Natuurlijk door de Overgang

(Vervolg op ‘Natuurlijk door de Overgang naar… mijn werkelijke Zelf)

Wist je dat ongeveer 10 procent van de vrouwen in Nederland in de overgang is?
Wist je dat 80 procent van deze vrouwen klachten heeft en van dit percentage bijna 25 procent zoveel last dat het het dagelijks leven beïnvloedt ?

Vroeger, zodra de vrouw ging trouwen, gaf ze haar baan op.
Tegenwoordig blijft de vrouw meestal werken, ook vaak uit financiële noodzaak. Al dan niet parttime.

Tijden zijn veranderd.
Het leven is jachtiger en meer stressvol.
Op zekere hoogte is daarmee om te gaan, maar als je ouder wordt en zeker tijdens de overgang, wordt dit hoe langer hoe lastiger.

Alle overgangsprocessen die zich afspelen in de vrouw zijn al stress voor lichaam en geest.
Laat staan als daar nog de stress bij komt van het werk en het hectische leven daar omheen.

Nog nooit in de geschiedenis heeft zich dit voorgedaan.
Nooit ging de tijd zo snel en stonden mensen bloot aan zoveel prikkels van buitenaf.
Nooit ook was er zoveel invloed op lichaam en geest van onnatuurlijke stoffen als chemicaliën, herbiciden, pesticiden, additieven enzovoorts.

Het is voor een redelijk stabiel mens al een uitdaging om zich staande te houden.
En het wordt zeker een enorme trigger als je ook nog in de overgang bent.
Want, wat doen al die xeno-oestrogenen als jouw hele hormoonhuishouding toch al uit balans is?

Nee, vrouwen in de overgang, in deze tijd, hebben het beslist niet gemakkelijk.
Buiten dat ze hun eigen lichaam niet meer -(h)er-kennen en daarmee al lopen te stoeien, moeten ze ook in de buitenwereld alle ballen omhoog weten te houden.

Dit moet een keer spaak lopen!

Maar… je bent niet voor niets vrouw in deze tijd!
In deze, nu toch nog voor een groot deel, mannenwereld.
Vrouwen zijn krachtige wezens,
al zou hun lichaam dat vaak niet zeggen,
toch zijn vrouwen sterk en veerkrachtig.

Je bent niet voor niets vrouw in de overgang in deze tijd!
In deze roerige, overspannen tijd
waar je neigt het loodje te zullen leggen…

Maar juist op dat moment kan jouw sterkste kracht naar voren komen!
Word je uitgenodigd jouw vrouw-zijn te laten zien.
te benutten,
te leven!…

Op dit moment is er veel verwarring, chaos en angst.
Zekerheden en vrijheden vallen weg.
Je ziet het overal om je heen.
Je voélt het overal om je heen.
Controle en zelfs manipulatie is nu aan de orde van de dag.
Tenminste… dat beoogt men/man te bereiken.

Maar… je bent niet voor niets vrouw in deze tijd!
In deze roerige, overspannen tijd,
waarin je steeds meer neigt om in opstand te komen.
Je niet anders meer kunt
dan je krachtige vrouw-zijn te laten zien

Juist een vrouw in de overgang ervaart
dat ze doorgaans geen oplossing vindt voor haar klachten en pijnen
in deze -nog hoofdzakelijk – mannenwereld.

Wat weten mannen van een vrouwenlichaam en een vrouwengeest
Als dat voor de vrouw zelf al vaak onduidelijk is?
Eigenlijk is de vrouw door de tijden heen zelf nog altijd pionier op het vrouwelijke vlak.
Hoe kan het ook anders? Als de vrouw nooit vrouw heeft mogen zijn en ze haar eigen waarde nauwelijks heeft onderkend?
Zichzelf nooit heeft -mogen- zien?
Hoe kan ze zichzelf dan zien?
En bovendien dan nog geloven dat ze haar eigen wijsheid over het vrouw-zijn volledig in zich draagt?

Juist deze tijd VRAAGT erom dat de vrouw zichzelf in al haar volheid ziet en laat zien!

Tijden zijn veranderd, een nieuwe tijd breekt aan.
De vrouw heeft moeten gaan door diepte om nu
met zachte kracht voor vrouwelijke grootsheid te kunnen staan.

DIE TIJD IS NU!!!

Steeds meer wordt de vrouwelijke energie (in zowel man als vrouw) wakker.
Voelt ze wat klopt en wat klopt niet.
Ze erkent zichzelf en kent zichzelf steeds beter.
Haar eigen wijsheid groeit en is steeds meer haar leidraad in het leven.

