nu het gevolg van alert worden door het wakker worden, waardoor spieren aanspannen alsof je zou moeten vechten of vluchten.

    Spieren spannen zich aan en ook je brein wordt wakker.
    En ook andersom: je brein wordt wakker en je spieren spannen zich aan, met als gevolg: je lijf produceert warmte, energie om in actie te komen.

    Wat wil ik nu zeggen met dit hele verhaal?

    Ik ervaar, nu ik in de post-menopauze zit, nog steeds regelmatig stress-gevoelens, die me belemmeren om in de rust te komen (of te blijven als ik net wakker word).

    De onrust haalt me weg bij mijn lijf en wat het wil vertellen, want ik ben te onrustig om ernaar te willen en kunnen luisteren.
    En wat doe ik dan?
    Ik weet dat de oplossing ligt in het loslaten van mijn hoofd en de aanvaarding van wat mijn lijf aan signaaltjes geeft, maar wat doe ik? Ik trek me terug en verleg mijn aandacht om niet te hoeven voelen.

    Bang voor wat ik zou kunnen voelen…

    Wat doet mijn lijf vervolgens?
    Het geeft nog meer signaaltjes.
    En als ik niet luister, nog meer signaaltjes
    tot het uiteindelijk Signalen worden.
    Tot mogelijk ziekmakend aan toe…

    Wat doe ik?
    De uitnodiging is om toch maar te gaan luisteren…

    Mijn lichaam heeft het goed met mij voor.
    Mijn lichaam wijst mij de weg.
    De weg die past bij mijn bestaan.
    Die past bij mijn leven hier op aarde.
    De weg die ik geacht wordt te gaan omdat deze weg helemaal mijn weg is!

    Als ik niet luister, voel ik me niet goed.
    Ben ik onrustig, gestresst en moe.
    Ben ik verdrietig, angstig en voel ik pijn.
    Pijn in mijn lichaam en niet goed in mijn hoofd.
    Losgetrokken van de aarde
    en los van alle boodschappen die het mij wil brengen.
    Onverbonden met de kosmos
    en verstrikt in verwarrende gedachten.

    Hoe kom ik hieruit?
    Hoe vind ik de weg terug naar mij Zelf?
    Naar degene die ik eigenlijk Ben?
    En heb te leven? In dit leven?

    Even terug naar de adem
    Naar mijn ademhaling:
    In door mijn neus… uit door mijn mond… (gedachten flitsen door mijn hoofd),
    in door mijn neus… uit door mijn mond…(in gedachten zet ik de gedachten op een wolkje),
    in door mijn neus… uit door mijn mond (de gedachten vloeien weg en verdwijnen als een stip aan de horizon).

    Ik ben Hier en ik ben Echt.

    HALLO LICHAAM!

    Ik luister…
    Ik vraag ook mijn Gidsen om me te helpen luisteren.
    En als ik hun vraag, zijn ze er ook meteen! Wat fijn!

    Hallo lichaam,
    wat wil je mij vertellen?

    Ik VOEL mijn lichaam.
    Ik ga met mijn aandacht naar het plekje wat ik voel en vraag:
    Wat wil je mij zeggen door mij dit plekje te laten voelen?
    Ik wacht op antwoord, schiet regelmatig weer in mijn – schijnveilige- gedachten en richt mijn aandacht, zonder mezelf te veroordelen over mijn gedachten maar ze te laten zijn, weer op mijn ademhaling.
    En… door dit regelmatig te oefenen, krijgt ik antwoord!

    Zo leer ik steeds weer een beetje meer luisteren naar de taal van mijn lichaam.
    Ik leer luisteren naar DE NATUUR VAN MIJN LICHAAM.

    En kom daarbij steeds weer een beetje meer dichter bij degene die ik werkelijk Ben…
    Dichter bij mijn ‘Ik Ben’ …, mijn werkelijke Zelf!

    Iedere dag leer ik weer een beetje meer.
    Iedere dag leer ik, met vallen en opstaan, een beetje meer om de overgang te maken naar mijn werkelijke Zelf.

    Zoals gezegd, met vallen en opstaan.

    Wees dankbaar voor jouw lichaam en wat het jou te vertellen heeft.
    Wees dankbaar wanneer je valt en moeite hebt met opstaan. Ook dat is goed en hoort erbij.
    Want daarin schuilen de mooiste lessen voor jou!
    Veroordeel jezelf dus niet.

    Zo leer je iedere dag weer een beetje meer om op een natuurlijke manier – een manier die helemaal past bij jou en zich aandient precies op het voor jou juiste moment – de overgang te maken naar jouw werkelijke Zelf.

    EEN NATUURLIJKE OVERGANG NAAR JOUW WERKELIJKE ZELF!

    Zoals gezegd, de overgang ben ik nu voorbij.
    Nu ben ik zover om – te leren – de Overgang te maken naar degene, die ik in Wezen Ben.

    En de Natuur van mijn lichaam helpt me daarbij en wijst me de weg…

    In de Natuur van mijn lichaam ligt alle informatie besloten die voor mij van belang is in dit leven.

    De Natuur van mijn lichaam is nauw verbonden met de Natuur van de Aarde.
    Met de authentieke aarde.
    Niet de aarde die bezoedeld en bevuild is door respectloze inmenging van de mens.

    Door die plekjes op te zoeken waar het contact met Moeder Aarde het sterkte is, kun je, vanuit de Natuur van jouw lichaam, contact maken met de Natuur van Moeder Aarde.
    Door te kijken, voelen, ruiken, in stilte te zijn, kun je vele boodschappen horen.
    Het is toch mooi dat Moeder Aarde, ondanks alles wat de mens haar aandoet, nog steeds gééft en je vele signaaltjes geeft als je je ervoor openstelt!

    Wij zijn méér dan ons fysieke lichaam.
    We hebben ook nog een een mentaal lichaam, waarvan de informatie ligt opgeslagen in het geheugen van al onze cellen. Onze gedachten zijn gevormd door onze ervaringen en onze overtuigingen. Dat, wat we hebben meegemaakt in dit en andere levens en over generaties heen. Ook trauma’s liggen hierin opgeslagen.
    Daarnaast hebben we nog een energetisch en spiritueel lichaam, wat leven geeft aan jouw andere lichamen door onder andere, en vooral door je ademhaling.

    Door te leren jouw fysieke lichaam te voelen en te vragen wat het jou wil zeggen, leg je gemakkelijker contact met jouw energetische lichaam.
    Je eigen ademhaling neemt je daarbij als het ware bij de hand.
    Je ademhaling brengt je in het NU, maakt het gemakkelijker je gedachten los te laten en dat maakt het gemakkelijker in verbinding te treden.
    Zo wordt je steeds meer uitgenodigd om je werkelijke Zelf te leren kennen.

    Zou je je alleen richten op je fysieke lichaam, dan neem je een pilletje of crèmepje om het probleem op te lossen om zo snel mogelijk van het vervelende gevoel af te zijn.
    Je richt je aandacht naar buiten. Iets van buitenaf moet jou helpen ervan af te komen.

    Voel je werkelijk wat je lijf je wil zeggen door te luisteren naar, en te vragen aan de wijsheid binnenin jou, treed je in contact met iets hogers in jou, jouw Hogere Zelf. Nauw verbonden met energetische informatie, die voor jou op dat moment van belang is.
    Je richt je aandacht naar binnen. Je weet dat de signalen van jouw lichaam positief bedoeld zijn.
    Om jou weer op jouw pad te brengen.
    Om jou bewust te maken, te laten ontwaken.

    De tijd, waarin wij nu leven, is een uitdagende tijd.

    De uitdaging is om juist in deze tijd om op ontdekking te gaan en/of in verbinding te treden met het Hogere in jou, jouw Hogere Zelf, jouw werkelijke Zelf, degene die jij in wezen Bent.
    Bewust Zijn.
    Sterker nog, er wordt gevraagd jouw werkelijke Zelf te Zijn en te Léven!

    Dan blijken alle uiterlijkheden een illusie te zijn.
    Een illusie die jij doorziet omdat je Bewust Bent.
    En tegelijkertijd creëer je mee aan een nieuwe wereld.
    Want er zijn velen met jou en velen zoals jij!
    Misschien niet zozeer fysiek, maar wel energetisch.

    En omdat er steeds meer zijn… vele meer…
    zal de overgang naar de nieuwe wereld natuurlijk gaan.

    NATUURLIJK DOOR DE OVERGANG NAAR EEN NIEUWE WERELD!

    Ik, persoonlijk, ben bezig (zoals je in al mijn voorgaande blogs hebt kunnen lezen) om mijn fysieke lichaam zo natuurlijk mogelijk te voeden en ondersteunen.
    Of dat nu is door zoveel mogelijk pure voeding, of door natuurlijke verzorgingsproducten, ik ben ervan overtuigd dat door lief te zijn voor mijn lichaam op een zo puur mogelijke manier, en vooral ook door te Luisteren, ik beter in staat ben om mijn werkelijke Zelf te ontmoeten, herkennen en te leven in dit leven.

    Daarvoor heb ik Moeder Aarde nodig.
    Zij geeft mij eerlijke en natuurlijke voeding.
    Zij geeft uit liefde.
    Door zelf lief te zijn voor haar, geeft ze mij haar liefdevolle vruchten van de aarde, zuiver en onbezoedeld.
    Zodat ik voor mezelf kan zorgen en mijn lichaam zoveel mogelijk puur en rein kan laten zijn.

    In een volgende, hierop aansluitende blog, zal ik je meenemen op mijn weg.

    Tot die tijd… wéét… jij bent niet voor niets Nu op deze Aarde.
    Je bent hier Nu, omdat je hier Nu wilde zijn.
    Om juist in deze tijd te leven.
    En ook al is het soms niet gemakkelijk en kom je niet in contact met wie je werkelijk Bent… nu nog niet… en word je belemmerd door vervelende gevoelens, sensaties en pijntjes… wéét dat je hoe dan ook op dit moment van onschatbare waarde bent om hier Nu te zijn!


    Ook ik heb soms mijn twijfels, angsten en lichamelijke ongemakken, ben het contact met meZelf kwijt, maar ik wéét dat ik precies op het goede moment op de juiste plek ben. NU dus.

    Ik heb me altijd al anders gevoeld dan anderen. Mezelf er lang op veroordeeld (“Doe toch ‘gewoon’”, “Denk er toch niet zover over na”) en daarmee ook verzwegen wat ik werkelijk voelde en dacht. Ik ben me gaan aanpassen.

