Natuurlijk door de Overgang

Enkelbijters… en Engelwortel

Het is onrustig in de wereld.
Het is onrustig in mij.
De zomer is bijna voorbij en ik voel de herfst al in de lucht hangen.

Als ik me mee laat deinen met de herfst-energie voert deze me mee, terug naar mijn kindertijd.
Mijn kindertijd, een tijd waarin ik al ontvankelijk was voor vele sferen en vibraties.
Een tijd, waarin ik al precies aanvoelde of een sfeer beladen was, of licht en vrolijk.

De beladen sfeer overheerste meestal. Deze voelde ik in de wereld om me heen, maar vooral thuis ‘hangend’ rond mijn vader. Maar in mijn ogen als kind hoorde dat er eenmaal bij hier op aarde en ik paste me aan, wist natuurlijk ook niet beter.
Hoe kon ik ook anders?

Ik had een goed stel hersens en mijn vader motiveerde mij om daarvan gebruik te maken.
Het voelde goed om te studeren; dan hoefde ik mijn diepste, pijnlijke zelf niet te voelen en was ik mijn vader ter wille in de hoop dat hij mij dan zou waarderen en liet blijken van mij te houden.
IJdele hoop…

Ik probeerde perfect te zijn. Ging daarbij tot het uiterste, daarbij mijn gevoelens en emoties negerend.
Als ik perfect zou zijn en goede prestaties zou neerzetten, zou mijn vader me zien en van mij houden.
Ik zou op deze manier zijn liefde wel kunnen verdienen…

Nee, dus. Want het was nooit goed genoeg…
Wat voelde ik me schuldig en onmachtig, dat ik niet degene was die ik werd verwacht te zijn…

Mede daardoor voelde ik me niet thuis in de wereld.
Altijd op mijn hoede… angstig…want, wat zou men van mij vinden als iets niet perfect zou lukken en als ik niet perfect zou zijn? Niet goed genoeg presteerde? Als ik liet zien, wie en wat ik werkelijk wilde en was? (Als ik dat überhaupt nog wist, want hoe ouder ik werd, hoe meer ik me aanpaste aan wat een ander voelde en nodig had, want dat voelde ik haarfijn aan.)

Ik was beslist geen dwarse puber.
Ik paste me immers aan aan wat ik waarnam om me heen, daarbij mezelf in wat ik voelde negerend.
Wel koos ik volgens mijn vader steeds de verkeerde vriendjes (waaronder mijn huidige man), heb me daartegen wel verzet en ging veelal mijn eigen gang ook al was mijn vader het er niet mee eens, wat hij mij liet merken door zich meer van mij te distantiëren.
Ik deed alsof het mij niets kon schelen, maar ondertussen huilde mijn hart vanwege het gemis aan begrip en vaderliefde.

Mijn vader is jong gestorven. Hartfalen.
Hij was pas 53 jaar.
Inmiddels ben ik 63 en ben nu tien jaar ouder geworden dan mijn vader.

Veel naar hem toe heb ik kunnen helen en de band met mijn vader is een groot stuk verbeterd (zie een van mijn vorige blogs ‘Natuurlijk door de Overgang, naar… mijn werkelijke Zelf (5): Ontmoeting met papa pimpelmees’).

Ik weet dat ik dit alles mee heb -moeten- maken, het was een keuze van mijn ziel.
En ondanks dat ik vele patronen heb kunnen oplossen, vele laagjes heb afgepeld, en ik bewust ben/word in wat er in en om mij speelt, word ik – en daarbij is de onrustige tijd van nu vaak een trigger – soms toch geraakt door nog aanwezige angsten in en om me heen.
Het is alsof een volgend laagje vraagt om te worden aangeboord.

Tijdens een van mijn meditaties kwam ik daarbij het volgende tegen, wat ik heb verwoord in het onderstaande gedicht:

Lees… hoor… bekijk je liever het muzikale gedicht?
https://youtu.be/QjGGCQ7PIMM

Groeit in jou je zielsbewustzijn, herken je
wereldse weerspiegeling in j’innerlijke beelden?
Blijf je krachtig trouw aan je ware leiding
als macht tracht jou in jeZelf te verdelen?

