Natuurlijk door de Overgang

We leven in een spannende, bewogen tijd,
die vraagt om mee te bewegen met dat wat zich aandient.

De solar flashes volgen elkaar snel op en ons fysieke lichaam moet zich aanpassen aan de nieuwe energieën.
Het licht dient zich aan en trilt elk plekje aan wat nog in de schaduw ligt.

Er is op dit moment iets enorms aan het gebeuren op deze planeet, en het gaat veel verder dan politiek of de krantenkoppen van de dag.
Planeet Aarde staat op de drempel van een belangrijke mijlpaal in haar geschiedenis.
Wat we meemaken is het ontrafelen van een hele tijd… het laatste stuk van wat oude tradities de Kali Yuga noemden. Een tijd die gekenmerkt werd door verdraaiing, verdeeldheid en spiritueel geheugenverlies.
Het was een lange weg, een weg waar de mensheid vergat wie zij is, waar de macht werd omgekeerd, en waar de waarheid werd begraven onder lagen van angst, controle en illusie.

Maar nu zijn we bij het einde van de Kali Yuga.
Dat betekent niet het einde van de wereld.
Het betekent het einde van een donkere cyclus.
Het gaat niet om ondergang.
Het gaat om openheid.
De maskers gaan af.
De systemen worden blootgelegd.
De schaduwen komen in het licht, niet om ons te straffen, maar om ons te bevrijden.

We gaan een nieuw tijdperk in.
De Satya Yuga.
Het is een tijd van herschikking en wedergeboorte.
Dit is waarom de energie nu zo intens voelt.
Waarom alles schudt.
Het oude kan niet naast elkaar bestaan met de nieuwe frequentie.
En zo komt alles naar boven, voor genezing, voor loslaten, voor transmutatie.

We voelen de trillingen van een wereld die op het punt staat zijn huid af te werpen en over te gaan naar een nieuwe wereld.

Dit is niet het einde.
Dit is het begin van de herinnering aan wie we werkelijk zijn, zielen en bestuurders van de Aarde als één familie.
Dit is waar we voor gekomen zijn…

Voor veel menselijke zielen is deze overgang echter nog niet zichtbaar.  Hoe pijnlijk en verdrietig ook, het is echter niet aan ons om hierover een oordeel te hebben.
Niemand van ons, niemand, heeft zicht op het volledige plaatje en de hogere bedoeling van dit alles.

Aan ons wordt gevraagd al onze aandacht op het ontwaken van onze eigen Ziel te focussen, zodat we de wereld met andere ogen kunt waarnemen.

Accepteer alles wat er om ons heen gebeurt als Goddelijke voorzienigheid, als een onvermijdelijkheid, als een test die we moeten doorstaan, een inwijding, om in liefde te kunnen gaan zijn met alles en iedereen om ons heen, inclusief onszelf.

Ons fysieke lichaam reageert daarop middels ongemak of ‘ziekte’ (‘genezing’ volgens de Biologische NatuurWetten).
Het raakt daarbij verborgen delen aan, die nu gezien willen worden en vervolgens geheeld.

Ons lichaam geeft die signalen af omdat we daar nog niet in overeenstemming zijn met degene die we bedoeld zijn hier op aarde te zijn.
Het tracht ons bewust te maken van wat we hier komen doen en nodigt ons middels de symptomen, fysiek of psychisch, uit daarnaar te luisteren en te leven.

Dus als we ons moe, gedesoriënteerd, emotioneel voelen, of niet zeker zijn waar we thuishoren…
We zijn niet gebroken, we worden wakker.

Alles wat nog in onze schaduw verborgen ligt, wil nu losgetrild worden en aan het licht komen, zodat de Christus in ons ontwaakt en vorm kan geven aan de nieuwe wereld die geboren wil worden.

Krachten van buiten doen er echter alles aan om ons weg te halen en weg te houden van wie we eigenlijk zijn, van onze intuïtie en ook van ons lichaamsbewustzijn.

Zij doen dit door ons af te leiden en te misleiden. Zij bewegen ons ertoe, op een subtiele, doch zeer geniepige manier, om zaken buiten onszelf de aandacht te geven.
Gecreëerde oorlogen… zogenaamde pandemieën… vaccinaties… valse voorlichting van de MSM… het zijn allemaal afleidingstactieken.

Al onze steun en support dienen we te geven aan door hen gecreëerde ‘toestanden’ zodat zij op hun beurt onze ‘veiligheid’ zullen waarborgen.

Het systeem van deze krachten is zo ingericht dat we bang worden gemaakt en, wat we niet in de gaten hebben, op deze manier afhankelijk worden gemaakt van de zogenaamde oplossingen van deze krachten, machten en overheden.

We worden in angst gebracht en gehouden en creëren daarmee zélf afhankelijkheid van deze krachten.