    Maar die tijd is nu voorbij!
    Nu mag ik laten zien wie Ik Ben!
    Wie ik werkelijk Ben!

    , ,

  • De kracht van cacao

    De kracht van cacao

    Graag…
    doe ik een boekje open
    licht op een sluiertipje van
    m’n maatje Kaatje Chocolaatje,
    kameraadje in de Overgang

    Echter…
    Kaatje kan niet zonder
    kordate, kiene Koko Cacao
    ware alchemie maakt van beide hun beste versie
    een samensmelting van puur, gezond en raw

    Graag deel ik met jou hoe deze zaligheid te bereiden
    om jezelf te verblijden in onrustige, neerslachtige tijden
    Dat is wat chocola met jou doet
    d’endorfine d’rin geeft blij en gelukkig gemoed

    Neem gelijke delen van cacaoboter,- poeder, olie van kokos
    en weldra kan starten het ge-hocus-pocus’

    Smelt als eerste boter en olie au bain marie
    en zie… er ontstaat een begin van d’alchemie

    Doe alvast nootjes in vormpjes voor vitamines en mineralen.
    Ook vezels en onverzadigde vetten zijn er meer dan genoeg uit te halen.

    Daarna een eetlepel siroop
    Nee, geen witte suiker, wel andere stroop
    als van ahorn, rijst of dadel
    want suiker maakt dik, dat is beslist geen fabel!
    Bovendien kan het tot ontstekingen leiden
    Die wil je toch liever ook vermijden?

    Neem een snufje zout, een beetje vanille en optioneel wat kaneel

    Meng dit samen met cacaopoeder tot een egaal geheel

    Verdeel de substantie over de vormpjes tot slot
    Opstijven in de koelkast en…

    … dan kan beginnen het pure genot.

    Neem echter niet uit loutere extase
    ze allemaal tegelijk te grazen
    Een paar stukjes per dag geven genoeg baat
    en leveren het beste gezondheidsresultaat
    Berg de rest op, op een koude droge plek
    De koelkast is daarvoor de beste stek.

    Ik ken geen enkele vrouw die niet van chocolade houdt.
    Ik weet ook dat veel vrouwen zich ervan weerhouden vanwege de mogelijke dik makende werking en misschien ben jij wel een van hen.

    ‘s Avonds, na het avondeten, trakteer ik mezelf altijd op een lekker zelf gemaakt stukje.
    Ik weet niet waardoor het komt, maar dan smaakt het voor mij op een of andere manier het lekkerst.

    De hele dag ben ik druk in de weer geweest en na het avondeten nadert het moment van rust en het is net of mijn lijf daarop reageert door mij te laten snakken naar een stukje chocolade en daarmee ook aangeeft dat ik mag gaan ontspannen.

    Chocolade zit namelijk naast mineralen als koper boordevol magnesium en laat nu vooral dit laatste mineraal onder andere helpen te ontspannen, stress te verlagen, bloeddruk en hartslag te stabiliseren en je hormoonspiegel te balanceren!
    Mooi toch dat mijn lijf het zo aangeeft?

    Ik heb het hier wel over pure chocolade. Gemaakt van raw cacao, zonder toegevoegde geraffineerde suikers en andere onnatuurlijke en bewerkte stoffen.
    De bewerkte chocolade is namelijk wél dik makend, hormoonverstorend en – LDL- cholesterol verhogend.

    Ook moet ik als kanttekening hierbij plaatsen dat mijn lichaam, door jarenlang geen geraffineerde suikers te hebben gegeten, daar ook geen behoefte aan heeft.
    Je kunt je dan ook afvragen of, als je zin hebt in bijvoorbeeld een gebakje, of dat dan gaat om de bevrediging van je suikerverlangens. En dat is dan niet gezond te noemen.
    Alles waar je zin in hebt, wil niet zeggen dat dat ook altijd goed voor je is. Helaas!

    De chocolade die ik maak en eet, is dus niet dik makend.
    Sterker nog: hij helpt bij het afvallen vanwege de verzadigende werking.
    Cacao bevat onverzadigde vetzuren, die geen effect hebben op het cholesterol en dus neutraal zijn. Bovendien zit hij boordevol anti-oxidanten die beschermen tegen vrij radicalen, die op hun beurt weer helpen bij het afvallen.

    Dat wil echter niet zeggen dat je er maar ongelimiteerd van kunt eten.
    Ook hier geldt: alles met het woordje ‘te’ ervoor is ook niet goed!

    En weet je wat ik ook zo heerlijk vind?


    De dag afsluiten met een ontspannend cacao gezichtsmasker!

    Nu we dan toch in de chocolade’mood’ zijn, kan zo’n maskertje onze goede ‘mood’ alleen maar versterken, toch?
    Jouw gezicht zal er zeker wel bij varen, doordat het masker de huid hydrateert, rimpels laat vervagen en je helemaal laat stralen (als je dat al niet deed na het eten ervan ;))
    Bovendien absorberen de flavonoïden in cacao UV-licht en beschermen zo tegen de schadelijke effecten van de zon.

    Hier het recept:

    Masker voor de droge of gemengde huid (met puistjes en acne):
    * 1 eetlepel cacaopoeder
    * 1 eetlepel gekookte havermout
    * 1/2 theelepel yoghurt (ik gebruik de melkwei van de melkkefir, die ik elke dag bereid)
    * 1/2 theelepel honing

    Meng alles in een kommetje en breng het aan op je gezicht (niet rondom je ogen; daar is de huid te week en dun), laat het 20 minuten inwerken en spoel het dan met lauw water af.
    Verzorg je gezicht daarna op de voor jouw bekende manier.

    Havermout hydrateert en verwijdert dode huidcellen.
    Yoghurt hydrateert ook en verkleint de poriën.
    Honing is antibacterieel en vermindert puistjes en acne.

    Masker ter vermindering van rimpels en tegen puistjes of acne:
    * 1 eetlepel cacaopoeder
    * 1/2 eetlepel kokosolie
    * 1/2 theelepel honing

    Meng weer alles en laat ook nu weer 20 minuten inwerken en spoel daarna af.

    Kokosolie bevat tal van verzadigde vetzuren die de huid doen stralen en rimpels laten vervagen.. Bovendien is het antibacterieel en verwijdert onzuiverheden.

    Ik vind het ontzettend leuk dat je mijn blogs leest!
    Hopelijk heb ik je door dit bericht over cacao een beetje kunnen inspireren om ‘natuurlijk door de overgang naar… een blijer en bewuster leven’ te gaan.


    Heb je nog een aanvulling, opmerking of idee?
    Ik hoor het graag!

    Zou je me graag willen volgen?
    Ook dat zou ik erg leuk vinden.
    Je krijgt dan automatisch een berichtje als ik weer een nieuw blog heb geplaatst.
    Makkelijk toch?


    , ,

  • Lidy Libido

    Ken je…

    Es(ther) Progester?
    Ton Tosteron?
    Heleen Oestrogeen?

    Een trio apart
    Wat elkaar graag tart
    En tevens veel plaagt
    Maar ook een warm hart toedraagt
    Ze steken elkaar dan wel steeds naar de kroon
    Wederzijdse steun is echter ook heel gewoon
    Tenminste…. zo was het voor lange tijd
    Tot de herfst van hun leven werd ingewijd.
    Ze geraakten gedrieën geheel van de kook
    Lagen voortdurend met elkaar overhoop
    Vooral Es en Heleen konden makkelijk ontvlammen
    Zelfs Ton had moeite zich dan te vermannen
    De hormonen vlogen rond en ‘n ieder om d’oren
    Zelfs zo erg dat er naamdelen werden verloren:
    Es ontnam Ton z’n ‘tes’ en Ton nam Es d’r ‘on’
    En weg was Testos,- en Progesteron.
    Met beider kracht was het nu gedaan
    En Heleen? Ook zij kon haar vrouwtje niet meer staan
    Ze werd wat mat, verloor haar goede luim
    Veranderde terstond in een droge pruim
    Ton’s drive en lust was ook totaal bekoeld
    Had geen zin meer in waarvoor hij eigenlijk was bedoeld
    En Es? Zij zou moeten hakken met een andere bijl
    Want juist Es kan houden Lidy Libido op peil.
    Lidy Libido… wie is zij, wat kan zij hieraan doen?
    Nou, ervoor zorgen dat ze bewaren hun fatsoen!
    Ze is echter de jongste van ‘t hele stel
    Wordt heen en weer geslingerd tussen aller emoties, dat wel
    Wil ze een oplossing bieden en de lucht klaren
    Moet ze de gemoederen zien te bedaren

    Ieder moet de ander weer leren zien
    En met aandacht benaderen bovendien
    Een warme knuffel, een fijn gesprek, ‘n dosis geduld
    Hebben menig hartje doen smelten en met liefde gevuld

    Blijf jezelf waarderen in alles wat je bent, hebt en doet
    Heb lief, hou van, en leef met jezelf op goede voet
    Ook al is jouw lijf niet meer wat het ooit was
    Omhul het met jouw warme liefdesjas
    Probeer jezelf te bekoren, liefkozen en beminnen
    En voel hoe de warmte dan weer stroomt van binnen
    Ieder plekje van jouw lichaam mag je sussen, kussen en bedaren
    En zie…
    jouw lijf, maar ook andere ‘lieven’ zullen zich snel weer aan jouw zijde scharen…

    Schrijven over Libido is toch nog een beetje een taboe.
    Ik merk aan mezelf dat ik dat ook niet al te gemakkelijk doe.
    Toch vind ik het erg belangrijk dat onderwerpen als Libido, maar ook andere aan de Overgang verwante soms moeilijke onderwerpen, worden besproken.
    Maar als je hoog-sensitief bent, is het juist moeilijk om over dit soort onderwerpen te schrijven; je stelt je namelijk erg kwetsbaar op en de angst voor negatieve reacties is groot.
    Toch wil ik ervan uitgaan dat mijn blogs worden gelezen door mensen die me respecteren in alles wat ik denk, schrijf, voel en doe.

    De drive om te schrijven is groter dan de angst om gekwetst te worden.

    Ik sta voor alles wat ik schrijf.
    Ik hou ervan me te uiten door middel van schilderen of werken met textiel, en ook om mijn gedachten en gevoelens toe te vertrouwen aan papier, of computer in dit geval.
    Dat geeft rust, leidt me af en creëert voldoening en vrede in mezelf.