En omdat ze zich wordt steeds meer bewust,
voelt ze feilloos manipulatie aan.
Ook als de oude energie achter de schermen
probeert om de vrouw dingen te laten doen,
die op het eerste gezicht vrouw-vriendelijk lijken,
maar uiteindelijk toch weer zijn bedoeld
om de vrouw in de oude energie te trekken.

Dus, lieve vrouw,
lieve, wijze (Overgangs)vrouw,
Je bent nu zover
dat je diep in jezelf kunt voelen
of iets al dan niet met jou vibreert.
Voel je blijdschap? Vrijheid? Liefde?
Dan strookt het met jouw ziel en vrouwenstuk.
Voel je angst? Verwarring? Pijn? Verdriet?
Dan synchroniseert het duidelijk niet.

Ikzelf werd gisteravond in een oud stuk gezogen.
Een oude angst , die te maken heeft/had met mannelijke dominantie (Ik doel hiermee met name op landelijke bepalingen, maatregelen en -vrouw-onvriendelijke- onderzoeken).
Bijna werd ik er weer in mee gezogen, totdat ik in mezelf ging voelen wat hier eigenlijk met mij gebeurde.

Als ik vanuit mijn hart, mijn Hogere Zelf, naar mezelf kijk, is er geen oordeel over mezelf en is er geen angst.
Ik kijk als het ware onbevooroordeeld naar mezelf alsof ik iemand anders ben, speler in mijn eigen toneelstuk.

Ik werd me ervan bewust dat hier geen sprake was van directe dominantie en een duidelijke autoriteit die dingen van mij gedaan wilde hebben, maar dat via een omweg werd geprobeerd om -uit zogenaamd respect voor mijn vrouwelijkheid en vrouw-zijn- op een verdekte, manipulatieve manier macht over mij uit te oefenen.

Echter, nu was ik me ervan bewust wat hier gebeurde.
En de angst, die voorheen nog zo lang kon voortslepen en ik maar niet kon loslaten, was in no time verdwenen.

Zoals ik hierboven al schrijf: je moet eerst gaan door grote diepte om vervolgens voor grootsheid te kunnen staan.

In eerste instantie kwam boosheid. Vooral naar mezelf toe.
Ik dacht toch dat ik deze angst al lang had los gelaten?
Nu bleek van niet. Dacht ik…
Nu weet ik dat het nog een restje angst was, wat ik nog even moest ervaren.
Om me er vervolgens ten volste van bewust te worden en het grotere geheel te doorzien:

Oude angst werd geraakt, dat is zo…

Echter, de oude angst deed een laatste wanhopige poging om, op een andere manier, een verdekte manier, voor elkaar te krijgen dat ik mezelf -dus niet vanuit een autoriteit van buitenaf- terugwierp in de oude energie.
En dat onder het mom van dat, als ik het zelf op deze bepaalde manier doe, het uit volle respect voor mijn eigen lichaam en vrouw-zijn is.

Maar uit disrespect voor de gevolgen…

Bullshit!

Indirecte manipulatie, dat is het…
Daarvan werd ik mij bewust.
Ik doorzag wat hier gebeurde…

Uit respect voor mijn vrouw-zijn en mijn lichaam
volg ik nu echter de stem van innerlijke vrouw en mijn lichaam
door te luisteren naar mijn hart.
En dan weet ik dat hier iets niet klopt(e)…

Ik ben mijn hart weer een bezoekje gaan brengen naar aanleiding van wat er in mij gebeurde.
Graag wil ik dit hier met jou delen:

Ik loop weer door mijn poortje
langs de lange beukenlaan
Blij en huppelend
zie in de verte al mijn boomhuis staan

Komend in mijn kamer
is deze al geheel gevuld
met mijn bekende gidsen
in heerlijke energie gehuld

Ik vlei me neer
voel mij geborgen en vertrouwd
bij deze lieve wezens
waar ik o, zo veel van houd

Ik kan bij hen terecht
voor al mijn levensvragen
Voelt heel goed te weten
lasten niet alleen te hoeven dragen

“Wat betekent deze tijd?
Wat doe ik hier op aarde?
Ik, als mens, die wordt geraakt
in haar vrouwelijke waarde?”

Stella Maris treedt naar voren
mijn lieve Sterre van de zee
Ze neemt me bij de hand en zegt
kom, ga je met mij mee?