Durf je jouw schaduw te doorvoelen en omarmen?
Laat je je innerlijk licht erover schijnen?
Dan kan dát wat macht heeft over jou
niets anders doen dan gaan verdwijnen

Want… wordt jouw licht sterker
Leef jij waarvoor je bent gekomen
Zal macht hemel en aarde doen bewegen
j’innerlijk licht te willen doven

Net op het moment jij even wankelt
Je veld niet goed meer kunt bewaken
Weet macht ‘snaky’ in jou te glijden
en op een pijnplek aan te haken

Het zijn parasieten, genaamd Archonten
Die zich met onze levenskrachten voeden
Levend in de geestmatrix van de gastheer om van daar
menselijk bewustzijn te beïnvloeden

Wees vooral altijd voorzichtig
met het noemen van hun naam
Want dat is voor hen voldoende reden
zich te gedragen als een ‘zwaan-kleef-aan’

Daarom vanaf nu dus… enkelbijters
Gekomen om mensheid te manipuleren
In jou donkere emotionele energieën genererend
om die daarna te consumeren

Dus lief mens, houd je licht hoog
Heel je onverwerkte stukken
Wees je bewust van enkelbijters opdat
energie verorberen niet -meer- zal lukken

Ieder mens voelt zich wel eens zwak, moe
futloos… een welkome prooi voor entiteiten
Ik voelde mijn zonnevlecht krimpen van de angst
Bood aldus toegang tot enkelbijten

Want enkelbijters waren het
die zich onzichtbaar in mij vormden
Mij misselijk makend… met hun taaie tentakels
kwamen ze uiteindelijk naar buiten kronkelen

Maar niet, nadat ik hen streng en onomwonden
met krachtige bewoordingen had toegesproken
Daarbij hen herinnerend aan kosmische wetten
waaraan door niemand kan worden ontdoken

Ik weet, ik ben omringd door vele helpers
maar deze klus moest ik toch zelf klaren
Vereist is zelfbewustzijn op dat wat speelt
Dán pas kan m’n team zich achter mij scharen

Iedere keer weer, in veel van mijn processen
Als ik weer beland was op mijn zielepad
Zag ik in mijn droom of intuïtieve beelden
een verwante plant die voor mijn voetlicht trad

Ook nu weer, daar stond groot en fier
naar mij en ook naar jou uitreikend
Angelica Archangelica, ofwel Engelwortel… haar armen
naar mij… naar jou… de wereld spreidend

Archangelica, een krachtige beschermer
Zal op dat moment aan jou verschijnen
Als je door zogenaamde intruders
dreigt je eigen licht te ondermijnen

Archangelica, de wortel van de heilige geest
Maakt je bewust van spirituele krachten in je leven
Als engelen en gidsen, maar laat ook zien
als duistere machten aan jou kleven

Archangelica nodigt jou liefdevol uit
het contract per direct te gaan beëindigen
Door de indringer te bevelen weg te gaan
Om zo je eigen veld weer toe te eigenen

Ze geeft je daarbij vertrouwen mee dat
hoewel je dit oplossen alleen kunt zelve
Er immer bescherming en licht is om je heen
vanuit de goddelijke gewelven

Zo herstelt ze jouw verbinding
met de hogere, spirituele sferen
Door met haar armen krachtig uit te reiken
Daarbij duistere kracht te weren

Met haar wortels toont ze jou
de veiligheid van aarde-moeder
Door jouw plek in haar ten volle in te nemen
is de plaats vergaan voor de intruder

Stevig rechtop staat ze daar…
de stengel van Archangelica
Met haar statig voorkomen laat ze jou merken:
“Ik help jou je eigen aura te versterken”…

…”Zodat je daarbinnen inneemt
alle ruimte, alleen voor jou bedoeld
Komen er wonen ongenode gasten
zal dat door jou meteen worden gevoeld”…

…”en kun je hen bevelen
per direct jouw pand te gaan verlaten
Je eigen schaduw uit te nodigen… te helen… om dan
je geheelde Zelf ten volle toe te kunnen laten“

* Informatie ontleend aan artikelen van Alloya Huckfield.

Hoe mooi is dat we
door het plantenrijk
de wonderbaarlijkste boodschappen
krijgen aangereiktp

Als we oog hebben voor de onzichtbare wereld
gaat een ware wereld voor ons open
Zien we wat is echt en wat is schijn
Zullen we onze ziel niet -meer- aan de duivel verkopen…

Het is onrustig in de wereld.
Het is onrustig in mij.
De zomer is bijna voorbij; ik voel de herfst al in de lucht hangen…

Ík wéét dat het Licht al heeft gewonnen.
Ik wéét ook dat het duister nog grijpt naar laatste strohalmen, maar dat soms dit duister hét duister niet meer is, maar al is beLicht en dat het Licht mensen nog aanspreekt op hun angsten door zich te laten zien als zogenaamde duistere machten, juist om nog meer mensen te laten ontwaken.

