Het begint goed. Ik lig in bed in een lekker koele en donkere slaapkamer met weinig omgevingsgeluiden. Een goed recept om lekker te kunnen slapen, zou je denken.
Ik draai op mijn favoriete zij en doezel langzaam weg. Voor hoe lang weet ik niet, ik denk ettelijke seconden tot een minuut, om vervolgens te worden bevangen door een ontzettend vervelend gevoel van onbehagen dat bezit van me neemt.
Het overvalt mij steeds weer opnieuw, dat enorme gevoel van neerslachtigheid dat steeds sterker wordt en ontaardt in werkelijke paniek. Als de paniek op zijn hoogtepunt is, volgt een opvlieger.
Deze is niet meer zo erg als voorheen; de paniek is ingrijpender. De opvlieger uit zich, nu ik in de post-menopauze zit, niet meer in sterk opstijgende hitte en overmatig zweten. Nu volstaat het om het dekbed even van me af te gooien en eens diep te ademen.
Maar het gevoel van onbehagen blijft en krijgt er soms nog een metgezel bij: Angst!
Inmiddels ben ik klaarwakker. Ik begin te malen en de paniek en angst worden steeds groter. Help!!!
Flarden gedachten van de afgelopen dag en wat er zou kunnen gaan komen, nemen mij in beslag. Ik begin te doemdenken. Hoe kan ik dit stoppen?!?
Ik probeer te ademen; rustig 4 tellen in door mijn neus, 7 tellen rust, 8 tellen uit door mijn mond enzovoort. Ik weet dat dit helpt, maar moet opletten dat ik het niet ga forceren, want dan heeft het geen effect. O ja, Reiki bij mezelf kan ik ook proberen. Ik leg mijn handen op mijn buik en begin weer opnieuw aan het ademritme. Ook affirmeer ik mezelf: ‘Alles is goed’, ‘Ik ben rustig en ontspannen’, ‘Ik ben veilig’.
Het helpt niet erg. Ik draai me op mijn andere zij. Mijn man ademt rustig en ontspannen. Diep in slaap. Wat toch fijn als je zo gemakkelijk de slaap kunt vatten! Ik ben jaloers! Ondertussen raak ik steeds meer in paniek. Waar het vandaan komt weet ik niet, maar het neemt totaal bezit van mij: ‘Ik MOET nu toch slapen, anders ben ik morgen niets waard’!
Ik probeer mezelf te troosten met de gedachte dat ‘s nachts alles erger lijkt dan het is en de volgende ochtend de wereld er heel anders uitziet.
Ik draai me weer op mijn ene zij. Uiteindelijk neem ik toch maar een paar Schüssler celzoutjes Magnesium Phosphoricum. En tien minuutjes later nog een paar. Meestal helpen ze mij, vandaag echter niet. Wat nu?
Even heb ik het gevoel dat ik wegdommel; ik daal al even af in mijn onderbewustzijn, maar zodra ik me daar bewust van ben, ben ik weer klaarwakker. Bah!
Uiteindelijk neem ik Magnesium Relax complex. Meteen maar een hele, want ik ben het gestoei om in slaap te komen nu wel zat. Dan weet ik niets meer… Het zandmannetje is eindelijk gekomen en heeft de angst en de paniek – althans voorlopig – met zich mee genomen.
Schüssler celzout nr.7 Magnesium Phosphoricum heeft een ondersteunende invloed op het hart en de bloedsomloop, de zenuwen en de stofwisseling. Het celzout is ook goed bij opvliegers en prikkelbare gevoelens. Het is hét celzout om goed te kunnen inslapen.
Magnesium Relax Complex bevat magnesium-bisglycinaat, een goed opneembare vorm aan magnesium. Daarnaast bevat het ook vitamine B6 en B12, die kunnen ondersteunen bij mentale en fysieke vermoeidheid. Folaat (foliumzuur) draagt bij aan mentale veerkracht en werkt ondersteunend in spannende, drukke tijden en/of in stress situaties.
Als ik een rustige dag heb gehad en de volgende dag niet iets – voor mij als hoog sensitief type – stressvols op de agenda heb staan, scheelt dat met het kunnen slapen.
Belangrijk voor mij is ook dat impact hebbende dingen van de afgelopen dag zijn uitgepraat. Niet laat op de avond, maar ergens door de dag. Als de avond in een vast ritme verloopt, scheelt ook dat. Aangezien het blauwe licht van beeldschermen de melatonine-productie onderdrukt, gebruik ik ‘s avonds zo min mogelijk nog een telefoon of computer. Melatonine is een stofje wat ons slaperig maakt. Ook te laat nog enerverende televisie-programma’s kijken moet ik niet doen.
Na acht uur ‘s avonds eet ik niets meer. Wel drink ik twee of drie grote koppen thee. Meestal met gember, maar om goed te kunnen slapen is ook thee van kamille, salie, hop, passiebloem of vrouwenmantel een goede keuze.
En wat dacht je van een beker bananenthee? Banaan, met name de schil, zit boordevol de mineralen magnesium -wat helpt de spieren te ontspannen- en kalium, wat rustgevend schijnt te werken.
Door het vele drinken ‘s avonds moet ik wel ‘s nachts uit bed om te plassen. In combinatie met bekkenbodemspier-problematiek is dat niet altijd een goed idee. Maar dat is een keuze die ik maak. Ik vertel je daarover nog wel eens meer.
Suikers en witmeel producten zijn voor mij uit den boze. Zij jagen onder andere opvliegers aan en mijn gevoelige darmen kunnen er niet tegen. Met na achten ‘s avonds nog iets eten, maak ik ze ook niet blij.
Ook over de relatie tussen mijn darmen, de overgang en stress vertel ik je nog meer in een ander blog.
Soms wil ik nog wel eens gebruik maken van etherische oliën om lekker te slapen. Lavendel is kalmerend en ontspannend. Ik druppel deze onder mijn voetzolen of op mijn kussen.
Sinds enige tijd gebruik ik met tussenpozen het homeopathisch middel Zincum Valerianicum 200. Ik heb 3 korrels opgelost in een flesje water en neem voor het slapen gaan een slokje. Ik heb wel het idee dat dit middel mij op dit moment -meestal- helpt.
Zincum Valerianicum helpt bij nerveuze spanning en slapeloosheid. Het middel is geschikt voor mensen die zonder reden ergens bang voor zijn. Zincum Valerianicum heeft een dubbele kalmerende werking: die van Zincum en Valetiana.
Tegen opvliegers schijnt Rode Klaver en Salie te kunnen helpen. Daarmee heb ik geen ervaring.
Ik denk dat een samenspel van factoren ‘maakt’ dat opvliegers zo heftig kunnen zijn, waarbij de complexe samenhang tussen voeding, leefstijl, erfelijke aanleg, hormonen en dergelijke de ernst ervan bepaalt. En ook voor iedereen verschillend is: wat voor de een werkt, hoeft niet te werken voor een ander.
Slaap jij goed? En zo nee, wat doe jij eraan? Ik hoor het graag!
Natuurlijk door de Overgang 