Natuurlijk door de Overgang

Rubus… en uterus
(en de eenwording van man en vrouw)

Dit is mijn verhaal…

Een verhaal over vrouw-zijn, vrouwelijke integriteit en mijn heilige vrouwelijkheid.
Dit is ook een verhaal over BRAAM en bewustwording en heling van de vrouw in mij en de integratie van mijn vrouwelijke en mannelijke delen.

Aan het proces van heling hebben BRAAM en ook andere kruiden bijgedragen.
Daarbij heb ik enkele braam-recepten toegevoeg;
Ik maak namelijk bramensaus, bramenjam, fruitleer van bramen, een yoni-hydrolaat, en -infusie én een yoni-mandala.

Wil je kans maken op een yoni-infusie? Benoem de kruiden die ik heb gebruikt, en laat het me vóór 15 september weten op smolenaersa@gmail.com


Maar eerst kun je in mijn verhaal mijn gedicht lezen – óf beluisteren als muzikaal gedicht op:

https://youtu.be/fNP4p5facAc

Over hoe mijn vrouwelijke helings,- en creatieproces is ontstaan en gegroeid dankzij mijn kleine jongen en BRAAM!

Veel lees,- kijk,- en luisterplezier!

Liefs…

Dag mijn lieve jongen
Ik wil graag even met je praten
Helaas kan ik je nu fysiek niet zien
Hoop energetisch bij je aan te haken

Want, mijn lieve jongen
Toen jij groeide, warm geborgen in mijn buik
Werd ik door enorme angst bevangen
Veranderde mijn, voor jou veilige plekje, in een ware fuik

De toen gestelde diagnose
zette mijn modus in stand overleven
Tegelijkertijd ontstond een enorme drang
voor jou te zorgen en niet op te geven

De angst voor wat zou kunnen komen
bleef echter al die tijd latent bestaan
Ook al wilde ik jou ervoor beschermen
Het bleek toch niet aan jou voorbij te kunnen gaan

Je werd geboren, mijn lieve jongen
en bezag de wereld met angstige ogen
De enige manier dat ik jou gerust kon stellen
was aan de borst, onder het zogen

Niettemin mijn jongen, wist je je steeds weer aan te passen
aan de wereld zoals die zich aan jou liet zien
Ik heb bewondering hoe je je manifesteerde
Jouw plek hier innam, zoals je had verdiend

Ik merkte dat ik m’n angst voor ziekte en dood
in mezelf had kunnen parkeren, en
dat het vele schaduwwerk wat ik deed
me leerde m’n Zelf meer vorm te geven

Tot voor kort, mijn jongen, want toen kwam jij
in behoorlijk zwaar weer terecht
Daarbij kwamen we beide, ieder op eigen wijze
met onszelf in ‘n, niet te ontkennen, innerlijk gevecht

Mijn lieve jongen, hoe moedig en krachtig
ga jij je lessen aan
Niet negerend, juist jezelf confronterend
Met eigenliefde, wel te verstaan

Daar kan ik nog veel van leren
Brengt in herinnering een opdracht die nog stond
Die ik dacht te hebben kunnen helen, echter nu
zich openbarend als een oude, toch nog diepe wond

Een wond, die wordt opengereten
bij het zien van rood en bloed
En vooral als dit van onder uit mij zou komen
doet dit mijn gemoed geen goed

Alleen al bij de gedachte
berooft het mij van energie
Verlies daarbij over mijn lichaam
compleet de controle en regie

Trek me terug uit wat mogelijk
tot, en ín mij zou kunnen komen en gaan
Mijn grenzen strak beschermend, niet wetend dat
ik de deur naar mezelf én de ander dicht zal slaan

En nu kom jij, mijn lieve jongen
een deur in mij wijd open zetten
Onbewust mij vragend familielijnen te helen, en
mind, body en spirit te gaan resetten

Ik ben me zeer bewust dat ik
hiermee dien iets groters dan mijn eigen helen
Door te mogen putten uit het oneindige veld van liefde
is het resultaat meer dan de som der delen

Heling in eerste plaats van mezelf en dan
van de voor en na mij komende familieleden
in eerdere, hedendaagse en toekomstige tijden
met vergeving van wat ik en anderen doen en deden