    Ik schrijf dus in eerste instantie voor mezelf. En op de tweede plaats voor jou, om jou – hopelijk – een beetje het besef mee te geven dat je niet alleen staat in wat je voelt en ervaart.

    Veel vrouwen schijnen dus last te hebben van een verminderd libido.
    Weinig of geen zin in sex kan echter een behoorlijke invloed hebben op je leven en je relatie.

    Als je erg gevoelig bent zoals ik, ben je je bewuster van de wereld en de mensen om je heen.
    Daardoor heb je ook sneller last van het gedrag van je wederhelft en maak je je sneller zorgen om mogelijke gevolgen.
    Je ervaart sneller stress en hebt meer tijd nodig om alleen te kunnen zijn.
    Dat kan nogal wat druk op een relatie leggen.
    Aan de andere kant ben je empathisch en voel je precies aan als je partner hulp nodig heeft en kun je goed inschatten waar hij behoefte aan heeft.
    Zodra je weet wat je partner wil, wil je dat ook zo snel mogelijk geven.
    Maar… als je veel geeft, leidt dat tot problemen.
    Als je veel geeft, wordt er veel genomen.
    Het is niet dat dit expres gebeurt; het gebeurt onbewust, zonder kwade bedoelingen.
    Het wordt een patroon wat jij en je wederhelft vaak niet in de gaten hebben.

    Tot het moment dat je in de Overgang komt en hormonen met je aan de haal gaan.

    Laat ik nu over mezelf vertellen:

    Al voordat ik in de Overgang kwam, was ik al – onbewust – bezig meer te letten op wat een ander nodig had en vergat daarbij mezelf.
    Ik vond het fijn om mensen, inclusief Hub te helpen en dan vergeet je wat jezelf nodig hebt.
    Door mijn perfectionisme en ‘controle willen houden’ was dat een automatisme.
    Als ik zelf de regie had, kon het ook niet fout gaan…

    Als je jong bent, heb je veel energie en kan alles.
    Dat onze relatie zo in elkaar zat, was voor ons allebei vanzelfsprekend. En het werkte!

    Hub had wel moeite met mijn sensitiviteit.
    Sensitieve mensen zijn van nature expressief. Ze kunnen hun gevoelens niet verbergen, of het nu gaat om angst, boosheid of blijdschap. Ik ook niet.
    Hub – en dat geldt voor veel mannen, denk ik – zijn geen echte praters.
    Hij hoorde mij meestal wel lijdzaam aan, maar kon me niet begrijpen, laat staan met mij erover praten.
    Dat kon ik wel begrijpen; ik begreep mezelf al vaak niet en gaf mezelf de schuld.

    Toentertijd waren we natuurlijk ook druk met ons gezin en werk.
    Je bent jong, hebt veel energie en staat er niet echt bij stil.

    Tot de Overgang zich aandiende.

    Ik, die gewend was te regelen en controleren, raakte de controle over mij en mijn lichaam kwijt.

    Angsten en onzekerheden over mezelf en mijn lichaam dirigeerden me.
    Ik wilde het voor mezelf oplossen, zo mezelf weer in de hand krijgen, maar raakte me hoe langer hoe meer kwijt en werd steeds meer gestresst.

    Mentaal wilde ik dit nog helemaal niet weten, maar fysiek liet mijn lichaam het hoe langer hoe meer zien:
    Ik had hartkloppingen, opvliegers en een pijnlijk onderlijf (anderen zouden misschien hoofdpijn of migraine krijgen) en wel met name ontzettende pijn in mijn stuit door extreem gespannen bekkenbodemspieren.
    En daarbij was alles ‘daar beneden’ zo ontzettend droog met als gevolg – je raadt het al – moeilijkheden met penetratie, tot bloedens toe.

    Het werd een roller coaster, want nu begon het mentale stuk ook mee te spelen.

    Ik durfde niet meer met Hub te vrijen: angst voor bloed… angst voor pijn…
    Met het gevolg dat ik nog meer ging aanspannen.
    En… niet meer wilde vrijen… me schuldig voelde naar Hub toe, omdat ik hem niet bood wat hij toch ook nodig had.
    Ik voelde me tegelijk ook onbegrepen… niet meer veilig… eigenlijk vooral niet meer veilig bij mezelf.
    Ik wilde erover praten met Hub… uitleggen… maar wist zelf niet wat me bezielde.
    Ik wilde dat hij mij accepteerde al hoe ik nu was… ook dat wilde ik verduidelijken… maar eigenlijk wist ik zelf niet hoe ik het moest zeggen…. omdat (dat zeg ik nu) ik mezelf niet kon accepteren.
    Ik was boos… boos op Hub… maar eigenlijk vooral boos op mezelf:
    Waarom functioneerde het ‘daar beneden’ niet meer naar behoren?
    Maar vooral boos omdat ik mezelf niet meer kende…
    Onzeker en wantrouwend was over mezelf en mijn eigen lijf.

    Aan de manier waarop ik dit allemaal schrijf, kun je wel tussen de regels door lezen dat ik eigenlijk niet kon accepteren dat mijn lijf zo ontzettend veranderde.
    Ook was ik enorm verdrietig over het onbegrip van Hub (hoewel ik nu weet dat ik mezelf niet begreep – lees: grip had op mezelf).
    Arme Hub! Hoe kon hij mij überhaupt begrijpen als man, als ik mezelf nog niet eens begreep/accepteerde als vrouw?

    Ieder van ons leefde op dat moment zijn of haar leven binnen de relatie op zijn of haar eigen manier.
    Onze relatie stond enorm onder druk.
    Van mijn libido was bijna niets meer over…

    Wat dat mentaal betekende, daar kon/deed ik nog niets mee.
    Mijn onrustige, angstige gedachtengangen wist ik – nog – niet te handelen, maar aan mijn lichaam kon ik misschien wel iets doen.

    Door acupunctuur en bekkenbodemtherapie raakte mijn onderlijf weer wat meer ontspannen en verdween de stuitpijn.

    De vaginale atrofie ‘behandelde’ ik zelf door mijn vagina/vulva in te smeren met Duindoornbesolie,- en/of kokosolie, of glijmiddel en ook duindoornbes capsules in te nemen tegen de droge slijmvliezen van binnenuit.

    Natuurlijk kwam op een gegeven moment toch het mentale stuk om de hoek kijken.
    Want wat ik deed, was symptomen bestrijden, maar aan mijn houding en emotionele onrust moest ook iets veranderen.

    Ik nam (en doe dat nog steeds) daarvoor als ondersteuning afwisselend de supplementen Rhodiola en Saffraan, Maca en Ashwaganda en soms Muira Puama erbij.

    Rhodiola
    Maca
    Saffraan
    Ashwaganda
    Muira Puama

    Buiten dat… Hub stond/staat er natuurlijk niet los van!
    We moe(s)ten het toch samen doen en samen een weg in zien te vinden, willen/wilden we dat de relatie blijft/bleef werken.

    Gelukkig heeft de liefde voor elkaar altijd de overhand gehouden!

    Het had alles te maken met dat ik de liefde voor MEZELF weer terug moest zien te vinden!

    Mezelf weer gaan waarderen.
    Mezelf genoeg waarderen om te zorgen dat ik krijg wat ik nodig heb.
    Maar ook duidelijk mijn grenzen aangeven om mijn gevoeligheid te beschermen:
    Ik mag ‘nee’ zeggen als iets niet goed voelt voor mij. Zonder schuldgevoel, maar uit respect voor mezelf.
    En dat is natuurlijk wederzijds, geldt voor mij maar ook voor Hub.

    Allebei tasten we af… in de eerste plaats bij onszelf… wat goed voelt en wat niet.
    Voorzichtig kruipen we weer tegen elkaar aan… knuffelen en aaien we weer… zijn intiem op een manier, die goed en bevredigend voelt voor ons allebei.

    En ik begin ‘daar beneden’ steeds een beetje meer als een waardevol deel van mezelf te zien…


    Zo groeien we verder… langzaam… soms wat sneller…. naar ons zelf… en naar elkaar…

  • Mijn kleine meisje…Weer dichter dan bij…

    Ik loop met mijn meisje door het bos
    Ze blijft wat achter, laat haar handje los
    Ik heb het niet in de gaten, loop gewoon door
    Volg, zoals gewoonlijk, het door mij bepaalde spoor

    Het voelt veilig deze door mij geplande weg te gaan
    Ben het gewend, heb het immers altijd zo gedaan
    Nu, vandaag, vertelt mijn lijf echter een ander verhaal
    Het schiet in verzet, waarvan ik stevig baal
    ’k Versnel nog wat mijn tred
    Om niet te hoeven voelen, wat er gebeurde zonet
    ’k Verwacht dat de rust zal wederkeren
    Nee dus, mijn lijf gaat zich juist verweren
    ’k Schiet in paniek, de angst neemt toe
    ‘k Vecht en strijd, word echter alleen maar moe
    Er zit niets anders op dan mijn pas te vertragen
    Ben echter bang dat ik de pijn niet kan verdragen
    De angst van stilstaan en overgeven aan
    Ben zo gewend de voor mij bekende weg te gaan…

    Ben echter op, moet gaan zitten langs de kant
    Juist dan komt angst, krijgt paniek de overhand
    Het voelt alsof ik van binnen word verscheurd
    Kan niet meer, alleen maar overgeven aan wat gebeurt
    Ik huil, loop over van verdriet
    Zie geen toekomst, geen hoop in het verschiet
    ’k Ben mezelf totaal verloren
    Denk bij mezelf: “ Was ik maar nooit geboren”…

    In de intense wanhoop van dat moment
    Vraag ik me af: “Heb ik mezelf wel ooit gekend?”
    “Ben ik mezelf wel geweest?”
    ”Of was ik er voor de ander nog het meest?”
    ”Was wat de ander voelde, deed of zei…
    toch misschien ‘n grotere waarheid voor mij?”
    “Mocht ik van mezelf zijn wie ik mocht zijn?”
    “Hield ik mezelf niet een beetje aan de lijn?”