Ik volg haar naar de plek
naar waar zij komt vandaan
Ik proef de zilte smaak al op mijn lippen
Hoor hoe de golven komen en gaan

Even staan we daar te kijken
Daar samen, aan het strand
Stella vraagt me m’n ogen te sluiten
Ondertussen pakt zij zacht mijn hand

Ik voel hoe haar hand zich in mij opent
als een fototoestel-lens
Ik zie met mijn gesloten ogen
een beeld, beslagen met condens…

Het beeld wordt langzaam helderder
naarmate de zeespiegel gaat stijgen
en de golven beginnen te beuken
en de rotsen in tweeën splijten

Over de woelige baren komt gereden
met veel lawaai gepaard
Poseidon, heerser van zee en water
Hij, die de aarde schudden laat

Wat een enorme kracht
schuilt in deze enorme god
Alles ter wereld zal voor hem wijken
Niets kan ontvluchten aan zijn lot

Poseidon echter,
nu moe van al hij heeft gedaan
vleit zich neder op het strand
onder ‘t schijnsel van de maan

Nu hij is gaan liggen
om te rusten
helpt de stilte om hem heen hem
te reizen naar het onbewuste.

Dit is het moment
dat uit de golven rijst Amphitrite
Staande op een grote oesterschelp
Tenminste, zo vertelt de mythe

In de oester ligt een parel
van de zuiverste kwaliteit
die de toekomst kan voorspellen, en
naar meer inzicht en helderheid leidt

Hij helpt boosheid absorberen
verwijdert tevens mentale ruis
brengt warmte, zachtheid en verbinding
wijst je Zelf de weg naar Huis



Amphritite stapt uit haar schelp
behoedzaam en met zachte tred
Ze wil hoe dan ook voorkomen
dat Poseidon wordt gewekt

Zie hem daar eens slapen
Onschuldig als een kind
Zo is hij makkelijk te verleiden
tot een nieuw, meer liefdevol bewind

Ze vleit zich naast hem neer
vervult van liefde voor haar man
Liefde zo groot en allemachtig
dat angst en rampspoed wijken zal

Uit de parel schiet een straal van licht
louterend alles op haar pad
Inzicht gevend aan ‘n nieuwe wereld,
Dovend elke dominante macht en kracht

Poseidon wordt wakker
Ziet licht van liefde in z’n godin
Bekijkt de wereld met andere ogen
Droomt nu van een nieuw begin

Als één zwemmen ze naar hun ware huis:
de zee van pure schepping
Om van daaruit vorm te geven aan
een nieuwe aarde bedding

Die aarde wordt werkelijkheid
als je het zelf kunt geloven
Temeer de vrouw in ieder ontwaakt
zal Licht de wereld over stromen…

Wij vrouwen weten dat er een tijd is
waarin de zaken van aarde, mensheid en mensen
een poosje met rust moeten worden gelaten.

We hebben geleerd dat we als amfibieën zijn:
we kunnen op het land leven, maar niet voorgoed,
niet zonder tochten naar het water en naar huis.

Al te beschaafde en al te strenge culturen
proberen de vrouw te beletten naar huis terug te keren
Te vaak wordt ze gewaarschuwd van het water weg te blijven
tot ze haar glans verloren heeft.

Maar, wanneer de roep komt die haar opwekt
voor langere tijd naar huis terug te keren,
is er een deel van haar dat de roep altijd hoort,
daar steeds op heeft gewacht.

Ze heeft zich er, heimelijk of niet zo heimelijk, op voorbereid om er gehoor aan te geven.

Zij en alle bondgenoten van haar innerlijke psyche
zullen haar vermogen om terug te keren herstellen.

Dit stimulerende proces is niet alleen van toepassing
op een enkele vrouw hier en daar,
maar is van toepassing op ons allemaal.

Elk van ons kan, door de aandacht voor onze eigen natuurlijke cycli,
voor de liefde en aandacht voor onze natuurlijke seizoenen,
voorkomen dat we in ons leven gedwongen worden
ons te schikken naar het ritme, de dans of de honger
van iemand anders.

De oude in de zee roept iedereen.
Iedereen moet terugkeren.

Geen van deze manieren om naar huis terug te keren
zijn afhankelijk van economische positie, sociale status,
of lichamelijke mobiliteit.
Dan nog kunnen we onze cycli in en met de natuur zien.
We kunnen allemaal naar zee zwemmen.

Alle vrouwen moeten deze verbinding hebben:
moeders met kinderen, vrouwen met minnaars, alleenstaande vrouwen, vrouwen met een baan, vrouwen die in de put zitten, vrouwen in de overgang, vrouwen die het voor de wind gaat, introverte vrouwen, extroverte vrouwen, vrouwen met loodzware verantwoordelijkheden.

Jung heeft gezegd:
Wanneer ‘spiritus’ zwaar wordt, verandert het in water.

Daarom leidt de weg van de ziel naar het water.
De weg terug naar huis.

Uit: ‘De ontembare vrouw’,
Clarissa Pinkola Estés.