Zodat ook naar jou toe, mijn jongen
Ruimte komt jouw prille bestaan te helen
Ons’ gezamenlijke koorden van angst versoepelen
Beider geschiedenis kan worden herschreven

Dat is hard werken
En gaat niet over een nacht ijs
Het vraagt om volledig hartsvertrouwen
Ik krijg namelijk geen bevestiging of bewijs…

… dat ik het goed hebt gedaan
Dat de lucht is geklaard, heling is geslaagd
en ik jou, mijn lieve jongen, nu
anders ben gaan dragen, heb gebaard

Opdat ik loslaat dat mijn eigen Yoni
enkel bedoeld is ‘n ander te behagen
Weer liefheb al mijn vrouwelijke aspecten
Nu op een tantrische manier gedragen

Ik weet ook dat ik
wordt gesteund en ook geleid
door engelen en gidsen, en zij
hebben mij steeds tekens aangereikt

Als ik met open oor en oog luister en kijk
Mag gaan zien Natuur haar schoot
Zie ik BRAAM, die net als jij, mijn jongen
een tijd in ‘braam’moeder heeft gewoond

Daar groeide en gedijde ze
Ontwikkelde zich van groen naar donkerrood
Met stekels weliswaar om duidelijk te stellen
dat met haar grenzen niet mag worden geklooid

Zo laat zij mij op stekende toon weten
mocht ik mijn eigen, heilige territorium schenden,
en mijn eigen ruimte en intieme rechten pareren, zij dan
een manende, doch liefdevolle boodschap naar mij zal zenden

Net zolang totdat ik zal begrijpen
dat wat ik voel niet mag negeren
Soms gaat dat gepaard met ziekte
als ik niet zie de les, die ik mag leren

Maar nú heb ik de les begrepen
Weet, wat BRAAM intuïtief laat weten:
”Eer de ruimte van je heilige vrouwelijkheid” en
”Jij bepaalt óf en met wie jij daar wil ‘daten’”

En kijk, BRAAM spreidt uit haar armen
Reikt naar de kosmos en naar Gaia t’rug
Met deze verbinding wil BRAAM mij zeggen:
”Ook jij bouwt mee aan een nieuwe brug…

…die voelen en denken met elkaar verenigt
in een dimensie overstijgende liefdesspiraal
Innerlijke man en vrouw met elkaar versmolten
Aarde en geest één in de heilige graal

BRAAM is als foetus
Groeiend uit ‘braam’moeder Aarde
Net als iedere vrouw haar uterus
vol vreugde nieuw leven uit zal dragen

Nieuw leven… een nieuwe wereld…
Man en vrouw volledig in elkaar opgegaan
Waar in eenheid heilige liefde wordt bedreven
Samen creërend het ware goddelijke bestaan

Nú is het dat ik ben mogen gaan begrijpen wat de essentie is van een boodschap die ik jaren geleden al heb mogen ontvangen, maar waarvoor het toentertijd blijkbaar nog niet het juiste moment was om mezelf daarin te helen, of beter gezegd, volledig te kunnen helen.

Eigenlijk is het begonnen in mijn tienertijd.
Ik was een blije meid, genietend van het leven en ook van de eerste prille liefdesrelaties.
Jong, puur, mijn eigen ontluikende lichaam en dat van mijn vriendje ontdekkend en koesterend, maar ook -zoals me werd gezegd- onbezonnen en onwetend over seksualiteit.
Vooral mijn moeder heeft me voorlichting gegeven, daarbij -ook zij is een kind van haar tijd- vooral mij duidelijk makend wat intieme gemeenschap voor ‘kwalijke’ gevolgen kan hebben en zeker niet reppend over een mooie, intense verbondenheid en een heilige staat van extase.
Maar, zoals ik al zeg, ook zij was een kind van haar tijd en heeft die ultieme gevoelens naar grote waarschijnlijkheid ook niet kunnen en mogen ervaren.