    Natuurlijk ben ik goed zoals ik ben!
    Al wat ik voel, ervaar en van mezelf ken!
    Ik ga nu loslaten de welbekende waan
    Ga het anders doen, dan ik tot nu toe heb gedaan
    Ik ben het waard te leven wat goed voelt voor mij
    Zo wil ik het doen, mag van mezelf weer dichter dan bij

    Dichter dan bij… maar waar is mijn kleine meid?
    Ik had haar handje toch in mijn hand al die tijd?
    Ik herinner me ineens heel vaag
    Dat ik haar nog nauwelijks heb gezien vandaag
    En ook niet gisteren en de dag daarvoor
    Dat ze er was, ik haar niet zag, had ik totaal niet door
    Tot mijn schaamte moet ik nu constateren
    Dat ik haar veel te weinig aandacht heb gegeven
    En daarmee me/kleine meisje ook niet ziend
    In de liefde die ze eigenlijk heeft verdiend.

    Dit zeggende bij mezelf, hoor ik geritsel in het kruid
    Het is voor mij een welbekend, vertrouwd geluid
    M’n meissie! Ze is terug gekeerd!
    (Of heb ik mijn lesje nou geleerd?!?)
    Wie heeft wie gevonden? Zij mij, of ik haar?
    Of is zij nu dichter bij mij hier, of ik dichter bij haar daar?

    ‘t Is niet van belang, we hebben in liefde weer elkaar
    En dat is waar het allemaal om gaat, nietwaar?

    Lieve dames,
    Dit gedicht draag ik op aan jullie, mede-Overgangers.

    De afgelopen paar dagen ben ik mezelf weer behoorlijk voorbij gelopen.
    Ik ben ook erg bevattelijk voor prikkels om mij heen.
    Dat heb je helaas met hoog-gevoeligen! 😉
    En helaas kan ik daarmee vaak nog moeilijk omgaan…

    Ik voelde het in eerste instantie niet zo en had energie voor tien.
    Dat is echter voor mij ook een valkuil, want dan neem ik toch weer al te gemakkelijk veel hooi op mijn vork en tegelijkertijd negeer ik dan de signaaltjes van mijn lichaam.

    Dat gaat even goed, totdat de onrust in mij toeneemt en mijn lijf begint te reageren met buikpijn.
    Ook word ik heel erg moe en prikkelbaar en ‘s avonds, als ik net in bed lig, krijg ik het benauwd, gepaard gaand met angst,- en paniekgevoelens, gevolgd door opvliegers die ik toch al een hele tijd niet meer zo heb gehad.

    Op dat moment in bed kan ik er niet veel mee en probeer het zoveel mogelijk over me heen te laten komen, maar dat vind ik toch wel erg lastig!
    Ik heb een druppeltje CBD olie genomen en ben uiteindelijk toch in slaap gevallen…

    Tijd om weer even rustig aan te doen en ook tijd om bij mezelf na te gaan wat ik kan doen om weer met mezelf in balans te komen.

    Mij helpt het al veel als ik creatief bezig kan zijn.
    En ook een lange wandeling in het bos en yoga helpen me weer wat te relativeren.
    Maar ook schrijven doet mij goed. Van een blog bijvoorbeeld.

    In dit geval heeft het geresulteerd in een gedicht, zoals gezegd opgedragen aan jullie en aan iedereen die wel eens zulke gevoelens ervaart…

    Als je een reactie wil achterlaten, zou ik dat heel erg fijn vinden.

    Hier rechtsonder vind je een ‘VOLG’knop, of ga naar ‘Volgen’ in het menu.
    Ik vind het heel leuk als je mij zou willen volgen.

    Maar… voel je vooral vrij!!!

  • Ballade van de Blije Borsten

    Laat ons de borsten eens bezingen
    Uit de beha, en lekker laten swingen
    Even heerlijk aan de zwier
    Van tepelrand tot okselklier
    Een borstel is ons’ metgezel
    Zingt een zorgzaam borstenspel
    ‘t Klierweefsel wordt zacht beroerd
    en daarmee afvalstoffen afgevoerd
    Zing daarna ‘n octaaf voor alletwee
    en geef daarbij ‘n extra liefkozing mee
    door een wasje, een zalfje zacht als zij
    ‘t Kost wat moeite, maar maakt vele beetjes blij

    Borsten zijn een beetje een onderschoven kindje.
    Tenminste voor mij. Maar dat geldt ook een beetje voor de andere twee B’s: billen en buik.
    Zeker tijdens de overgang ligt negatie op de loer.
    Ik betrapte mezelf erop dat in deze periode het sowieso moeilijk is om mijn lijf te waarderen en lief te hebben met het uitzakkend velletje, hangende borsten en billen en kwabbelende armen.
    Hoewel dat bij mij nog best mee schijnt te vallen (volgens mijn man, de lieverd ;)) maar dat moet je ook zelf zo kunnen zien en… dat zie ik niet, of beter gezegd: zag ik niet.
    Nu begin ik het weer een beetje te zien, tenminste wat mijn borsten betreft. Gelukkig!
    Met de andere twee B’s – en alles eromheen – heb ik nog wat moeite.
    Door mijn veranderde hormoonspiegels is mijn libido flink gedaald en is aanraking dan ook bijna ‘not done’.
    Deze gebieden worden heel vaak door mij genegeerd.

    Én… het liefst had ik dat mijn man ze ook negeerde…
    Maar als ik diep in mezelf kijk, wil ik dat toch ook weer niet.
    Dan zou ik me toch helemaal aan de kant geschoven voelen…
    Maar over de andere twee B’s een andere keer meer…

    Mijn borsten zijn dus nog altijd mijn man’s oogappeltjes,
    hoewel ik ze vooral zag als kweepeertjes ;)…

    Ze worden/werden tijdens het wassen gewoon meegenomen met de rest.
    Tot ik me realiseerde dat, als ik mijn eigen borsten negeer, ook mezelf negeer.

    En als ik mezelf negeer, kan ik ook mijn man niet toelaten ze aan te raken en wat doe ik hem – en indirect dus ook mezelf – dan aan!

    Voor mij voelde het zo dat ik maar eens wat meer tijd voor mijn borsten zou moeten gaan nemen.
    Aandacht geven dus.
    Speciale momenten inplannen, speciaal voor mijn borsten.
    Het ondergeschoven kindje mocht wel eens wat meer voor het voet- (cq borst-)licht komen en in de schijnwerpers komen staan.

    Maar… oude gewoonten doorbreken – niet meer negeren dus – is wel een klusje!
    Want hoe gemakkelijk val je weer terug en zijn er allerlei excuses als: ‘ik heb nu geen tijd’ of ‘dit of dat is nu veel belangrijker’.

    Gelukkig ben ik een doorzetter en als het om gezondheid en verzorging gaat al helemaal!

    In de tijd dat ik zo bezig was mijn borsten te accepteren en weer proberen te waarderen, attendeerde een vriendin me toevallig op een ‘borstenborstel’.

    Ze zeggen wel eens dat wat je denkt ook naar je toe komt.
    De kracht van de gedachte… the law of attraction.
    En… ‘toevallig’ bestaat voor mij niet :).

    Ze zei: ‘Kijk maar eens op YouTube, daar staat een filmpje hoe je die gebruikt’.

    Ik was nieuwsgierig geworden. Dus zo gezegd, zo gedaan.

    Zo had ik het belang van een goede borstenverzorging nog nooit bekeken!
    Nu was ik voor de volle honderd procent gemotiveerd om aan mijn borsten te werken en ze al het nodige te geven.

    Ik ben eerst eens voor de spiegel gaan staan en gaan KIJKEN:
    Wat vind ik mooi aan dit tweetal en wat vind ik niet mooi?

    Laat me maar met het niet-mooie beginnen, dat is het minst moeilijke:

    Ze hangen een beetje en vertonen van die blauwe striemen.
    O ja? En hoe is dat voor je?
    Ik vind dat vervelend, ik wil graag stevige, gladde, mooie borsten, zoals een jonge vrouw.
    Zou je nog graag een jonge vrouw willen zijn?
    Nee, dat ook weer niet, want ik weet nu zoveel meer dan wat ik toen wist. En bovendien, ik heb mijn jongste zoon 9 maanden de borst gegeven, wat ik voor geen goud ter wereld had willen missen, ook al heeft dat die blauwe striemen tot gevolg gehad.
    Goh, nu ik het zo bekijk, ben ik wel trots wat mijn borsten me door de jaren heen hebben gegeven en hoe ze me hebben gediend.
    Eigenlijk ben ik wel blij met mijn borsten zoals ze nu zijn!Wil je nog zeggen wat je mooi vindt aan jouw borsten?
    Ze hebben een mooie maat, vind ik. En ik heb mooie tepels…
    Eigenlijk ben ik heel erg dankbaar dat ik deze borsten heb!

    Door goed te kijken en met mezelf (mijn borsten ;)) te praten ben ik ze steeds meer gaan accepteren. Zo fijn!

    Omdat de acceptatie en waardering er al meer was, was de stap naar aanraking en liefdevolle verzorging al een stuk gemakkelijker geworden.

    In de ochtend ben ik begonnen met mijn borstenritueel, de BorstenBallade.
    Hier vind je het filmpje dat mijn vriendin me daarover aanreikte:

    Mijn borsten hebben het eigenlijk erg goed met me voor.
    Ze voorkomen dat afvalstoffen zich ophopen in mijn vitale organen.
    Een beetje tijd en aandacht in de ochtend zijn mijn borsten dan ook meer dan waard!

    En weet je wat een mooie bijkomstigheid is?
    Door die extra aandacht en verzorging voel ik mezelf stukken beter en ga ik zelfs mezelf meer waarderen.
    Mooi toch?!?
    Daar ben ik hartstikke blij mee!

    Na het borstelen krijgen mijn borsten (en ook mijn oksels) nog een wasje en als slagroom op de taart een lekker crèmepje.

    Zelfgemaakt… met alle liefde… met alle liefde voor mijn borsten.

    De crème is samengesteld met o.a. de volgende ingrediënten:

    * Een maceraat van brandnetel en rode klaver…

    Rode klaver heeft ontgiftende en ontstekingsremmende eigenschappen. Het kruid verwijdert gifstoffen uit het bloed om zo de werking van het lymfestelsel te verbeteren.
    Ook de antioxidanten in brandnetel kunnen helpen bij de afbraak van gifstoffen om de lymfefuncties van het lichaam de optimaliseren.

    * Een maceraat van rozenblaadjes…

    * Teunisbloemolie en Duindoornbesolie.