Omdat ik zo gevoelig ben voor energieën om mij heen,voel ik ook hun angsten.
Of is het nog een angst in/van mij?

Ik voel dat enkelbijters nauwelijks tot geen invloed meer op mij hebben en mocht ik toch wat invloed van hen voelen, dan ben ik me daarvan meteen gewaar.
Mooi is dat Engelwortel me hierin ondersteunt!


Ik kwam hem tegen op een van onze reizen, kreeg toestemming hem uit te graven…

… heb hem gedroogd…

… om te gebruikten voor decocten en kruidenbitters.

Nu was echter de bloesemremedie van Angelica Archangelica beter op zijn plaats:

Nee, hier speelde wat anders! Een andere, dieperliggende laag kwam hier naar de oppervlakte.
Een oude angst… van niet perfect en goed genoeg zijn…

En zelfs naar mijn lichaam toe voerde ik deze perfectie door: angst sloeg toe bij iedere – wat ik zag als – imperfectie in en op mijn lichaam. Dat was niet goed… en mocht van mij niet zijn en gaf angst voor ziekte en zelfs mogelijk de dood!
En als er dan veel angsten zijn in de wereld om me heen, ontstaan uit aangeleerde patronen, overtuigingen en percepties, triggert dat elkaar en weet ik niet meer zo goed of het mijn eigen angst is of collectieve, wereldse angsten.

Ik werd me hiervan bewust en gelukkig kan ik even later, of een tijdje later, mezelf toestaan om ernaar te gaan kijken vanuit mijn hogere Zelf, mijn hart.

Toen ik naar binnen ging in mijn hart, kwam ik bij mijn vader uit… en bij mijn opa, de vader van mijn vader… en bij mijn vader’s broers …

Mijn opa was en werd door iedereen her,- en gekend bij ons in mijn geboortedorp.
Hij was een man, die ik me herinner als fel en veeleisend.
Als klein kind stootte ik, toen mijn opa ziek op bed lag, per ongeluk een flesje oogdruppels om dat naast zijn bed stond. Mijn opa was te ziek en reageerde niet, ook niemand anders veroordeelde me, maar voor mij voelde het alsof ik iets had gedaan wat verschrikkelijk was.
Ik ging trouwens nooit graag bij opa op bezoek.
Mijn oma, zijn vrouw, was veel liever en begrijpend.

Toen ik tijdens mijn meditatie ging kijken naar ‘wat hier speelde’, zag ik dat het patroon van mijn vader naar mijn opa toe hetzelfde was als dat van mij naar mijn vader toe (en andersom).
Zo had ik er nog nooit naar gekeken!

Ik zag dat mijn vader probeerde de liefde van zijn vader, mijn opa dus, te verdienen door erg goed zijn best te doen. Maar hij werd daarin niet gezien…
Ik zag dat zijn broer Harry – tevens jong gestorven – hetzelfde deed, maar ook hij werd niet gezien…
Ik zag ook het verdriet wat dit ‘niet gezien worden’ deed met mijn vader en zijn broer.
Ze konden hun verdriet niet kwijt en verdronken hun pijn in alcohol…

Mijn vader had gefaald.
Nu wilde hij via zijn dochter, via mij dus, laten zien hoe waardevol hij zelf was door bij mij de nadruk te leggen op ‘goed je best doen want dan word je gezien en verdien je de liefde’ (dit speelde zich natuurlijk onbewust af).
Maar hij kon zichzelf de waarde (=liefde) niet geven via mij.
En ik… ik vond mezelf steeds waardelozer en niet goed en perfect genoeg…

Nu ik het patroon eenmaal kon zien, was ik in staat dit energetisch in de familie te gaan helen.

Zo mooi om te zien hoe dat de broers – ‘echte’ broers en halfbroers (opa was twee keer getrouwd; mijn vader was het jongste kind uit een gezin van dertien, van opa’s tweede vrouw Dora) zichzelf heelden door gebroederlijk de armen om elkaar heen te slaan en elkaar de liefde te zien geven.
En ook aan opa die midden in hun kring stond.
En vervolgens kwamen achter hen hun zussen en halfzussen, die als meisje/vrouw hun overgeërfde rol van zorgers en verzorgers toebedeeld hadden gekregen, dat als zodanig hadden aanvaard, maar nu hun vrouwelijke krachten ‘uitdeelden’ door zich te plaatsen rondom de mannelijke energieën.