Rond mijn zestiende moest ik -en daar kon ik ook absoluut niet omheen- naar de huisarts voor de anticonceptiepil, want (en dat was vooral afkomstig van mijn vader) het zou toch ten allen tijde moeten worden voorkomen dat ik in verwachting zou raken.
Dat bezoek aan de dokter leverde mij de eerste traumatische ervaring met betrekking tot seksualiteit; ik had dan wel een vrouwelijke arts, maar geheel onvoorbereid werd er een speculum in mijn vagina geduwd.
Daarna kreeg ik ‘de pil’ voorgeschreven en kon ik weer naar huis.

Het zaadje was echter geplant, ook al kon ik nu hoogstwaarschijnlijk niet meer in verwachting raken en werkelijk mannelijk zaad zich niet meer in mij nestelen.
Ik kreeg het gevoel dat, iedere keer als ik intiem was met een jongen, ik iets onreins en kwaads deed.
Bovendien lieten mijn ouders, en met name mijn vader, me weten dat ik te veel wisselende contacten had, waarvan ik nu weet dat dat helemaal niet zo was, maar wat wel veroorzaakte dat ik mezelf door de jaren heen als een vrij losbandig type ging zien.

Echt genieten van mijn lichaam en van seksualiteit werd langzamerhand minder. Niet dat ik dat in de gaten had, heb ook nooit mijn werkelijke gevoelens naar mijn partner toe gefaked, maar als ik erop terugkijk, ben ik beetje bij beetje mijn innerlijke ‘toegangspoort’ energetisch gaan afsluiten, gaan begrenzen.

Toen ik 34 jaar geleden in verwachting was van mijn jongste zoon vloeide ik, verloor wat vocht, waarop de -mannelijke- huisarts besloot een uitstrijkje te maken.
Weer een onverwachte, onvoorbereide indringing in mijn intimiteit én ook in de ruimte van mijn ongeboren kind, wat weer een oude angst in mij naar boven haalde.

De uitslag van het uitstrijkje was niet goed.
Mijn wereld stortte in.
Er was nog even sprake van dat de vrucht mogelijk niet kon blijven zitten, wat gelukkig een paar weken later werd ontkracht.

Maar wat waren het spannende weken… maanden…
Ik heb de hele zwangerschap in angst geleefd en beleefd met ook een grote bange vraag hoe het na de bevalling met mijn kindje zou zijn en wat er daarna met mij zou moeten gaan gebeuren…

Mijn zoon kwam ter wereld. Wat was hij mooi en ongeschonden!
Geen spatje bloed zat op zijn lijfje en hij kreeg een tien als Apgar-score.
Zo -lichamelijke- gezond was hij!
Dat hij zoveel huilde? Tja, dat hoorde erbij…

Na mijn kraamperiode, twee maanden later, moest dan toch een exconisatie gaan plaatsvinden.
Nadat eerst weer een uitstrijkje was gemaakt… een colposcopie had plaatsgevonden… en weer een uitstrijkje aan de hand waarvan voor een exconisatie werd besloten.
Weer een indringing in mijn intimiteit…
Mijn gevoel stribbelde tegen, maar het ‘moest’.
Zo was nu eenmaal het protocol en dat volgen was voor mij het beste om erger te voorkomen, namelijk baarmoederhalskanker.

Op Wikipedia staat het als volgt omschreven:
Exconisatie is in de gynaecologie een veelvoorkomende kleine ingreep waarbij de opening van de baarmoederhals naar de vagina wordt omsmeden en een kegelvormig stukje weefsel als geheel wordt verwijderd, zodat er een wijdere opening achterblijft.
Het doel is meestal het verwijderen van bij een uitstrijkje of colposcopie gevonden abnormaal weefsel…
Voor de vrouw heeft de ingreep meestal geen merkbare gevolgen…

Een paar, weer angstige, spannende maanden later volgde weer een uitstrijkje…
Weer twee tot drie spannende weken wachten op de uitslag…
Gelukkig! PAP 1!
”Over een half jaartje gaan we weer eens kijken”…

Zo leefde ik van het ene halve jaar in het andere.
Echt genieten van mijn kinderen (ik heb nog een zoon die vier jaar ouder is) kon ik niet.

Ik wilde ze allebei het beste geven.
Toen de oudste een paar jaar oud was, was ik gestopt met mijn werk in het Speciaal Onderwijs aan gehoorgestoorde kinderen (zoals dat toen nog heette), omdat ik er ten allen tijde voor mijn kinderen wilde zijn.