    Rozenolie geeft een gevoel van warmte en harmonie. De olie laat de huid opleven, verbetert littekenweefsel, couperose en fijne lijntjes en verzacht striae en pigmentvlekken. Ook versterkt Roos de bloedcirculatie.
    Helpt tegen angstgevoelens en bevordert een goede slaap.
    Teunisbloem    olie is van invloed op de elasticiteit van de huid en de celstructuur en gaat vroegtijdige veroudering tegen. Het bevat veel gamma-linoleenzuur wat sterk zuiverend en huidondersteunend werkt.
    Duindoornbesolie heeft dezelfde eigenschappen als de Teunisbloem. Daarnaast verzacht het – iets meer dan de teunisbloem – een droge huid (ook bij zonverbrande huid), hydrateert intensief en beschermt tegen schadelijke invloeden door het gehalte aan vitamine A en E.

    * Shea Butter is tevens rijk aan vitamine A en E en verzorgt en hydrateert intens.
    Bij rimpeltjes, kloofjes, striae, donkere vlekken, littekens ondersteunt de crème sterk het herstellend vermogen van de huid.

    * Leucidal is een natuurlijk conserveermiddel en Cetyl Alcohol een natuurlijke emulgator en stabilisator.

    * En als laatste een vleugje liefde in de vorm van de etherische oliën Heart Warming, Roses en de remedies Liefde en I am 1 love...

    Als het bereide mengsel klaar is, wordt het, zodra het een temperatuur van 25 graden heeft bereikt , in de potjes gedaan, zodat het verder kan stollen tot een zachte crème…

    … nog een etiket erop, en klaar!

    Deze heerlijk geurende, smeuïge crème smeert uitstekend, trekt snel in en laat geen vet laagje na.
    Ik ben er helemaal verzot op!

    Tot slot heb ik hem nog een naam gegeven:
    SEINS SOURIANTS (lachende borsten :))
    Hoe toepasselijk kan het zijn!
    Ik ben super tevreden over het resultaat.

    Wil je in aanmerking komen voor deze fantastische crème?

    Volg me dan (hier rechtsonder vind je een ‘VOLG-button’).
    Iedere vijftigste volger ontvangt van mij een gratis potje ‘Seins Souriants’.

    Maar je kunt natuurlijk ook altijd een potje bij me bestellen.
    Neem dan even contact met me op.

    Ik zou het ook heel erg fijn vinden als je hieronder een reactie zou willen achterlaten.
    Het mag een opmerking zijn, een vraag, misschien een aanvulling of idee, maar ook jouw persoonlijk verhaal is hier van harte welkom.

  • Stress en Overgang

    Niet zo’n goede combinatie.
    Maar… laat ik eerst iets vertellen over mezelf:

    2015
    06.00 uur. De wekker gaat.
    Hub, mijn man staat op en maakt zich klaar om naar het werk te gaan.
    Ik doezel nog even weg. Ben nog even gedachteloos, maar langzamerhand dringen omgevingsgeluiden tot me door en word ik me bewust van mijn omgeving en de dag die komen gaat. Mijn hoofd gaat het weer overnemen wat tot gevolg heeft dat daarmee een onrustig en vervolgens een onaangenaam gevoel van warmte bezit van mij begint te nemen. Mijn hart begint duidelijk voelbaar harder te kloppen en na de warmte bekruipt mij een gevoel van onbehagen en neerslachtigheid.
    Bah!
    Het is niet dat ik opzie tegen de dag, want er staat vandaag niets vervelends of noemenswaardigs te gebeuren, tenminste niet iets waar ik me druk over maak.
    Dat is ook de reden dat ik tamelijk goed heb geslapen en niet midden in de nacht in paniek en angstig wakker ben geworden.
    Dat gebeurt wel herhaaldelijk als ik de volgende dag een afspraak heb, ik ergens op tijd moet zijn, er iets anders staat te gebeuren dan de dagelijkse structuur en routine.
    Vandaag dus niet. Alleen wat ik ‘gewoon’ ben zowat iedere dag te doen.
    Zodra ik me bewust word van de dag die komen gaat en wat ik van plan ben vandaag te gaan doen, bekruipt me iedere keer weer hetzelfde gevoel sinds ik in de overgang ben.
    Gedachten over de dagelijkse, regelmatig terugkerende bezigheden: bed uit… poetsen… eten… Shiva, ons hondje uitlaten, op de fiets en snel naar de sportschool.
    Routines die van mij ‘moeten’.
    Poetsen ‘moet’ (want dan is het huis weer schoon als ik straks thuis kom van de sportschool en dan heb ik geen tijd meer, want dan zijn er andere dingen die gedaan moeten worden, zoals werken), eten moet ook en vooral gezond met rauwkost erbij (ook al eet ik mijn tarwebrood in een snel tempo, zonder me er echt goed de tijd voor te nemen en schrok ik de tomaatjes naar binnen zonder goed te kauwen, maar dan heb ik mijn ‘gezonde’ maaltijd tenminste weer binnen), Shiva moet worden uitgelaten (ze moet haar vaste rondje hebben gelopen en als ik dat niet met haar haal vanwege tijdgebrek, dan hol ik maar), op de fiets ‘moet’ (dan heb ik al wat gezonde buitenlucht gehad) en sporten ‘moet’ ook (beweging en oefening houden mijn lijf soepel en gezond).
    Pfff…

    Zo, aangekomen op de sportschool heb ik al een goede warming up gehad.
    Maar of dit wel zo gezond is? Op de manier waarop ik het doe? En daarmee alle seintjes van mijn lichaam negerend?

    Alleen zag ik dat toen zo absoluut niet en raasde ik maar door.

    En, o ja, na het sporten nog even in de sauna om de afvalstoffen af te voeren, want dat is natuurlijk erg belangrijk voor mijn gezondheid… zou je zo denken… en is normaal gesproken natuurlijk ook zo.

    Het was ook liggend in de sauna dat mijn lijf me ineens liet weten dat ik zo absoluut niet kon doorgaan:

    Ik kreeg namelijk ontzettende buikpijn. Een buikpijn die ik niet kende en die me bijna verlamde. Zo heftig!
    Ik was in staat om het mijn mede-saunagangers niet te laten merken, wilde dat ook niet, deed of er niets aan de hand was, heb me nog gedoucht en aangekleed en ben nog naar huis gefietst al pratend met een mede-sportster.
    Doodmoe zonk ik thuis op de bank:
    Wat was er met me aan de hand? Had ik iets verkeerds gegeten?
    Zou kunnen. Ik had namelijk spelt toast met lijnzaad gegeten en zag dat de datum was verlopen.

    Een tijdlang heb ik de oorzaak in mijn voeding gezocht. En dat speelde inderdaad ook mee, maar was niet de oorzaak. De oorzaak lag in mijzelf, alleen zag ik dat toen nog niet.

    Mijn huisarts dacht dat ik last had van het norovirus, want dat heerste op dat moment, en zo heb ik nog 14 dagen ermee doorgelopen, of beter gezegd doorgeworsteld.
    En ik was en bleef doodmoe!
    Het norovirus was het niet. Dan heb je diarree en ik had obstipatie.

    Ineens kon ik niet meer poetsen… sporten… snel nog dit… snel nog dat…
    Mijn lijf zei gewoon ‘STOP’ en ik had de kracht niet meer om er tegenin te gaan. Ik was ‘OP’.

    In eerste instantie ben ik het in mijn voeding gaan zoeken, ben NAET therapie gaan doen om eventuele allergieën op te sporen en te genezen.

    Ik kwam er inderdaad achter dat ik niet tegen gluten en lactose kon/kan en ben deze gaan vervangen.
    Mijn hele voedingspatroon ben ik gaan aanpassen, ben zo onbewerkt en ongeraffineerd mogelijk gaan eten en de pijn werd inderdaad minder en ik was minder vermoeid, maar helemaal oplossen deed het het niet.

    In die tijd speelden er ook veel emotioneel beladen zaken:

    Mijn man had veel fysieke klachten door het vele zware werk wat hij al veertig jaar verrichtte en hij zat in een afkeuringstraject.
    Dat ging niet zonder slag of stoot en wij stuitten op veel onbegrip en ook onwil.

    Daarbij meegeteld dat ik een hoog sensitief iemand ben die zich alles, maar ook alles aantrekt, mijn voelsprieten altijd open heb staan, problemen wil oplossen (en het liefst zo snel mogelijk), dus doorga ondanks hoe ik mezelf voel (daarmee hou ik me dan ook helemaal niet bezig), daarnaast nog in de overgang zit met z’n mood swings en opvliegers, dan kun je je voorstellen dat dit op een gegeven moment wel fout moet gaan.

    Stress tijdens de overgang zorgt ervoor dat het hormoonsysteem nog meer uit balans raakt.
    Ook verergert een onevenwichtig hormoonsysteem stressklachten.
    Een vicieuze cirkel dus.
    Onderschat ook vooral niet dat een verstoorde nachtrust de kwaliteit van slaap negatief beïnvloedt, slaaptekort toeneemt en stress verergert.
    Het wisselende oestrogeen-niveau heeft ook tot gevolg dat je je regelmatig somber, depressief en gestresst kunt voelen. De overgang maakt je daarvoor dus gevoeliger.
    Een slechte combinatie dus.

    De bijnieren nemen de rol van oestrogeen en progesteron gedeeltelijk over in de overgang.
    Onze bijnieren produceren echter ook stresshormonen als adrenaline en cortisol.
    Bij stress krijgen de laatste twee voorrang.
    Progesteron heeft dezelfde bouwstof als het stresshormoon cortisol.
    Als je meer stress hebt, maak je daardoor minder aan van de vrouwelijke geslachtshormonen, met alle gevolgen van dien.

    Iedere vrouw is uniek en ervaart de gevolgen van stress in de overgang op haar eigen manier.
    Bij mij manifesteerde het zich dus in eerste instantie in stemmingswisselingen, die ik niet meteen onderkende als bij de overgang horend.

