Natuurlijk door de Overgang

Ik loop met mijn meisje door het bos
Ze blijft wat achter, laat haar handje los
Ik heb het niet in de gaten, loop gewoon door
Volg, zoals gewoonlijk, het door mij bepaalde spoor

Het voelt veilig deze door mij geplande weg te gaan
Ben het gewend, heb het immers altijd zo gedaan
Nu, vandaag, vertelt mijn lijf echter een ander verhaal
Het schiet in verzet, waarvan ik stevig baal
’k Versnel nog wat mijn tred
Om niet te hoeven voelen, wat er gebeurde zonet
’k Verwacht dat de rust zal wederkeren
Nee dus, mijn lijf gaat zich juist verweren
’k Schiet in paniek, de angst neemt toe
‘k Vecht en strijd, word echter alleen maar moe
Er zit niets anders op dan mijn pas te vertragen
Ben echter bang dat ik de pijn niet kan verdragen
De angst van stilstaan en overgeven aan
Ben zo gewend de voor mij bekende weg te gaan…

Ben echter op, moet gaan zitten langs de kant
Juist dan komt angst, krijgt paniek de overhand
Het voelt alsof ik van binnen word verscheurd
Kan niet meer, alleen maar overgeven aan wat gebeurt
Ik huil, loop over van verdriet
Zie geen toekomst, geen hoop in het verschiet
’k Ben mezelf totaal verloren
Denk bij mezelf: “ Was ik maar nooit geboren”…

In de intense wanhoop van dat moment
Vraag ik me af: “Heb ik mezelf wel ooit gekend?”
“Ben ik mezelf wel geweest?”
”Of was ik er voor de ander nog het meest?”
”Was wat de ander voelde, deed of zei…
toch misschien ‘n grotere waarheid voor mij?”
“Mocht ik van mezelf zijn wie ik mocht zijn?”
“Hield ik mezelf niet een beetje aan de lijn?”

Natuurlijk ben ik goed zoals ik ben!
Al wat ik voel, ervaar en van mezelf ken!
Ik ga nu loslaten de welbekende waan
Ga het anders doen, dan ik tot nu toe heb gedaan
Ik ben het waard te leven wat goed voelt voor mij
Zo wil ik het doen, mag van mezelf weer dichter dan bij

Dichter dan bij… maar waar is mijn kleine meid?
Ik had haar handje toch in mijn hand al die tijd?
Ik herinner me ineens heel vaag
Dat ik haar nog nauwelijks heb gezien vandaag
En ook niet gisteren en de dag daarvoor
Dat ze er was, ik haar niet zag, had ik totaal niet door
Tot mijn schaamte moet ik nu constateren
Dat ik haar veel te weinig aandacht heb gegeven
En daarmee me/kleine meisje ook niet ziend
In de liefde die ze eigenlijk heeft verdiend.

Dit zeggende bij mezelf, hoor ik geritsel in het kruid
Het is voor mij een welbekend, vertrouwd geluid
M’n meissie! Ze is terug gekeerd!
(Of heb ik mijn lesje nou geleerd?!?)
Wie heeft wie gevonden? Zij mij, of ik haar?
Of is zij nu dichter bij mij hier, of ik dichter bij haar daar?

‘t Is niet van belang, we hebben in liefde weer elkaar
En dat is waar het allemaal om gaat, nietwaar?

Lieve dames,
Dit gedicht draag ik op aan jullie, mede-Overgangers.

De afgelopen paar dagen ben ik mezelf weer behoorlijk voorbij gelopen.
Ik ben ook erg bevattelijk voor prikkels om mij heen.
Dat heb je helaas met hoog-gevoeligen! 😉
En helaas kan ik daarmee vaak nog moeilijk omgaan…

Ik voelde het in eerste instantie niet zo en had energie voor tien.
Dat is echter voor mij ook een valkuil, want dan neem ik toch weer al te gemakkelijk veel hooi op mijn vork en tegelijkertijd negeer ik dan de signaaltjes van mijn lichaam.

Dat gaat even goed, totdat de onrust in mij toeneemt en mijn lijf begint te reageren met buikpijn.
Ook word ik heel erg moe en prikkelbaar en ‘s avonds, als ik net in bed lig, krijg ik het benauwd, gepaard gaand met angst,- en paniekgevoelens, gevolgd door opvliegers die ik toch al een hele tijd niet meer zo heb gehad.

Op dat moment in bed kan ik er niet veel mee en probeer het zoveel mogelijk over me heen te laten komen, maar dat vind ik toch wel erg lastig!
Ik heb een druppeltje CBD olie genomen en ben uiteindelijk toch in slaap gevallen…

Tijd om weer even rustig aan te doen en ook tijd om bij mezelf na te gaan wat ik kan doen om weer met mezelf in balans te komen.

Mij helpt het al veel als ik creatief bezig kan zijn.
En ook een lange wandeling in het bos en yoga helpen me weer wat te relativeren.
Maar ook schrijven doet mij goed. Van een blog bijvoorbeeld.

In dit geval heeft het geresulteerd in een gedicht, zoals gezegd opgedragen aan jullie en aan iedereen die wel eens zulke gevoelens ervaart…

Als je een reactie wil achterlaten, zou ik dat heel erg fijn vinden.

Hier rechtsonder vind je een ‘VOLG’knop, of ga naar ‘Volgen’ in het menu.
Ik vind het heel leuk als je mij zou willen volgen.

Maar… voel je vooral vrij!!!