De eeuwige angst bleef echter altijd op de achtergrond aanwezig…

Any way…
Aan de borst had ik een tevreden kindje.
Dat waren de momenten, waarop mijn jongste rustig was en in slaap viel.
Het waren intieme momenten met mijn kleintje, waarop ik het gevoel had hem troost te kunnen bieden en hem kon leren te wennen aan de ‘boze’ wereld.
Negen maanden lang heb ik hem borstvoeding kunnen geven, waarvoor ik zeer dankbaar ben.

De jaren gingen voorbij met, natuurlijk, de halfjaarlijkse controles.
Een groot deel van de tijd was ik bezig met overleven in plaats van te leven.
Dat dat niet altijd het geval was, heb ik hoofdzakelijk aan mijn kinderen te danken.
Voor hen wilde ik er zijn.
Het deed me ook goed om te zien dat mijn jongste zoon het ondanks alles goed deed.

Ik ben erg dankbaar dat mijn man een cursusruimte voor mij bouwde, waar ik voornamelijk kinderen met een bijzondere vraag (zo noem ik de ‘gelabelde’ kinderen met autisme, ADD, ADHD enzovoort liever) ondersteunde hun creativiteit optimaal te ontplooien.

Maar de angst bleef altijd op de achtergrond aanwezig, doordat ik ieder half jaar weer voor een uitstrijkje moest gaan.

En toen was het op een gegeven moment weer mis!

Ik wil je een lang verhaal besparen, want weer volgde een -mislukte- exconisatie (er zat teveel littekenweefsel)… bloedingen…dichtbranden… toch weer bloedingen… uitstrijkjes…

Ik was het zat!
En… hoewel de noodzaak er medisch gezien niet was, besloot ik voor een uterusextirpatie of hysterectomie, oftewel, ik wilde mijn baarmoeder laten verwijderen om van al het gezeik van bloedingen, uitstrijkjes af te zijn en weer te kunnen gaan LEVEN.
Ik zag het als de laatste pijnlijke inbreuk die ik moest laten gebeuren in mijn intieme vrouwelijkheid.

Wist ik toen veel…

Ik wist me wel weer meer op andere dingen te richten dan alleen op dat, wat er uit mijn onderlijf mocht vloeien.
Tot die andere dingen behoorde ook meer aandacht voor spiritualiteit, die juist door alles wat was gebeurd, in mij was aangewakkerd.
Daardoor heb ik mezelf veel kunnen helen en me mijn energetische baarmoeder weer toegeëigend.

Dacht ik… voelde ik… en is ook voor een groot deel zo…
Tot mijn jongste zoon, mijn lieve, kleine jongen uit het gedicht hierboven, in extreme paniek geraakte nadat zijn lievelingsdier, zijn kater Juno, onverwacht overleed en bij hem door dit heengaan zijn emmer overliep en angst en stress uit het verleden weer de kop op staken.

Niets zo pijnlijk voor een ouder als te zien dat je kind zo wanhopig en verdrietig is…

Ik bewonder mijn zoon hoe snel hij tot het inzicht kwam wat hij voor zichzelf kan/kon doen om zichzelf terug te vinden en weer zichzelf te kunnen worden.
Dat maakt het verdriet om het verlies van zijn lieve maatje Juno niet minder, maar maakte hem wel bewust van de noodzaak zijn leven op een andere manier vorm te geven.

Ja, katten -huisdieren- zijn wijze wezens, die met reden een tijdlang in ons leven zijn…;)

In mij werd een oude, openstaande (hierboven benoemde) wond opengereten. Tegelijkertijd ben ik hem, ondanks dat het moeilijk was om mijn zoon zo te zien, heel dankbaar dat hij mij ‘wees’ op een ongeheeld stuk in mezelf en ik de gelegenheid krijg dit nu te helen.

Door wat er nu gebeurde met mijn jongen, bemerkte ik bij mezelf dat er toch nog een stukje zat wat niet helemaal was geheeld.

De tijd was rijp om daarmee nu aan de slag te gaan.
Ik weet dat het zich nu aandient, omdat het helemaal bij mij past op dit moment en ik het aankan.
De verbinding met mijn eigen hart, met mijn intuïtie, is gegroeid en ik kan er gemakkelijker contact mee maken.