    Juist door de vele verwikkelingen rondom het werk van mijn man en de daarbij horende frustraties, waardoor onze relatie vaak ook onder zware druk stond, kon ik zomaar ineens flippen, foeteren en huilen en me enorm neerslachtig voelen.
    Je zult wel begrijpen dat, gezien het feit dat ik problemen liefst zo snel mogelijk wil oplossen, zelf de controle wil houden en het liefst op stel en sprong dingen wil regelen, ik het mezelf en Hub niet gemakkelijk maakte.
    Vooral bij mij vlogen/vliegen de emoties dan alle kanten op en het duurde/duurt een hele tijd voordat ik weer vrede in mezelf heb gevonden.
    That’s me. Hoewel… ik herkende mezelf vaak niet meer.
    In die tijd was het echter zo druk met van alles en nog wat, dat ik me de tijd er niet voor nam om erbij stil te staan. Dus raasde ik nog steeds door.
    Tot het moment dat mijn darmen niet meer wilden..

    Onderzoek heeft aangetoond dat schommelingen in je hormonen ook schommelingen geven in de spiegels van serotonine, het gelukshormoon in de hersenen.
    Serotonine is een neurotransmitters en hormoon, wat je helpt om je fijn en goed te voelen. Ook is het van invloed op je dag- en nachtritme.
    Als er te weinig van serotonine aanwezig is, zoals in de overgang, kan dit zorgen voor stemmingswisselingen en zelf depressieve gevoelens.

    Laat nu de belangrijkste productie van serotonine in je darmen plaatsvinden!
    De darmen zijn namelijk je tweede brein!

    Nu leg ik die link, maar toen wist ik nog van niets.

    Even terug naar toen:

    Zoals ik al schreef, had ik door mijn voeding aan te passen al een gedeelte van het probleem opgelost.
    Dacht ik…
    Maar iedere keer als iets me emotioneel raakte, speelde mijn buik op.

    Bovendien kreeg ik erge pijn in mijn stuit en billen. Ik kon bijna niet meer zitten – had een speciaal stuitkussen aangeschaft om het ‘zit’leed een beetje te verzachten – en kon al helemaal niet meer fietsen.
    De pijn werd bijna ondraaglijk.
    Door veel erover op te zoeken op internet kwam ik erachter dat de pijn mogelijk door spanning en stress werd veroorzaakt.

    Een ander krijgt hoofdpijn, migraine of schouder- en nekklachten door stress of als voorbode van, of door een burn-out; ik kreeg spanning in mijn buik en stuit.
    Men noemt het ook wel ‘headache in the pelvis’.

    In feite was het een overactieve bekkenbodem; de bekkenbodemspieren waren te gespannen en verkrampt.

    De gespannen bekkenbodemspieren trekken aan o.a. de heupbotten, het schaambeen, heiligbeen en staartbeen.
    Ook openbaren zich dan vaak problemen met de darmen, wat ook moeilijkheden geeft met het ontlasten.
    Door de langdurige aanspanning vermindert de doorbloeding. Dat zorgt voor verzuring en dus ook pijn.
    Pijn zorgt voor spanning, dat vervolgens resulteert in meer pijn; de pijncirkel is rond.

    Ooit heeft de verwijdering van de baarmoeder (2002) waarschijnlijk invloed gehad op het ontstaan van een overactieve bekkenbodem en ook van een overactieve blaas (daarover schrijf ik ook nog een keer).
    Het hele gebied onder mijn navel is daardoor een brok spanning.
    Ik heb al heel wat energiewerk daaromheen gedaan, maar realiseer me dat er nog steeds ‘werk aan de winkel’ is.

    Enfin, ik ben toen naar een acupuncturist geweest en die heeft de grootste spanning weg kunnen nemen, waardoor de stuitpijn verdween.
    Ook de bekkenbodemtherapie heeft een welkom steentje bijgedragen, waardoor ik – door het doen van de door haar aangereikte oefeningen – de bekkenbodemspieren leerde kennen en vervolgens ontspannen.
    Ik ben ook mijn yoga docent erg dankbaar, omdat hij me de juiste houdingen aanreikte.
    Tijdens de yoga gebruikte ik altijd drie matjes.
    Waarom zoveel, werd dan tegen mij gezegd.
    In de finesses treden wilde ik niet en ik deed hun reactie af met:
    ’Ja, ik ben nu eenmaal de prinses op de erwt’, waarop dan verder niet meer werd gereageerd en ik niet méér hoefde te zeggen dan nodig was ;).

    De buikpijn keerde bij tijd en wijlen echter toch steeds weer terug.

    Ik werd nog rigoureuzer in het aanpassen van mijn eetpatroon: veel – zoveel mogelijk biologische – groenten en fruit en daarnaast nog onbewerkte en ongeraffineerd.
    Geen kool, knoflook, ui en peulvruchten, want daarvan raakten mijn darmen sowieso van streek.
    En nog had ik regelmatig klachten….

    Uiteindelijk heb ik een ontlastingsonderzoek en bloedwaardentest laten doen en liet me tegelijkertijd op histamine-gevoeligheid testen, omdat ik steeds uitslag in mijn gezicht had.

    Toen werd eindelijk het beeld duidelijk.

    Waar het in het kort op neerkomt is dat mijn microbioom te weinig verschillende darmbacteriën bevatte en er sprake was van een hyperpermeabele darm: een darm die te grote brokken voedingsstoffen doorlaat, waardoor er teveel afvalstoffen vrijkomen in het lichaam en de kans op laaggradige ontstekingen toeneemt.
    Bij mij in de vorm van buikpijn en gezichtsuitslag.
    Stress kan ook laaggradige ontstekingen veroorzaken.
    Voedselallergieen werden niet gevonden.
    Ik gebruikte natuurlijk al langer geen gluten en lactose. Dat was dan ook niet terug te vinden bij het onderzoek.

    Ik kreeg een hele lading vitamines en supplementen mee naar huis, die ik trouw ben gaan innemen, maar tegen de tijd dat ze op waren, heb ik geen gebruik meer gemaakt van het aanbod van de therapeute – het was erg duur! – maar ben zelf op zoek gegaan naar alternatieven.

    Inmiddels wist ik waar grotendeels de oorzaak lag, namelijk in mijn stressgevoeligheid en dat daar voor mij de grootste winst te behalen viel.

    Mij was al opgevallen dat tijdens rustige dagen er meer rust in mijn darmen was en dat yoga, yin yoga en Nirvana me altijd erg goed deden.
    Alles had te maken met een rustige, bewuste ademhaling en rustige beweging.

    Mediteren werkt ook heel goed, maar sinds ik in de overgang ben, word ik juist erg onrustig als ik dat ga doen.
    Een wandeling door het stille bos – wat ik dagelijks doe – is voor mij mediteren en werkt dan voor mij ook het beste.

    Ik heb een filmpje op YouTube ontdekt, wat ‘s ochtends erg fijn is om te doen, namelijk een ayurvedische zelfmassage om heerlijk ontspannen de dag te beginnen:

    Verder neem ik nog Maca, Ashwaganda, Rhodolia, soms afgewisseld met Saffraan, voor mijn gemoedstoestand.
    Er zijn vrouwen die zweren bij St.Janskruid.
    Voor mij helpen de vier door mij genoemde het beste:

    Maca: voor extra weerbaarheid bij stress; vermindert overgangsverschijnselen; verbetert het libido; geeft energie; gaat vermoeidheid tegen.
    Ashwaganda: geeft energie en wordt veel gebruikt bij stress; helpt het lichaam te balanceren; is goed voor de gemoedstoestand; heeft een goede invloed op het hart.
    Rhodiola: bij vermoeidheid en stress (het beste middel om mee te beginnen bij psychische stress); is goed voor de hersenen; verhoogt de weerbaarheid.
    Saffraan: krachtige anti-oxidant; kan stemming, geheugen en leervermogen verbeteren; kan mogelijk symptomen van milde tot matige depressie tegengaan; kan mogelijk symptomen van PMS bestrijden; kan libido verhogen.

    Let op:
    Supplementen zijn fijn als ondersteuning, maar het belangrijkste is dat je je leefstijl verandert!

    Hoewel ik nu, anno 2021, weet wat voor mij het beste werkt, blijft het toch nog vaak een zoektocht.
    Stress en overgang, en de mate waarin het zich voordoet, is afhankelijk van zoveel factoren, wat ervoor zorgt dat het de ene dag/week/maand beter gaat dan de andere.

    Als hoog sensitief persoon word je nu eenmaal van alle kanten geprikkeld, wat dan in meer of mindere mate invloed heeft op je lichaam en geest.

    Ik weet wel dat ik steeds word uitgenodigd om te voelen of ik prikkels die van buiten komen toelaat of deel van mij laat worden, of niet.
    De uitnodiging is om steeds bij mezelf te voelen of iets goed voelt of niet en mezelf toestaan mezelf te mogen zijn, al wat er in en om me heen gebeurt.
    Mijn lijf is daarbij de leidraad: het helpt mij te toetsen of oude overtuigingen of patronen nog bij mij passen of niet.

    Ik leer steeds meer te luisteren.
    En als ik niet luister naar mijn lijf, dan schreeuwt het (lees: doet het pijn) om gehoord te worden.
    Het vraagt om zijn natuur te volgen en daarmee de natuur van onze planeet (want ook die schreeuwt!).

    Dat is de reden waarom ik zoveel als mogelijk is op een natuurlijke manier wil bezig zijn: dicht bij – en in samenwerking met – de aarde…

    Je zult tijdens het lezen van mijn blog misschien soms wel eens hebben gedacht‘ Wat een kommer en kwel’!
    Zo erg is het gelukkig zeker niet.
    Toen wel.
    Maar nu kan ik in goede periodes – en dat worden er gelukkig steeds meer nu ik in de post-menopauze zit – ook erg genieten van ons hondje Shiva, de natuur, het bos, en onze ritjes met de camper met alle ontdekkingen die ik dan doe in de natuur, wat ik dan mooi kan verwerken in eigen helende zalfjes, crèmes en verzorgingsproducten.
    Daarvoor ben ik ontzettend dankbaar en dat maakt me heel erg blij!:)

    Ik zou het heel fijn vinden als je zou willen reageren, want… Hoe is het met jou? Hoe is het met jouw stress-level in de overgang? Hoe ga jij om met alle prikkels om je heen?
    Ik hoor het graag.

    ,

  • Xeno-oestrogenen…

    …wil ik zeker niet lenen!
    Laat staan dat ik ze wil houwen
    om mezelf daarmee vol te stouwen
    en een afvalberg op te bouwen!
    Liever hou ik het in mijn lijf een beetje leuk
    door te kiezen voor producten zonder meuk.