Toen ik uit mijn meditatie kwam, voelde ik dat energetisch veel was gebeurd en opgelost, maar dat ik het lichamelijk nog moest verwerken.
Mijn maag voelde vol en zwaar, terwijl het ochtend was en ik nog niet had gegeten.
Meteen werd ik me ervan bewust dat dit gevoel met het helen van de familielijnen te maken had.
Door mijn lijf toe te staan te geeuwen, te boeren en te ontladen, was dit gevoel al snel verdwenen.

Zoals altijd kwam ook nu een plantje naar voren dat ik in deze heling mee mag/zal nemen, namelijk Paarse Dovenetel (waarover ik nu niet verder uitweid, anders wordt het verhaal te lang ;)).

De kleur paars was sowieso in deze heling van belang, ook in de vorm van een amethist die zich liet zien.

En dat herinnert me er weer aan dat ik als jong meisje met mijn vader naar een edelsteenslijperij ben geweest.
Mijn vader had vertrouwen in de werking van edelstenen. Hij droeg er regelmatig eentje aan een speldje onder zijn hemd.
Mijn moeder kwam regelmatig onderhemden tegen met een gaatje erin, veroorzaakt door het speldje.

Tijdens het bezoek aan de slijperij mocht ik van hem een hanger, oorbellen en een armband uitzoeken.
Het werden sieraden van amethist.
Die ervaring was ik totaal vergeten. Nu kwam hij weer in mijn bewustzijn.

Net zoals de liefde nu, na deze heling, en dan nog vele malen sterker!!!

Ik kan nu met meer liefde naar mezelf, mijn eigen lichaam en haar gewaarwordingen kijken.
Dat wil niet zeggen dat ik niet soms weer in de angst schiet voor bepaalde lichamelijke gewaarwordingen, maar ik kan er op een zachtere manier naar kijken en word niet meer ‘ in bezit’ genomen door de angst.

Er zal zich vast weer een ‘ander laagje’ aandienen om geheeld te mogen worden. Dat hoort bij het proces.
Ik ben benieuwd of ik daar met dezelfde liefde voor mezelf en mijn lichaam naar kan kijken!

Maar wat is de energie nu veranderd!
Alles is stiller, liefdevoller.
Wat een verschil tussen toen en nu!
Ik voel dat deze zachte energie nog verder zal doorwerken.
Angst is niet meer nodig; ik word geleid.
Wat fijn, die zachtheid.
Wat heerlijk, die vrede en lichtheid in mezelf!

Nu wil ik je nog een fijn recept aanbieden met Engelwortel, namelijk een heerlijke bodycrème!

Angelica Archangelica, die je de leiding en bescherming laat voelen van geestelijke wezens, vooral bij grensoverschrijdende ervaringen zoals geboorte, dood en als je je beweegt in andere dimensies.
Engelwortel helpt je als je je afgesneden voelt van spirituele leiding en bescherming.

Wat heb je nodig?
* Aloë Vera gel

* Shea Butter

* Een olie die je fijn vindt (ik heb gekozen voor Kleefkruid-olie vanwege de verzachtende werking bij huidproblemen, vooral bij een droge huid)

* Etherische olie van Engelwortel, Geranium en Vetiver (De laatste twee zijn een persoonlijke keuze van mij, ik vind ze gewoonweg heerlijk, maar jij maakt daarin je eigen keuze)

* Een staafmixer met garde
* Een kom of mengbeker
* Een metalen lepel
* Een bewaarpot

Je gebruikt ze in een verhouding van 4 : 3 : 1, d.w.z. 4 delen Aloë Vera gel, 3 delen Shea butter en 1 deel olie.
Ik nam 100 gram Aloë Vera gel, 75 gram Shea butter en 25 gram olijfolie.

– Zorg dat je gereedschap, ook je bewaarpot goed schoon is (als deze laatste van glas is, kun je hem steriliseren in de oven; ik gebruik een pot van plastic).
Ik desinfecteer/spray alles met alcohol en zodra deze is vervlogen, kan ik gaan beginnen;

– Schep de Aloë Vera gel, de Shea butter en de olie in een kom en mix deze tot een smeuïge massa;

– Voeg daarna de etherische olie – oliën – naar behoefte toe. Ik heb voor mijn hoeveelheid ongeveer 30 druppels genomen in totaal. Van de Engelwortel gebruik je het minst, ongeveer een kwart aan druppels op de totale hoeveelheid etherische olie;

– Schep het mengsel in de pot, voorzie van naam en datum,
en… klaar is je heerlijk voedende, verzorgende, verzachtende, hydraterende én beschermende bodycrème!

Beschermend op zowel fysiek, emotioneel als spiritueel gebied.

En een pure liefdevolle verwennerij voor jezelf en je lichaam!