Nog niet altijd vertrouw ik de boodschappen die ik krijg helemaal, maar heel vaak komt later -juist als ik het niet verwacht- een bevestiging door een teken, iets wat ik lees of iets waar plotsklaps mijn aandacht naar uitgaat (zoals ‘Braam’ in dit geval).

Zo kwam ik ‘bij toeval’ in aanraking met de vijf biologische wetten van dokter Hamer.
Juist op dit moment… precies op de voor mij juiste tijd…
Daaruit bleek dat aan mijn ‘ziekte’ een seksueel frustratieconflict of vrouwelijk territoriumverlies-conflict ten grondslag ligt.
Ik voel dan hoe ik mee resoneer; ik ben niet alleen, maar met velen, die in dezelfde situatie en/of fase verkeren en dat versterkt en heelt elkaar.
Dat is mooi!


Ik kan merken dat de energie stijgt en er meer licht binnenkomt.
Soms is dat heftig en reageert mijn lichaam daar enorm op met onrust of lichamelijke ongemakken, maar ik ben dankbaar dat ik daarop mag meeliften.


Sinds kort ben ik me bewust (of sluit hij zich nu bij me aan door mijn ‘staat’ van bewustzijn) van mijn (nieuwe?) gids.

Zijn naam is Thom, of Thomas.
Nu weet ik waarom hij op mijn bewustzijn van dit moment aansluit:
Ik heb me als vrouw lang afgesloten van mijn vrouwzijn door de man in mij de voorkeur te geven. Door het vrouwelijke stuk in mij steeds meer te helen, schoof ik de man in mij van me af en daarmee in de buitenwereld alles wat met ‘de man’ van doen had in mijn ogen, zoals hun hardheid, stugheid, denken en handelen zonder te voelen.

Ik weet dat, door de afwijzing van de man in mij, de buitenwereld me dit spiegelt.
Als ik de buitenwereld (lees ook: mijn relatie) afwijs, keer ik eigenlijk een stuk in mezelf de rug toe.
Steeds als ik me stoor of irriteer aan mijn partner of andere relatie, zegt me dat wat over een eigen ongeheeld mannelijk stuk.

Het mooie is dat Thom(as) me hiervan bewust heeft gemaakt!

Hij leert me mijn eigen mannelijke deel te omarmen in plaats van af te wijzen om daarmee mijn vrouwelijke deel in mezelf te kunnen zuiveren, tot eenheid in mezelf te kunnen komen en de man en vrouw in mezelf te integreren in licht en liefde.

En dan nu over ‘Braam’.
Waarom verschijnt zij aan mij/ons op dit moment?
Waarom nu?

Zij heeft en waardevolle boodschap, biedt mij een les, zodat ik mag gaan zien, begrijpen en helen.
Je leest erover in mijn gedicht.

Graag wilde ik het geheelde met al mijn zintuigen gaan manifesteren.

Hoe?
Je kent me, hè!

Door met handen, neus, en mond Braam fysiek te voelen, te betasten, te ruiken en te proeven en met Braam te creëren.

Beide hebben we als moeder ‘Aarde’.
En scheppen we uit moeder Aarde.
Daarnaast scheppen we mee aan een nieuwe aarde, aan een nieuw bewustzijn.

Ik draag hier graag aan bij door mijn verhaal en hieronder enkele ‘Braam’recepten met jou te delen, door…
tongstrelende bramensaus, bramenjam en braam-fruitleer te maken.

Mede om mijn fysieke lichaam te voeden, maar ook om mezelf liefdevol te confronteren met braam’s consistentie en kleur om ook op die manier mezelf te kunnen helen.

Bramensaus

Wat heb je nodig?
* 250 gram bramen
* Sap van 1/2 citroen
* Zoetstof naar keuze (ik gebruik meestal Erythritol)
* 1 eetlepel water
* passe-vite
* gesteriliseerde fles

Bereiding:
– Was de bramen voorzichtig, laat ze uitlekken en haal ze door de passe-vite, zodat er geen pitjes in het sap/de puree achterblijven.