    Xeno-oestrogenen, ze worden ook wel pseudo of nep-hormonen genoemd. Het zijn stoffen in het milieu, afkomstig uit de petrochemische industrie, met een sterke oestrogeenachtige werking. Ze kunnen moeilijk door onze lever worden afgebroken en bij een overmaat krijgt ons lichaam te maken met een oestrogeenoverschot. Overtollige oestrogenen stapelen vervolgens in vetweefsels (borsten, hersenen), voortplantingsorganen, buikvet en lever op waardoor deze hun functies niet meer naar behoren kunnen uitoefenen. Met alle gevolgen van dien. Veel van onze huidige hormonale klachten zijn het gevolg van ‘oestrogeendominantie’. Buikvet kan bovendien ruim 20 gezondheidsverstorende stoffen aanmaken, waaronder nog meer oestrogeen.

    Hieronder vind je twee televisieprogramma’s, waarbij uitgebreid wordt ingegaan op hormoonverstorende stoffen in verzorgingsproducten en ook in voedingsmiddelen:

    Radar:
    https://www.npostart.nl/AT_2144171

    Zembla:
    https://www.npostart.nl/VARA_101374315

    Xeno-oestrogenen hebben in ons lichaam dezelfde werking als oestrogenen, maar dan veel sterker.
    Ze zitten in plastics, kleding, medicijnen, poetsmiddelen, maar ook in verzorgingsproducten, cosmetica en zelfs in voedingsmiddelen in de vorm van kleurstoffen en zoetstoffen.
    Pesticiden hopen zich op in dieren en planten, en ook op die manier krijgen we via ons voedsel xeno-oestrogenen binnen.

    Zo kan de hormoonbalans verstoord raken met voor ons – vrouwen in de overgang – oestrogeendominantie als mogelijk gevolg.
    Het is eigenlijk een vorm van ophoping van afvalstoffen van buitenaf.

    Helemaal voorkomen kun je het niet. Want ook van binnenuit hoopt zich afval op. Door stress bijvoorbeeld.

    Stress speelt bij mij ook zeker een rol, en dat kan ik als hoog gevoelig persoon niet – helemaal – voorkomen, maar aan veel van wat van buitenaf komt, wél.

    Dat betekent dat ik zoveel mogelijk ongeraffineerd, onbewerkt, en zonder meuk wil eten, drinken en mezelf en mijn omgeving verzorgen.
    Dicht bij de natuur dus.
    Om zo mijn lijf – en ook mijn geest – zo goed als mogelijk is in balans te houden, of in ieder geval het evenwicht in deze overgangsperiode zoveel mogelijk na te streven.
    Ik ben er voor mezelf vast van overtuigd dat ‘meukvrij’ juist nu heel belangrijk is.

    Graag wil ik met jou mijn recept van handzeep met jou delen.
    In tijden van veel handen wassen doet deze zeep zo ontzettend goed. Je kunt met deze zeep zoveel wassen als je wilt, je handen gaan niet stuk, maar voelen juist heerlijk zacht aan.
    Trouwens, deze zeep is niet alleen geschikt voor je handen, maar ook als ‘scheerschuim’ voor je man of vriend, als wasmiddel (zie hieronder) en zelfs voor tandpasta en het wassen van je vagina kan hij worden gebruikt als je dat zou willen (ik was mijn vagina altijd alleen maar met water, meer niet :)).

    Ik maak deze handzeep al langer, maar deze keer was mijn man bereid om het een keer te proberen.
    Hoewel goed bedoeld, doe ik het de volgende keer toch maar weer zelf, want hij heeft zich ‘een beetje’ (lees: een beetje veel) vergist:
    In plaats van 40 gram Aleppo zeep op 1 1/2 liter water heeft hij 360 gram zeep gebruikt.
    Nu heb ik genoeg voor 5 liter handzeep en 20 liter wasmiddel! Daarmee kan ik jaaaaaaaren vooruit.
    Dus… als je zelf geen zin of tijd hebt om hem zelf te maken, stuur me maar een berichtje.

    Nu het recept:

    Je hebt 40 gram Aleppo zeep nodig op 1 1/2 liter water.
    Als je de zeep wat vetter wil, kun je aan heet einde van het hele proces nog wat glycerine toevoegen, maar dat hoeft niet.
    Etherische oliën zijn wel lekker erbij.
    Rasp de zeep in een grote pan en schenk het water er overheen.
    Breng het vervolgens aan de kook.
    Blijf roeren tot alle zeepschilfers zijn opgelost.
    Laat het mengsel afkoelen.
    De zeep zal nu ook nog wat indikken.
    Mix het geheel, waarbij je zonodig – bij voorkeur gedemineraliseerd – water toevoegt als je substantie wat te dik is, en daarnaast eventueel de glycerine en de etherische oliën.


    Ik voeg er regelmatig Tea Tree olie aan toe, omdat ik die lekker vind ruiken en deze anti-bacterieel is.
    Vanwege de verfrissende werking is Citroen olie ook heerlijk, maar je kunt natuurlijk elke voor jou aangename geurolie gebruiken.

    Waarschijnlijk heb je nu een schuimige substantie.
    Laat het mengsel een tijdje staan tot het ergste schuim is verdwenen en je de handzeep in een fles of flacon kunt schenken.

    Met deze handzeep kun je je handen wassen zo vaak als je maar wilt; je wast er je handen zeker niet mee kapot. Sterker nog, jouw handen zullen ten allen tijden zo zacht voelen als een babyhuidje. Heerlijk toch?!?

    Als je wasmiddel wil maken, is de werkwijze hetzelfde.
    Alleen heb je nu 80 gram zeep nodig op 5 liter water.
    Je lost de geraspte zeep eerst op in een pan met 1 liter water. Als het water heeft gekookt en de geraspte zeep is opgelost, vul je aan tot 5 liter water. Dit kan ook in een emmer.

    Dit wasmiddel is uitstekend geschikt voor bonte was als handdoeken en dekbedovertrekken.

    Voor witwasmiddel voeg je – nadat de zeep is opgelost in het gekookte water – 40 gram baking soda toe.

    Voor een lekker geurtje gebruik je wederom een etherische olie (ongeveer 50 druppels op 5 liter).

    Heb je iemand in je gezin die allergisch is voor huisstofmijt?
    Dan is eucalyptusolie een hele fijne olie om te gebruiken in je wasmiddel.

    Eucalyptus olie is luchtverfrissend, – en luchtzuiverend, helpt bij ademhalingsproblemen, tegen verkoudheid en hoest, stimuleert hersenactiviteit, is ontsmettend, tegen roos en jeuk, anti-luis- en huisstofmijtmiddel, verlaagt het stressniveau, huidverzorgend, voor een gezonde mondhygiëne, insecten,- en schimmelwerend, bij spier- en gewrichtspijn, versterkt het immuunsysteem.

    Tot slot:
    Wil je weten of er hormoonverstorende stoffen in jouw cosmetica, verzorgingsproducten en schoonmaakmiddelen zitten?

    Dan is deze app geweldig!
    Je scant de ingrediënten van het product en ziet meteen welke micro-plastics erin zitten en of je product veilig te gebruiken is of niet.

    Ik zal regelmatig schrijven over de producten die ik maak, allen geproduceerd op een milieu-vriendelijke manier (Zero Waste) en met natuurlijke ingrediënten – gemaakt in samenwerking met de natuur – en zonder meuk (chemicaliën, pesticiden en andere troep).

    Ik vind het van het grootste belang dat een vrouw in de overgang, waarbij de hormoonhuishouding toch al zo schommelt, zoveel mogelijk gebaat mag zijn met goede, gezonde, eerlijke en ongecompliceerde stoffen in zowel voeding als verzorging.
    Trouwens, het is goed voor iedereen!
    Ik hoop dan ook dat ik een beetje kan bijdragen aan een betere wereld van zowel natuur, als mens en dier.

  • Content Incontinent

    Content Incontinent

    Hoewel ik me er wel voor schaam
    wil ik je graag voorstellen aan
    mijn vriendin Francy:
    Francy Incontinentie

    Mijn vriendin is ze niet altijd geweest
    Sterker… ik was voor haar bevreesd het meest
    Bang dat ze op mijn pad zou komen
    en ik me dan niet in kon tomen
    en er juist gebeuren zou
    wat ik net niet hebben wou
    Ik dacht door te negeren
    ze mij het minst zou deren…

    Echter,
    door te vechten
    kwam ze juist naar me toe
    om te doorbreken mijn taboe
    Ik kon om haar niet heen; vlucht was ‘n ‘no go’
    gaf me over, en ging mee in Francy’s flow

    Door haar te zien in wie zij is en was
    verdween mijn eigen vrees al ras
    Alle angst die zij mij baarde
    verdween geheel toen ik aanvaardde

    Word ik boos of schiet ik in de stress?
    En ze leest me dan de les?
    Gaat ze met mij aan het lopen?
    En kan ik gaan dweilen met de kraan open?

    Gooi ik alle verzet overboord
    Want…
    ACCEPTATIE is het sleutelwoord!



    Als je loslaat het regeren
    zal het tij zich langzaam keren
    Biedt gemak en ‘so be it’ zich aan
    dan zal het met de vriendschap beter gaan

    Dan nog…
    om de band blijvend te versterken
    moet je aan de relatie immer werken

    Voorkom de sloot te moeten dreggen
    door ‘een verband’ te blijven leggen
    tussen waar kramp zit en waar ‘t mis is
    Zo voel je je in j’eigen water gelijk een vis

    Want ik weet zeker pertinent
    dat je zult zijn het meest content
    als je je bekkenbodem blijft trainen
    met gebruik van zo nodig… verband tussen je benen 😉
    Dan ontstaat vanzelf vertrouwen en meer zekerheid
    die dan vervolgens weer naar meer ontspanning leidt

    Door jouw lijf jouw warmte te tonen
    zal het jou sowieso belonen
    Want… in een vriendschap die is doorspekt
    met acceptatie, waardering en respect
    kan geen sprake zijn van kramp, verzet of angst
    LIEFDE wint! Duurt altijd nog het langst!


    Door de hysterectomie (baarmoederverwijdering) in 2002 heb ik een overactieve blaas gekregen.
    Zomaar ineens kreeg ik aandrang en kon mijn plas dan maar moeilijk ophouden.
    Gelukkig waren het geen grote plassen tegelijk, maar ik vond het toch wel erg vervelend en schaamde me er ook voor. Zoveel, dat ik het met niemand besprak.