Alles is erop gericht om ons weghouden van liefde… ons hart… onze intuïtie… ons bewustzijn… ons innerlijk licht.

Alles is bedoeld om ons onder controle te houden…

Zij zijn echter niets meer als wij ons innerlijk licht laten schijnen!
Daarvoor moeten we ons echter bewust worden dat wij dat innerlijk licht Zijn!
Daar schuilt namelijk onze kracht en hebben we verbinding met het Goddelijke in ons.

Dit Goddelijke, de Christus IN ons mag weer opstaan…

We mogen gaan zien dat wij een enorme kracht in ons dragen.
Daarvoor dienen we onze schaduwen te onderkennen, herkennen, erkennen en helen.
Hoe? Door ons eigen licht, de liefde van ons eigen hart erover te laten schijnen…

Het is nogal een ding om je eigen schaduwen onder ogen te komen.
Door alle indoctrinaties, aangeleerde overtuigingen, het in stand houden van deze illusionaire werkelijkheid, dogma’s van kerk en wetenschap die ons in angst en onbewust-zijn willen houden, leggen we ons ongenoegen en onze onvrede buiten onszelf.

We hebben niet in de gaten dat we daarmee ons zélf gevangen houden!
Én… daarmee de dualiteit zelf creëren!
Want de ander doet dit… doet dat… is schuldig… is fout.
We oordelen over onze naasten en maken onderscheid tussen hem, haar, zij en wij.
En dat is precies wat deze krachten willen!
Verdeling, pijn en verderf zaaien en onrust stoken.
Nu meer dan ooit!

Tot we het op een bepaald moment niet meer trekken, doordat ofwel ons lichaam door middel van ziekte en haar symptomen als pijn en hevig ongemak schreeuwt om naar binnen te keren of omdat onze geest het niet meer aankan en men in een burn out geraakt.

Het zijn de inputs vanuit de kosmos via onder ander de solar flashes die in ons lichaam… ons voertuig van onze ziel… ‘plekken’ aanraken die, ofwel lichamelijk of geestelijk, NÚ gezien, gehoord en gevoeld willen worden.

Er is geen weg meer terug.
De enige weg is de weg naar binnen…,
willen we het leven leiden waarvoor onze ziel in dit lichaam is geboren en willen we van de aarde het paradijs maken.

Wij zijn enorme creatieve wezens en kunnen alles creëren wat we willen.
Wij zijn Licht. Wij zijn Liefde. Wij zijn Goddelijk!
Als we deze kracht in onszelf leren kennen, verdwijnen die duistere krachten vanzelf.
Ze houden gewoonweg op te bestaan.

Daarvoor wordt van ons gevraagd degene die we werkelijk Zijn weer IN onszelf ‘op te halen’ door ons zelf toe te staan ons lichaam – en daarmee ons ware Zelf – te laten ‘verhalen’…

En dan te laten Zijn wat zich laat Zien…
Ons niet meer laten ‘inpakken’ door angst…
En onze meesterproef NU durven te beproeven…

Alles wat nog in onze schaduw verborgen ligt, wil nu dus losgetrild worden en aan het licht komen…

Een intense tijd…

Sinds Corona is het nog meer zichtbaar geworden dat de macht/overheid/elite… big pharma… de media… propaganderen en de -nog- niet bewuste mensen indoctrineren.
Ze maken de mensen afhankelijk.
Afhankelijke mensen zijn gemakkelijk te manipuleren en ze worden slaafse volgers.
Ze worden angstig als ze niet het narratief volgen, dus blijven ze in het gareel lopen.
Want dan worden ze ‘beschermd’, wordt er voor hen ‘gezorgd’ en zijn ze ‘veilig’.
Niet beseffende dat ze hun eigen kracht en het vertrouwen in zichzelf en hun eigen lichaam weggeven.
Ze worden weggehouden/afgeleid van hun intuïtie en hun verbinding met de Goddelijke vonk, die we allemaal in ons hebben.
Of we er nu wel of niet bewust van zijn.

Een bijzondere tijd…

Al meer dan een jaar voel ik de inputs van de kosmische energieën door me heen stromen, alles aanrakend wat nu naar de oppervlakte wil komen en die punten waar ik nog niet in mijn essentie ben, te helen.

De boodschappen die zich via mijn schaduwen laten zien, worden hoe langer hoe helderder.
Ook steeds duidelijker wordt voelbaar wat me dient en niet meer dient… waar ik blij van word ofwel verdrietig.

Word ik in de buitenwereld door iets geraakt, dan voel ik steeds meer of er iets in mezelf wordt aangeraakt, waar ik dan naar mag gaan kijken.

Ook wordt steeds meer van mij gevraagd om te kijken en te voelen of bepaalde vriendschappen en relaties nog passend zijn voor mij.