– Breng het sap/de puree met het citroensap, het water en de zoetstof (naar eigen keuze en hoeveelheid) aan de kook;

– Blijf rustig roeren, terwijl je de saus 3 à 4 minuten laat doorkoken;
– Schenk het sap in een gesteriliseerde fles, zet deze op z’n kop en laat het geheel afkoelen.

Je hebt nu een heerlijke saus voor over de yoghurt, in de smoothie of verwerkt in gebak.

Na opening is de saus enkele dagen houdbaar in de koelkast.
Ik zet sowieso de fles in de koelkast, meteen nadat de saus klaar en afgekoeld is.


Zoals je ziet, is de saus geen lang leven beschoren!

Bramenjam

Wat heb je nodig?
* 600 ml bramensap (doordat je de bramen hebt ontdaan van de pitjes in de passe-vite)
* 22 gram Konfitura
* 35 – 40 ml citroensap
* Zoetstof naar keuze (Ik koos weer voor Erythritol)
* Gesteriliseerde potten

Bereiding:
– Voeg in een pan al roerend beetje bij beetje de Konfitura bij het sap;
– Voeg dan het citroensap toe en de hoeveelheid zoetstof naar keuze;
– Breng het geheel aan de kook en laat daarna de substantie 3 minuten sudderen (blijf nog steeds roeren);
– Schenk de hete jam in gesteriliseerde potten en zet deze 5 minuten op de kop.
– Voorzie de potten van etiketten met naam en datum.

De jam kun je buiten de koelkast bewaren.
Zodra je hem gaat gebruiken, is hij nog enkele dagen in de koelkast houdbaar.

Braam-fruitleer

Wat heb je nodig?
* Ongeveer 300 gram van pitten ontdane bramen (zie hierboven)
* Een handvol blauwe bessen, of bosbessen
* Twee bananen
* Een blender
* Een voedseldroger of oven, instelbaar op 42 graden

Bereiding:
– Mix de bessen en bananen in de blender tot mousse;

– Voeg ze toe aan de bramensaus en smeer de pulp uit over het siliconen matje van de voedseldroger (de hoeveelheid is genoeg om ongeveer drie matjes te bedekken).
Schud voorzichtig, zodat de pulp zich gelijkmatig kan verdelen;

– Plaats de platen met de fruitmatjes in de droger en stel de temperatuur in op 42 graden.
Afhankelijk van de gebruikte droger duurt het 9 – 17 uur.
Controleer regelmatig en keer het matje zodra dat mogelijk is.
Het matje moet flexibel zijn en aan een kant nog een beetje plakkerig (wat zo dadelijk ook als plakrand gaat dienen).
– Benut de hele breedte van het matje om een ronding af te tekenen met een mesje.

Daarna knip je spiraalsgewijs in. Houd daarbij ongeveer 3 à 4 cm afstand tussen de kniplijnen.

– Vervolgens rol je de spiraal op, beginnend aan de buitenzijde.
Krul af en toe de bovenkanten een beetje om, zodat het fruitleer de vorm van een roos krijgt.
Tot slot plak je het laatste strookje, wat een rondje is, tegen de zijkant en onderkant van de roos, en… klaar is jouw roosje!

Je kunt van de restjes nog kleine roosjes maken, of oprollen en kneden tot snoepbolletjes. Heerlijk!

Deze roos/roosjes heb ik verwerkt in een mandala.

Niet zomaar een mandala, maar een mandala van het vrouwelijke reproductiesysteem!
Mijn eigen Yoni!
Zo leuk, en ook helend om te maken!

Daarin zijn tevens kruiden, bladeren en bessen gebruikt. Allemaal gericht op zuivering, verzorging en heling van mijn en jouw vrouwelijkheid.

Van dezelfde kruiden, planten en bladeren heb ik een hydrolaat gemaakt, waarvan ik een kleine hoeveelheid toevoeg aan eventueel een vaginaal douche of een zitbadje.
Een heerlijk ontspannen muziekje erbij doet wonderen!

Daarbij mag een passende kruideninfusie natuurlijk niet ontbreken.