    De overgang maakte het er niet gemakkelijker op; de verslappende bekkenbodemspieren waren er zeker ook debet aan.

    Met bekkenfysiotherapie was ik bekend in verband met overactieve – te gespannen – bekkenbodemspieren in de tijd dat ik veel last had van stress gerelateerde buikklachten. In plaats van overbelaste schouders, nek en hoofd had ik een te gespannen bekkenbodem gekregen.
    De oefeningen die ik toen kreeg, gaven me veel baat.

    Echter, door de overgang, gebeurde nu het tegenovergestelde: ik ontwikkelde een lichte incontinentie niet door te gespannen, maar juist door verslappende bekkenbodemspieren.

    De oefeningen die mijn bekkenfysiotherapeute me gaf, waren dan ook eigenlijk tegengesteld aan de oefeningen die ik toen kreeg. Maar… ze hielpen – en helpen – me wel!
    Iedere ochtend voordat ik mijn bed uitstap, doe ik ze trouw en ik merk dat ik mijn bekkenbodemspieren daarmee toch weer kan versterken.

    Dat wil echter niet zeggen dat het wel eens mis gaat en ik het toilet net niet kan halen.
    Vooral na een wandeling, met het huis al in zicht, wordt het soms moeilijk.
    Ook kou zorgt ervoor dat ik de plas bij tijd en wijle niet kan inhouden.
    Daarnaast heb ik gemerkt dat koolzuurhoudende dranken – ik drink nogal veel waterkefir – en kruidenthee – prikkelend op de blaas werken.
    Voor een wandeling of een paar uurtjes shoppen moet ik deze dan ook niet drinken, want dan begin ik gegarandeerd ‘te druppelen’.

    Dat op zich gaf al zoveel stress, dat ik dreigde in een vicieuze cirkel te geraken, want… als ik bang bent urine te verliezen, verlies ik die ook!

    En drinken is juist belangrijk voor je blaas.
    Het moet niet zo zijn dat je dat minder doet om urineverlies te voorkomen, want dan werk je weer andere problemen in de hand.

    Ik besloot om het mezelf wat gemakkelijker te maken en dan toch maar incontinentieverband te gaan gebruiken.

    Ik kwam er echter al gauw achter dat ik dit verband ontzettend vervelend vond: het irriteerde mij en ik kreeg er jeuk en pijn van tussen mijn benen.

    Er was maar één oplossing en dat was:
    Zelf incontinentieverband maken van hennep en biologische katoen!

    Dit is bovendien een uitstekend alternatief voor traditioneel wegwerpverband en een mooie – belangrijke – bijkomstigheid is, dat ik de afvalberg minder groot maak.

    Het heeft een heerlijk draagcomfort én is niet vervuilend voor het milieu, omdat je het jaren kunt hergebruiken doordat het uitwasbaar is.

    Ideaal dus als je last hebt van wat urineverlies.
    Het kan ongeveer een kwart tot een half kopje vocht per verband opnemen en is te vergelijken met medium maandverband (waarvoor je het natuurlijk eventueel ook kunt gebruiken ;)).

    Als je hele plassen tegelijk verliest, is het verband minder geschikt. Maar het werkt prima als je ‘druppelt’ ;).

    Waaruit bestaat het verband?

    * Twee lagen terry van 55 % hennep en 45 % biologische katoen. Hennep is duurzaam en de terry van hennep zorgt voor een groot vocht opnemend vermogen. Biologische katoen is zacht, redelijk elastisch, neemt eveneens goed vocht op en voelt erg prettig aan. In biologische katoen worden geen middelen gebruikt die bekend staan als allergeen, wat het materiaal bijzonder huidvriendelijk maakt. Hennep is een van de sterkste vezels die er zijn. De vezel voelt prettig aan en kan direct op de – kwetsbare – huid worden gedragen. Hennep heeft goede anti-bacteriële eigenschappen en is volledig biologisch afbreekbaar. De hennepvezel bevat relatief geringe isolerende eigenschappen. Bijgevolg voelt hennep altijd koel aan.

    * Een laag biologische katoenen jersey, bestaande uit 95 % biologische katoen en 5 % elastan. Zeer zacht en elastisch.

    * Een laag PUL katoenen jersey, bestaande uit 81 % katoen en 19 % polyurethaan. Deze is ademend, waterdicht, zacht en elastisch en geeft daarmee een fijn draagcomfort en voorkomt lekken.

    Het verband – met een lengte van 25 cm en een breedte van 7,5 cm zonder ‘flappen’ en 20 cm met ‘flappen’ – is van uitstekend materiaal gemaakt:
    de hennep katoen en jersey zijn GOTS gecertificeerd.

    Ik gebruik het stoffen verband nu al meer dan twee jaar regelmatig en in de wintermaanden tijdens een lange wandeling bijna dagelijks. Het is na vele wasbeurten (op 40 graden) nog steeds als nieuw.
    De hennep katoen wordt door het vele wassen iets stugger, maar het draagcomfort is nog steeds even fijn.

    Heb je interesse in dit incontinentie-, en/of menstruatieverband?

    Ik heb voor jou DIY pakketjes samengesteld met daarin…

    … alle benodigde, voorgeknipte stoffen, een drukknoop en…
    … een uitgebreide, van foto’s voorziene stap-voor-stap werkbeschrijving.

    Dit superfijne en degelijke verband is dus gemakkelijk zelf te maken en ook voor beginners goed te doen.

    De prijs per pakketje (met daarin alles voor één verband) bedraagt € 4.95.
    Wil je er meer kopen, dan zijn de prijzen:
    * € 9.50 voor twee stuks;
    * € 13.75 voor drie stuks,
    exclusief verzendkosten.

    Heb je belangstelling?
    Neem dan contact met mij op via mail, geef daarbij aan welk dessin je graag wil (zie hieronder) en dan maak ik een pakketje voor jou klaar.

    Ik hoop dat je net zo enthousiast zult zijn als ik het ben! 🙂

    Geloof me, je doet je lijf hiermee een ontzettend groot plezier en dat is ook weer van invloed op jouw mentale welbevinden.
    Het geeft meer zelfvertrouwen, waardoor je je – eventueel samen met op de bekkenbodem gerichte oefeningen – lekkerder in je vel voelt.

    Ook het milieu zal jou dankbaar zijn…

    ,

  • Droge huid… droge haren… Ik krijg er de kriebels van!

    Vanochtend stond ik voor de spiegel voor mijn dagelijkse ochtendritueel wat normaal gesproken bestaat uit gezicht reinigen, borsten borstelen, lichaam voorzien van een hydraterende body crème, en haren verzorgen.

    Het valt niet mee om liefdevol naar mezelf te kijken als ik nog niets ‘aan mijn lijf en gezicht heb gedaan’.

    En dan dat haar van mij! Ik heb krullend haar en voordat ik ze nat maak, zie ik eruit als een vogelverschrikker met naar alle kanten uitstekend haar. Dus… maar snel ermee onder de kraan om ze toch enigszins in model te krijgen, zodat ik toch weer een beetje naar mezelf kan kijken.

    Wat zijn ze toch weer droog en stug! Ze lijken wel van stro!

    En ook mijn gezicht, armen en met name mijn scheenbenen voelen schraal en droog aan.
    En dan die jeuk! Alleen daarvan krijg ik al de kriebels!

    Die laat ik in dit bericht maar even voor wat het is (hoewel ik er bijna niet vanaf kan blijven 😦
    In een andere blog vertel ik daarover meer.

    Nu verder over mijn droge haar. Want daaraan wil ik vandaag toch echt wat doen.


    Een dalende oestrogeenspiegel maakt dat slijmvliezen meer uitdrogen en collageen afneemt, wat zijn effect heeft op de vaginale slijmvliezen (deze worden droger en de vaginawand wordt dunner), het mondslijmvlies (droge mond) en ook op huid, haren, en spieren en gewrichten. Ook deze laatste verliezen vocht, waardoor spieren strammer kunnen worden en gewrichten pijnlijk.

    Dus… voordat ik ook maar wat aan mijn verzorging ben gaan doen, ben ik een heerlijk haarmasker gaan maken.

    En het mooie is… ik kan het ook gebruiken voor mijn droge huid en kan er zelfs mijn stramme spieren, met toevoeging van een extra etherische olie als Wintergreen of Marjolein, mee insmeren. Hoe fijn is dat?!?,

    Benodigdheden:

    pastedGraphic.png
    Capuaçu Butter hydrateert en voedt droge huid en droog haar en geeft elasticiteit.
    Castor olie maakt het haar voller en gezonder en stimuleert de doorbloeding (ook van spieren).
    Duindoornbes olie bevat omlaag-7-vetzuren in is goed voor droge huid, ogen en slijmvliezen.
    Aloë Vera gel ondersteunt het herstellend vermogen.
    Etherische oliën.

    Hoe bereid ik het?

    pastedGraphic_1.png
    Smelt de Capuaçu Butter au bain Marie
    pastedGraphic_2.png
    Voeg de -verse- Aloë Vera toe.
    Deze mengt zich niet met de Capuaçu butter.
    Daarom moet je een emulgator toevoegen. Ik gebruik daarvoor Olivem…
    pastedGraphic_4.png
    …en vitamine E olie (voedt droog haar en een droge huid) als conserveermiddel.
    Ook doe je de Duindoornbes olie er nu bij.
    Desnoods kun je voor de conservering ook nog wat extra Leucidal druppels toevoegen.
    pastedGraphic_5.png
    Nu is het zaak om goed te kloppen, zodat alles zich goed met elkaar vermengt.
    Als je mengsel is afgekoeld tot zo’n 40 graden kun je de door jou gewenste etherische olie toevoegen – ik heb Roos, Jasmijn en Bergamot gebruikt – en…
    pastedGraphic_5.png
    … kan het mengsel in een schoon potje worden gegoten en zal gaan stollen.

    Neem een beetje van de crème en wrijf deze warm en vloeibaar in je handpalmen. Breng deze vervolgens aan op je huid of haar.


    Ik ben zeer tevreden over het resultaat.
    Mijn haar ziet er extra gehydrateerd uit met een mooie, volle krul.

    Leuke bijkomstigheid:
    De Capuaçu Butter draagt bij aan bescherming tegen de zon.
    Ik ben helemaal blij!

    Een volgende keer zal ik je vertellen hoe ik de rest van mijn lichaam verzorg.

    En hebben jullie nog tips of andere ideeën?
    Ik hoor het graag!