De hele dag was ik druk
en met van alles in de weer
Morgen is een belangrijke dag, vandaag staat
in het teken van
bakken, zorgen en zo meer
Wat ik wilde doen is
me vooral goed voorbereiden
Morgen is een belangrijke dag, vandaag staat
in het teken van
alles wat mijn lichaam zegt, zoveel als mogelijk is, vermijden.
Toen ik alle jobs van wat ik moest
eindelijk had geklaard,
gunde ik mijn lijf de rust
Mijn geest bleek echter niet bedaard
Ik zocht mijn afleiding
op tv en in 3D
Dat lukte vrij aardig
Echter, in bed kwam ik daar niet weg mee
‘Ik moet de rust nú gaan pakken
Morgen moet ik op voor dag en dauw
Het is voor mij een belangrijke dag, dus lichaam:
ga asjeblieft slapen, nou!’
Het helpt niet.
Ik lig te draaien en te woelen
Wil mezelf richten op mijn ademhaling
Weet, dat ‘k me dan beter kan gaan voelen
Forceer een reisje naar mijn hart
Wens een ontmoeting met de gidsen in mijn huis
Moet van mezelf aandacht geven aan mijn kind
Maar geen van allen geven thuis.
Ik raak in paniek
Mijn lijf begint te shaken
Schouders en nek zitten vast
Mijn hoofd lijkt wel een wattendeken
Hoe meer ik me verzet
en wegzink in de brei der wanhoop
Hoe meer mijn lijf gaat sputteren
En mijn geest met mij gaat aan de loop
Morgen is een belangrijke dag
die ik niet zomaar kan laten gaan voorbij
Ik heb me er zo op verheugd
Dus lijf, wees toch eens lief voor mij!
Val in slaap!
Kom tot rust!
Laat jezelf los…
Ben je nu eindelijk gesust?!?
Ik kan mijn lijf niet tegenhouden.
Hoe harder ik roep, hoe meer ik commandeer
Het verzet wordt alleen maar groter
en mijn hart gaat hoe langer hoe meer tekeer
Wie gaat hier nu zegevieren?
Loopt mijn ego hier niet in een welbekende strik?
Als ik niet oplet, zijn er twee verliezers
Zowel dit trillende lijf als deze vasthoudende ik.
Inmiddels gloort de ochtend
De nieuwe dag staat te beginnen
Mijn lijf is moe, gaat eindelijk rusten
Al wat mijn ik daarvan mag denken of vinden…
Ik word wakker
Mijn lijf is nog moe
Vandaag is een belangrijke dag
Maar wat doet het er nog toe?!?
Hoe belangrijk is deze dag eigenlijk voor mij?
Is ‘dit belang’ niet in mijn geest ontstaan?
Gekleurd door al mijn overtuigingen en waarden:
Als ik niet meedoe, dan mijn eigen groei in de weg zal staan?
Mijn lijf heeft hard geroepen:
‘Vandaag is niet de dag!
Kijk liever naar wat ‘de aanvaring’ met mij
voor jou vandaag brengen mag’
‘Deze aanvaring op je weg
laat je op dit moment graag zien
dat je nu halt houdt op de juiste plek
om vanuit stilstand jouw weg te kunnen overzien’.
Dit mag precies zo zijn in mijn leven nu
Ik hoef er niets van te vinden of waarde aan te geven
Dit is het perfecte moment
om toe te voegen aan mijn leven.
Het perfecte moment vanuit een andere laag
Precies de juiste timing
Door het vanuit een ander perspectief te zien
Haal ik eraf de 3D lading.
Ik zie nu dat mijn lijf is dienend
door divine energie geleid
De aan mij gerichte les is duidelijk:
heb vertrouwen in jouw heiligheid!
Verzet je je,
dan lijdt je
Stel je je open
dan glijdt je…
… mee met het leven …
Alle schuldgevoel, overtuigingen en tegenslag
leer je neutraler te bekijken
en meer met verwondering bezien
waardoor 3D voor 5D kan wijken.
Ik zie nu de overtuiging
Die bepalend is voor mij zo vaak
Van: ‘Zeg je A, zeg dan ook B,
En houd je aan de afspraak’
‘Al wat je lijf ook doet,
Al welke beslissing je hebt genomen
Die afspraak heb je gemaakt
En moet je dan ook na gaan komen’
Mijn lijf was het daar niet mee eens
En liet me dat ook duidelijk weten
De afspraak volgde niet mijn kosmisch plan
Dat plan was ik ‘vergeten’
Ik voelde me schuldig:
Het is toch niet mooi naar de ander toe
als ik niet nakom wat ik overeen gekomen ben
en ik daarbij de ander mogelijk tekort doe?
