Dit gedicht is geschreven naar aanleiding van de gevolgen van een heftige en ingrijpende gebeurtenis, waarover ik 20 februari jl. al schreef (zie “Als je je hart aan de wereld geeft”):Het acute hartfalen van mijn man en de lange periode, anderhalve maand, dat hij op de IC lag.Een tijd waarin het leven plots stilviel en … More Toen het hart haar rust terugvond… maar het lijf nog bleef voortsnellen…
… en je toch trouw blijft volgen je eigen TREDEN?‘t Is BIJVOET die je bij zal STAANkrachtig en vol goede moedje eigen weg te blijven GAAN… Lange tijd heb ik niets meer geschreven, terwijl normaliter het schrijven mij juist helpt mezelf beter te begrijpen. Door achter mijn IPad te kruipen die op dat moment een … More Wat… als grenzen worden overschreden?
We leven in een spannende, bewogen tijd, die vraagt om mee te bewegen met dat wat zich aandient. De solar flashes volgen elkaar snel op en ons fysieke lichaam moet zich aanpassen aan de nieuwe energieën. Het licht dient zich aan en trilt elk plekje aan wat nog in de schaduw ligt. Er is op … More Laten Zijn wat je Lijf laat Zien…
Een zachte roep…met het verzoek…ons lichaam te beluisteren… Echter zijn velen…Liever in de drukte en leven in denken en doendan het lichaam beluisteren, doorvoelen en dienen Ons hondje Shiva 13 jaar wordt ze binnenkort.Ze wordt/is dus een oud dametje.Maar… zoals ze was en deed en nog altijd is en doet… dartelt ze vrolijk met haar … More Zielsfluisteringen…
Natuurlijk door de Overgang 