Als je de mandala bekijkt, kun je ontdekken welke kruiden ik speciaal voor het vrouwelijke reproductiesysteem in de infusie heb gebruikt.
Weet je alle kruiden te benoemen?
(Ik help je door de eerste letter ervan te duiden en de werking van het betreffende kruid te benoemen)

Stuur mij de namen van de twaalf kruiden door vóór 15 september 2022 (smolenaersa@gmail.com) en maak kans op deze Yoni-kruidenmix!

Hier zijn de Yoni-kruiden (welke nog meer werkzame eigenschappen hebben dan alleen op het vrouwelijk reproductiesysteem; ik benoem alleen de werking voor de vrouw en de vrouwelijke geslachtsorganen):

* B……: wordt gebruikt om onregelmatige menstruatie en menstruatiepijnen tegen te gaan, ook bij PMS, opvliegers en endometriose;
* B….blad: geeft vitaliteit, stimuleert hersenen zodat je beter informatie kunt verwerken, gaat botontkalking tegen, bij witte vloed en overmatige baarmoederlijke bloeding;
* D……blad: is krampstillend bij hevige menstruatiepijnen;
* F…….blad: reguleert de cyclus, bij pijnlijke menstruatie, versterkt de baarmoederspieren als je in verwachting bent (gebruik na 34 weken zwangerschap, maar ook als je niet in verwachting bent zorgt het voor een betere doorbloeding van de baarmoeder), zorgt voor milder bloedverlies na de bevalling, helpt de productie van moedermelk beter op gang te komen, helpt tegen ochtendmisselijkheid;
* G………: is een tonicum voor de baarmoeder, is menstruatiebevorderend en -regulerend, bij pijnlijke menstruatie, tegen genitale ontstekingen;
* G.… ….: is schimmelwerend, bestrijdt bacteriën en is infectieremmend. Preventief gebruik bij blaasontsteking;
* K……: heeft kalmerende eigenschappen, vermindert menstruatiekrampen, bij PMS, tegen bacteriële infecties;
* M……….: tegen migraine en andere hoofdpijn, bij bacteriële infecties, bij menstruatiekrampen;
* M………..: als adjuvans (= een stof die andere stoffen beter maakt in hun geneeskrachtige werking, maar die op zich geen geneeskracht hebben, ondersteunt andere kruiden in hun helende werking) bij hoofdpijn en blaasontsteking, bij cervixdysplasie (=afwijkingen in de cellijnen van de baarmoederhals), ter preventie van baarmoederhalskanker;
* R…. ……: vermindert overgangsklachten zoals opvliegers, helpt botsterkte te behouden, tegen witte vloed, werkt mogelijk preventief voor vele hormonale klachten die in heel veel gevallen te maken hebben met een teveel aan oestrogenen;
* S….: zorgt voor een balans in de hormoonhuishouding, bij pijnlijke menstruatie, bij vruchtbaarheidsproblemen, bij overgangsklachten als o.a. opvliegers, is kalmerend en rustgevend;
* V…………: bij witte vloed, bij pijnlijke en overvloedige menstruatie, ter verlichting van overgangsklachten, werkt bloedstelpend, infectiewerend en samentrekkend (helpt baarmoeder na de bevalling weer sneller te herstellen in haar normale vorm), voorkomt een baarmoederverzakking, voorkomt vroegtijdige menstruatie, tijdens de bevalling worden weeën ermee gestimuleerd, tijdens de menopauze helpt het bij slaapproblemen.
* Gedroogde bramen.

Noot:
-Wees voorzichtig met kruiden. Gebruik dezelfde nooit langer dan drie weken achter elkaar en niet meer dan 2 – 3 keer per dag.
-Deze kruiden zijn geen vervanging van professioneel medisch advies. Overleg bij een medisch probleem altijd met je arts of therapeut.

Geniet van wat ik heb gemaakt en misschien geeft het je inspiratie om jouw eigen heilige vrouw-zijn te ontdekken/te eren/te integreren!

Dit is een liefdevolle boodschap van mij, als vrouw… aan jou, de vrouw in jou, zodat wij samen-werken aan eenwording van man en vrouw in onszelf door de man in ons te eren en integreren en daarmee de vrouw in ons te her-omarmen, zuiveren en helen om zo samen een nieuwe aarde te creëren.