Ik realiseer me dit vooral het laatste jaar.
Ik word op de proef gesteld:

Wil ik die vriendschappen aanhouden?
Voelen ze liefdevol, vervullend, stimulerend en word ik er blij van?
Of voel ik dat ik leeggezogen en moe word, en energie stop in iets wat ik denk te moeten behouden en er mogelijk pijn is als ik loslaat?

Ik bemerk bij mezelf dat ik krampachtig probeer vast te houden aan iemand die eigenlijk al uit mijn vingers is geglipt…

En die ‘iemand’ is lid van ons gezin en dus een zeer dierbaar iemand van wie ik veel houd, van wie wij veel houden…

Vooral sinds Corona, de gecreëerde pandemie, is de relatie verslechterd.
Onze kijk op de wereld en die van hem is/was totaal verschillend.
Mijn kijk mag wel duidelijk zijn en wijkt af van wat mainstream wordt gezegd, gedaan en verwacht. Voor mij is helder dat zich achter de schermen niet zo fraaie dingen afspelen.
Hij zag/ziet ons als complotdenkers en gaat mee in het narratief en handelt keurig naar de regels en wetten die gelden.
Hij is ervan overtuigd dat zij die aan de touwtjes trekken het beste met de mensen voor hebben.

Iedereen heeft recht op zijn eigen mening en is vrij zijn leven te leven zoals hij of zij het wil leven.
Wie zijn wij om daarover te oordelen?
We weten immers andermans zielsplan niet…

Zolang we respect hebben voor andermans mening, zienswijze of manier van leven, kunnen we naast elkaar blijven staan…

Belangrijk is wel te weten en te onderkennen waar je eigen grenzen liggen en dat je je er bewust van bent als die worden overschreden, en de relatie of het contact niet goed meer begint te voelen.
Je kunt er dan overheen stappen uit liefde en begrip voor de ander, maar uiteindelijk kan dat gaan opbreken als je merkt dat je er zelf onder lijdt en je je moe en leeg gaat voelen.
Dan is de grens bereikt en is het tijd te onderkennen dat het contact niet langer op die manier dienend is.

Maar o, wat is dat moeilijk als er – in ons geval – een kleinkind wordt geboren!

Aanvankelijk leek het goed te gaan.
Onze kleinzoon smeedde een liefdesband tussen hem/hen en ons.
Zijn energie (het zijn zulke bijzondere kinderen die in deze tijd geboren worden !) liet/laat ons aller harten stralen.
Daardoor verdween als sneeuw voor de zon alles wat ons voordien van elkaar (onder)scheidde.
Maar daarmee onderkenden we ook onze eigen grenzen niet meer…

In het licht van deze tijd, of misschien beter gezegd, de donkerte van deze tijd, is de elite er veelal op gericht mensen en zelfs hele volkeren en landen van elkaar te scheiden.
Ze bewerkstelligen dat door een ‘verdeel en heers’-strategie mensen zich van elkaar gaan onderscheiden en zelfs tegen elkaar worden opgezet.

In het klein gebeurt dit ook in gezinnen en huwelijken.
En dat liet zich dus ook in ons gezin nu zien.
Alles passend in het grotere plan wat de Elite voor ogen heeft…

Ik, en ook Hub, zag wat er zich voor onze ogen afspeelde en probeerden het te begrijpen en in liefde te blijven.

We gingen echter zien dat er een grens is.
En die grens is bereikt als het ten koste gaat van de liefde en het respect voor onszelf.
Bezie je jezelf niet meer in liefde, en handel je daar niet meer naar, ga je ook voorbij aan eigen grenzen.

Dat had uiteindelijk tot gevolg dat de grens voor ons werd bepaald:
Onze zoon verbrak het contact en daarmee ook het contact met onze kleinzoon…

Pijnlijk zichtbaar is in ons gezin wat zichtbaar is in de wereld.
Maar… ook zeer helder dat het zo is bedoeld te zijn!
En we elkaar… uit liefde voor elkaar… de ruimte mogen geven…

Daar waar we nog niet in eenheid, vrede en liefde zijn met onszelf, wordt aangeraakt.
Het wil nu, juist NÚ, worden aangekeken.
Zodat wij onszelf kunnen helen en naar de nieuwe aarde kunnen bewegen.

De macht… de krachten… drijven gezinnen, families, landen uit elkaar.
Ze zaaien tweespalt… zetten mensen tegen elkaar op, zodat ze de andere niet meer zien als hun andere ik.
Naar de ander wordt gewezen, terwijl alles waarmee je naar de andere wijst een weerspiegeling is van wat er in je zelf speelt en nog niet is aangekeken.

Iedere interactie waarbij iets in je wordt geraakt, biedt de gelegenheid om jezelf beter te leren kennen en je authentieke Zelf te worden.
Daarin is je lichaam de wijze raadgever.