Nu weet ik dat het goed is zo
Mijn lijf zegt het me allemaal
verloochen ik mezelf en niet de ander
gaat mijn lijf terecht met me aan de haal.
Alles gaat hier om Vertrouwen
Vertrouwen dat alles wat gebeurt me voedt
Probeer ik dit echter te begrijpen
Brengt de 3D me weer naar daar ‘wat moet’
Kunst is te leren kijken zonder oordeel of verlangen
Als een waarnemer met een neutrale blik
Als een waarnemer van je eigen leven
Je weet dan dat alles allang in jou zit!
Na het vorige inzicht, te lezen in het vorige blog, heb ik het gevoel dat ik weer laagjes heb aangeboord, die zijn geheeld en me weer dichter bij mezelf brengen.
De krachtige vrouw, die helemaal mag Zijn!
Mijn buik en basis heb ik me weer meer toegeëigend, voelen meer in balans.
Het viel me dan ook erg tegen dat nu weer iets anders begon op te spelen:
Ik kreeg erge last van mijn maag.
In eerste instantie dacht ik: ‘Dit ligt aan iets wat je hebt gegeten of gedronken’.
Dus ik heb het drinken van waterkefir even gelaten, want dat dronk ik voor het ontbijt en is nogal koolzuurhoudend en kan dan de maag prikkelen.
Al snel kwam ik tot het inzicht dat mijn maag me niet alleen fysiek gezien iets liet zien wat ik moeilijk kon verteren.
Energetisch was er namelijk al iets aanwezig, waar ik nog geen zicht op had, maar wat – na een bezoek aan mijn boomhuis – steeds meer begon te dagen.
Mooi is dat ik daarbij een nieuwe gids heb ontmoet, namelijk Stella Maris.
Sterre der Zee, ofwel moeder Maria (Ik kwam erachter dat het moeder Maria is, omdat ik dit daarna op internet heb opgezocht).
Ik ben zo blij dat ik haar kan ontmoeten en kan vragen als ik in nood ben!
In mijn ontmoeting in mijn boomhuis kwam ik tot de ontdekking dat de maagpijn met mijn vader te maken heeft/had, en wel met zijn autoriteit.
Van hem heb ik aangenomen en verinnerlijkt dat ik hard moet werken en presteren om iets te bereiken en vooral moet afmaken waar ik aan begin en gehoor moet geven aan wat een ander verlangt of nodig heeft.
Anders ben ik niet waardevol.
Hij is/was zo verankerd in mijn systeem , dat ik niet eens in de gaten had dat die overtuiging er zit/zat.
Ik dacht eigenlijk dat ik naar mijn vader toe al het een en ander had geheeld (hij is op de leeftijd van 53 jaar gestorven, alweer 35 jaar geleden).
Ik weet ook dat dat zo is, maar dat zich nu weer een nieuwe laag aandient.
In mijn bezoek aan mijn boomhuis kwam de Zonnebloem naar voren, die ik nu als remedie ben gaan innemen:
De remedie laat je opkomen voor jezelf, herstelt de verbinding met de vader en helpt je om oude vader-problemen op te ruimen.
Ik was de remedie een kleine week geleden beginnen in te nemen.
Vooralsnog bleef de maagpijn.
Tot gebeurde wat ik in mijn gedicht beschrijf.
Ik merk bij mezelf dat ik eigenlijk de hele week al zit te boksen tegen ‘Wat ik moet doen’ en ‘ wat mijn lijf me zegt om nu te doen’.
‘Te doen?’
Liever gezegd: ‘Wat mijn lijf me zegt om nu te laten!’
Niet middenin de gebeurtenissen gaan staan, wat me belet om overzicht te hebben en te houden, maar van een afstandje te kijken naar mezelf en me niet deel te laten zijn van de gebeurtenis.
Zit ik midden in de gebeurtenis en middenin een 3D patroon wat ik heb ontwikkeld, dan laat mijn lijf me dat weten.
Ik weet nu, na afgelopen nacht, dat ik NU leer ‘te laten Zijn wat Is).
Dat ik mag vertrouwen op dat wat nu Is.
En dat het ook precies het goede moment is dat het zich laat zien.
Ik weet het nu, maar verzet me nog enigszins…
Maar… ben me wel steeds meer bewust!
En ook dat is groei!
In de praktijk betekent dit dat, als mijn lijf onrustig is (en dat voel ik nu heel duidelijk), ik mag gaan luisteren en…
VERTRAGEN…
Nu ik heb losgelaten dat het vandaag een belangrijke dag was, waar ik bij moest zijn, is mijn maag weer rustig…
Natuurlijk door de Overgang 