We leren onszelf te belichamen…

Ons lijf te voelen… en als we het niet willen of kunnen voelen, zal het zich LATEN voelen door ziekte, pijn of ongemak.

In de Natuur, het gezicht van moeder aarde, kwam ik de Klaproos meerdere malen tegen.
Net zoals vorig jaar rond deze tijd, toen ik door een vergelijkbaar proces ging.
Een nieuwe laag diende zich aan.

Klaproos wilde mij iets tonen.
Mij iets laten zien, wat nodig voor mij was om gezien te worden.
Zij was/is er om mij de weg te wijzen.
De weg naar de heling van het gekwetste en kwetsbare kind in mij.
Om te groeien vanuit kwetsbaarheid naar zachte kracht
en mijn zielendoel op te pakken…

Mijn hart doet pijn…
Mijn lichaam laat het voelen…
Dank je… lichaam…
Voor al het werk dat je doet dat ik kan bestaan…

Ik vertrouw je…
Dus ga je gang…
Ontspan maar veilig in mijn armen…
‘k Laat je helemaal toe…

Toe, in alles wat je in jouw Zijn mij laat Zien…

En is de transmutatie dan compleet…
En laat je middels ‘ziekte’ zien
wat je al die tijd voor mij hebt gedaan…
Dan dank ik je opnieuw…

Voor al jouw wake-up calls…
Voor al jouw liefde…
Voor jouw hele Zijn…

Mijn hart deed pijn…
Heeft nu een snelle hartenklop…
Bij iedere klop laat mijn lichaam weten…
“Het klopt!”…

“Door mij in vertrouwen te omarmen
kan jouw kwetsuur in kracht veranderen”.

Alles wat ik hier heb geschreven is omdat dit gedeeld wil worden.
Het komt zoveel voor en ‘overkomt’ zovelen.

Ik schrijf omdat alles een bedoeling heeft en alles past binnen het kosmische plan.
Alles wil gezien worden.

Vanuit een hoger perspectief gebeurt niets voor niets en heeft het universum altijd het beste met ons voor.
Het beste voor ons zielenheil is niet altijd het gemakkelijkst voor ons als persoontje, of ons ego.

Het ego heeft een hekel aan spiegelingen. Het liefst legt het alles buiten zichzelf in plaats van naar binnen te keren, met liefde te bekijken wat de buitenwereld IN haar spiegelt en wat gezien wil worden in het licht van de ziel.
Integendeel.

Mijn verhaal over de relaties binnen ons gezin is een ‘beleving’ binnen wat onze ‘werkelijkheid’ is, waarbij de elite erbij gebaat is ons vast te houden in onze angsten voor verlies of verlating, ziekte of dood.

Het opende mij eens en te meer de ogen hoe we vastzitten in een bewust geschapen schijnwerkelijkheid, waarin we ageren vanuit tekort, afscheiding, schuld, schaamte, aangeleerde en diep vastgeroeste pijn, overtuigingen en indoctrinaties.

Zo manipulatief en slinks is het hele spelletje in elkaar gezet, dat het ons weghoudt van onze liefde en verbondenheid met elkaar.

Juist de triggers, hoe intenser, vaak hoe beter, zijn nodig en bedoeld om IN onszelf te gaan keren en ons lichaam te gaan horen, zien en voelen.

Want daar, op celniveau, ligt alles opgeslagen waar we nog niet in lijn zijn… niet in verbinding zijn met onszelf, waardoor we de verbinding met de ander ook kwijt zijn.
Daar is het ‘recept’ te vinden hoe we onszelf kunnen helen en door onszelf te helen, helen we het grote geheel.
Het grote geheel waar we allen één zijn…
en ik de ander herken als mijn andere mij…

En verliest het ego zijn/haar macht…
en leeft mijn ziel het Goddelijke licht en de Goddelijke liefde…

Deze tijd met haar heftige solar flashes leert ons wat zich in ons lichaam laat zien, te laten zijn…
Ons lichaam gerust te stellen en te laten gebeuren wat het ons toont…
Het te vertrouwen… het te omarmen en met liefde te belichamen…

Dat is de weg naar onze kracht… ons ware Zelf…
Om te kunnen worden wie we werkelijk ZIJN…

KRACHTIGE GODDELIJKE WEZENS!

Die bewust hebben gekozen voor een fysieke, aardse ervaring.
Juist ons lichaam leert dat ons…

Wij leren te laten zijn wat zich laat zien…

Lief te zijn voor wát zich laat zien…
Opdat we kunnen helen…

En zo met z’n allen de nieuwe aarde…
het paradijs creëren.

(… en dat begint voor mij hier… in het klein…
door mijn zoon… onze kleinzoon… in de energie
mijn liefde te blijven geven…)